कामगर्ने मान्छेलाई देखेर मेरो पुती चिलायो Kaamgarne maanchhe Lai Dekhera Mero Puti Chilayo

बिहानको घाम सधैंजसो त्यो सानो घरको झ्यालबाट भित्र छिर्थ्यो र भित्तामा सुनौलो आकृति बनाउँथ्यो। त्यो घर शहरको किनारमा थियो, जहाँ भीडभाड कम थियो तर सपना भने धेरै थिए। हावामा काठको बास्ना मिसिएको हुन्थ्यो, किनकि छेउछाउका घरहरूमा सधैं केही न केही निर्माणको काम चलिरहन्थ्यो। त्यो घरको आँगनमा एउटा पुरानो तुलसीको मठ थियो। हरेक बिहान कसैले त्यहाँ पानी हाल्थ्यो, दीप बाल्थ्यो, र केही बेर चुपचाप उभिएर केही सोच्थ्यो। त्यो सोचाइमा भविष्यको चित्र हुन्थ्यो—सायद सरल, तर मायाले भरिएको। जीवन कहिलेकाहीँ एक्लो लाग्थ्यो, तर त्यो एक्लोपनमा पनि एउटा मिठास थियो। बिहान चिया पकाउँदा उठ्ने बाफसँगै कल्पनाहरू पनि माथि उठ्थे। कहिले कसैले आएर “तिमी थाक्यौ होला” भनेर सोध्नेछ, कहिले कसैले हाँसेर दिनलाई अझ सुन्दर बनाइदिनेछ—यस्ता साना कल्पनाहरूले मन भरिन्थ्यो। घर वरिपरि चराहरूको आवाज आउँथ्यो। उनीहरू स्वतन्त्र थिए, जहाँ मन लाग्यो त्यहीँ उड्थे। उनीहरूलाई देख्दा लाग्थ्यो—माया पनि यस्तै हुनुपर्छ, जबर्जस्ती नभएको, स्वतन्त्र, तर सधैं फर्केर आउने। कहिलेकाहीँ ऐनाको अगाडि उभिँदा आफ्नै आँखामा प्रश्न देखिन्थ्यो—के कसैले यी आँखाभित्र लुकेको कथा पढ्नेछ? के कसैले बिना शब्द पनि बुझ्नेछ? दिनहरू बिस्तारै बितिरहेका थिए। हरेक दिन उस्तै जस्तो, तर मनभित्र केही नयाँ हुने आशा भने कहिल्यै मर्दैनथ्यो। साँझ पर्न थालेपछि आकाश गुलाबी हुन्थ्यो, र त्यो रंगले मनलाई अजीब शान्ति दिन्थ्यो। त्यतिबेला लाग्थ्यो—कसैले यही बेला साथमा बसेर चुपचाप आकाश हेर्दिए कति राम्रो हुन्थ्यो। जीवनमा धेरै ठूला चाहना थिएनन्। केवल कसैले नाम लिएर बोलाओस्, त्यो नाममा अपनापन होस्। कसैले हेरोस्, त्यो हेराइमा सम्मान र माया होस्। कसैले मुस्कुराओस्, र त्यो मुस्कानको कारण आफैँ बन्न पाइयोस्। सायद माया अचानक आउँछ। बिना खबर, बिना योजना। सायद त्यो नजिकै कतै थियो, केवल भेट हुन बाँकी

थियो। त्यही सानो घर, त्यही शान्त आँगन, र त्यही प्रतीक्षाको बीचबाट एउटा कथा सुरु हुन लागेको थियो—एउटा यस्तो कथा, जहाँ दुई नजरहरू पहिलो पटक भेटिने थिए, र मुटुले पहिलो पटक केही फरक महसुस गर्ने थियो। त्यो कथा सुरु हुने दिनभन्दा केही अघि, एउटी केटी आफ्नो जीवनको सामान्य दिनहरू बाँचिरहेकी थिई, बिना थाहा कि उसको जीवन अब सामान्य रहने छैन। हाई. माई नेम इज सुनिता. आई एम 22एयर्स ओल्ड. padhiraki छु अहिले. बा आमा होटेल खोल्न बिहानै जानु hunxha. अनि बेलुका मात्रै आउनु hunxha. होटेल पनि एकदम टाढा छ. baale बाइक चलाउनु hunxha. अनि बाइक म बिहानै जानु हुन्छ खाना उतै खानु हुन्छ. म घर म एक्लै पकाएर khanchu. दिन भरी घर म एक्लै hunchu. gharbeti आमा ले घर को काम गर्न त्यहा mistiri हरू leraunu भएको थियो. उनाको त्यो kaath को काम हरूको लागि. त्यही mistiri हरू म दुई तिन जान चाहिँ नेपाली थिए अरु सबै madise थिए. एउटा नेपाली केटो चाहिँ फुच्चे फुच्चे अनि ह्यान्डसम रैछ. त्यो चाहिँ मलाई एकदमै मन पर्यो. त्यो mistiri को नाउ gopal थियो. gopale gopale भनेर उसको साथी हरुले बोलाउँथ्यो. हाम्रो कोठा बाट काही varyang बाट माथि जान पर्ने बाटो थियो. त्यो gopal ले नि मलाई कस्तरी herthyo.म नि त्यसलाई हेरेर बस्थे. हाम्रो हेर हर पर्थ्यो अनि hastheu हामी.

gopal ले मलाई त्यहा तल पानी हरू माग्न आउँदा सुनिता jii भनेर बोलाउँथ्यो. कुम थियो त्यो नि केटी पत्याउन भने पछि त खुब makhan lagauthyo नि. म पनि gopal jii भनेर बोलाउँथे. gopal पानी माग्न आउँदा त्यो masnagai गफ गरेर bathyo एक्छिन sammata. अनि जान्छु त अहिले saule देख्यो भने marxha भनेर gaihalthyo. हाम्रो लभ सुरु नै हुँदै थियो. gopal को साथी हरुले bolaihalthyo. तेस्को साथी हरुलाई नि मलाई manparaucha भन्ने थाहा थियो अनि jiskakao jisaki gartyo. gharbeti आमा मात्रै हुन्थ्यो म थी अनि बुढी आमा फेरी हिड्न सक्दिन थी तल माथि गर्न सक्दैन थियो lathi tekera hidthyo त्यही भएर gopal तल आइराख्थ्यो. घरी टोइलेट जाने bahana गरेर आउथ्यो. त्यो तल पानी माग्न आउँदा म नि makah parthye. त्यसले मलाई नम्बर magyo. नम्बर magekai दिन राति मलाई फोन गर्‍यो. के के सोधयो तिम्रो कोही केटा छ की छैन vnanera nisodhyo. अब मेरो त कोही केटा नै थिएन मैले पनि छैन मेरो कोही भनेर भन्थे. फोन सोन हुन थाले पछि त दिन दिनै गफ गरेको garei हुन्थ्यौ हामी त्यो मेरो कोठामा कति आउन khojthyo आउन चाहिँ आउथ्यो. darauthyo फेरी कोही आउने होकि भनेर. sanibaar चाहिँ आउथ्यो अनि luker amero कोठामा बस्थ्यो. कोठामा बस्यो बेला हामी चलेर बस्थ्यौ. mthi कोही gharbeti आमा हरू आएको बेला telai मै खाट muntira lukadidinthye.

dindinai चलेर बस्थ्यौ. एकदिन चाहिँ माथि बा आमा सबै जान बिहे म गएको बेला त्यसलाई मैले बोलाए. सानी baar काही दिन. घर म कोही पनि थिएन त्यो दिन. अनि हामी संगै बस्यौ. त्यो आउने बित्तिकै मैले कोठा भित्र बाट chukul मारेर बसे त्यो संग कोठामै. कोठामा बसेको मात्रै. gopal त प्यान्ट sant खोलेर आज त garnau पर्छ भन्न थाल्यो. mamlai चलाउन थाल्यो म लाई हासो उठ्यो . हामी चल्दै चल्दै गयौ. gopalle मेरो ओठ देखि चल्दै चल्दै मेरो बुब्स चुस्न लाग्यो aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaagopala ahhhhhhhhhhhhhhhhh कस्तो काउकुती लगेको थियो लाज नि लागिरहेको थियो कस्तो. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa. बुब्स धेरै nachala है ठूलो हुन्छ भनेको ठुलै त रमाइलो हुन्छ नि भनेर म मख्ख परे. त्यसले मेरो पनि chalaidena भनेर मेरो हात लाडो म लगाएर choidyo. aaaaaaaaaaaaaaaaaaa कस्तो अफ्ठेरो lagekot यो तेस्को लाडो पहिलै छुदा त कस्तो कस्तो लाग्यो पछि चलाउँदै जाँदा चाहिँ amaja आयो. अनि lastama अब छिरायो aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aooooooooooooooooooooooooooo जब लाडो छिरायो aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa सिरिंग भयो जिउ नै बिस्तारै गर्न ल भनेर भनेको हुन्छ भनेर भन्यो. छिराउँदा त बिस्तारै छिरायो कस्तो दुखिरहेको थियो मलाई aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa झन् झन् बेस्सरी छिरायो aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa makalley. nakaru न एक्छिन हो दुख्ने bvanera भन्यो. झन् झन् बेस्सरी beessari छिरायो ahhhhhhhhhhhhhh oaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa अब के गर्नु chiraita हाल्यो. एक्छिन sammata आँखा बाट आँसु नै जे haryo.

बल्ल talal त्यसले छिराएर aaaaaaaaaaaaa oaaaaaaaaaaaaaaa गर्दै चिक्यो म तेस्को तलतिर baserea yaaaaaaaaaaaaaaaa ayaaaaaaaaa ayyyyyyyyyyyyyyy भन्दै कराउँदै बसे. बल्ल तल्ल sidhyo. अनि मैले त्यसलाई अब आज त मरिगए नि ganra दिन्न भनेर भने. तन्न मानी haka ब्लड लगेको थियो मैले चाँडो चाँडो पानी ले puchera आइरन haldihale. आमा baale thapayo vvane marxhan.