साली चिकदाको रमाइलो । नेपाली चिकेको कथा अनलाइन साईट फ्री । Sali chikdaako ramaailo

भक्तपुरको पुरानो सहरको शान्त गल्लीमा मेरो सानो तर न्यानो घर थियो। बिहानको घाम जब ईँटाका घरहरूमा हल्का सुनौलो रंग छर्छ, त्यतिबेला त्यो ठाउँ अझै रमाइलो लाग्थ्यो। त्यहीँ घरमा म आफ्नी श्रीमती शबनमसँग बस्दै आएको थिएँ। हाम्रो सम्बन्धको सुरुवात भने सजिलो थिएन, तर त्यसैले हाम्रो सम्बन्ध अझै बलियो बनेको थियो। हामी दुबै एउटै गाउँका थियौँ। गाउँको सरल वातावरणमा भेटिएको हाम्रो सम्बन्ध बिस्तारै माया र विश्वासमा बदलियो। शबनम स्वभावले अलि चञ्चल र खुला मनकी थिई, र म अलि शान्त र जिम्मेवार। यही फरकपनले सायद हामीलाई अझै नजिक बनायो। जब हाम्रो सम्बन्ध गहिरो बन्दै गयो, हामीले सँगै जीवन बिताउने निर्णय गर्यौँ। तर गाउँको समाज र परिवारको सोच त्यति सजिलै स्वीकार्ने खालको थिएन। त्यसैले एकदिन हामीले साहस गरेर सँगै नयाँ जीवन सुरु गर्ने निर्णय गर्यौँ। म शबनमलाई लिएर काठमाडौँ आएँ। सुरुका दिनहरू निकै चुनौतीपूर्ण थिए—बस्ने ठाउँ, कामको खोजी, र भविष्यको अनिश्चितता। तर हाम्रो विश्वास एकअर्कामा थियो, र त्यो नै हाम्रो सबैभन्दा ठूलो सहारा बन्यो। केही समयपछि, परिवारसँग पनि विस्तारै कुरा मिल्दै गयो। सुरुमा अस्वीकार गरे पनि, अन्ततः उनीहरूले हाम्रो सम्बन्धलाई स्वीकार गरे। हामी गाउँ फर्कियौँ, जहाँ सानो तर परम्परागत शैलीमा हाम्रो विवाह सम्पन्न भयो। त्यो क्षणले हामीलाई नयाँ सुरुवातको अनुभूति गरायो। काठमाडौँ फर्किएपछि मैले काममा अझै मेहनत गर्न थालेँ। पहिले अरूको लागि काम गर्थेँ, पछि अनुभव बढ्दै गएपछि आफ्नै जिम्मेवारीमा काम लिन थालेँ। कमाइ पनि राम्रो हुन थाल्यो। अब जीवन अलि स्थिर बन्दै गइरहेको थियो। घर सानो भए पनि, त्यसमा माया र आत्मीयता भरिएको थियो। शबनमले घर राम्रोसँग सम्हाल्थी। उसको हाँसोले घर झन् उज्यालो बनाउँथ्यो। कहिलेकाहीँ उसकी बहिनी सरिता पनि हाम्रो घरमा आउँथी। सरिता

पनि दिदीजस्तै चञ्चल र हँसिली स्वभावकी थिई। घरमा उसको उपस्थितिले अझै रमाइलो माहोल बन्थ्यो। उनीहरू दिदीबहिनीबीचको माया र हाँसोले घरलाई सधैं जीवित राख्थ्यो। मेरा आफ्नै आमाबुबा भने धेरै अघि नै बितिसक्नुभएको थियो। त्यसैले मैले जीवनका धेरै कुरा आफैं सिक्नुपर्‍यो। काका-काकीसँग बस्दा पनि धेरै कुरा सहज थिएनन्, त्यसैले आत्मनिर्भर बन्ने चाहनाले मलाई काठमाडौँ ल्याएको थियो। अहिले फर्केर हेर्दा, ती कठिन दिनहरूले नै मलाई आजको स्थितिमा पुर्याएका रहेछन्। अब हाम्रो जीवन साधारण भए पनि सन्तोषजनक थियो। बिहान काममा जाने, बेलुका घर फर्केर सँगै बस्ने, कहिलेकाहीँ पुराना सम्झनाहरू सम्झिने—यिनै साना क्षणहरूले जीवनलाई अर्थपूर्ण बनाएका थिए। शबनमसँगको मेरो सम्बन्ध केवल प्रेममा मात्र सीमित थिएन, त्यो विश्वास, सम्मान र सहकार्यमा आधारित थियो। यसरी हाम्रो कथा एउटा सामान्य गाउँबाट सुरु भएर शहरको संघर्षसम्म आइपुगेको थियो—जहाँ प्रत्येक कठिनाइले हामीलाई झन् नजिक बनाएको थियो, र प्रत्येक खुसीले हाम्रो सम्बन्धलाई अझै गहिरो बनाएको थियो। साली aierakhthi मेरो. सरिता. utaulo पहिलै देखि. एकदम utaulo के.केही chisikka vandyo भने त गरेर dekhaihalne के. nalajaune. गाउँ तिर नि एकदम नराम्रो नराम्रो कुरा suninthyo. फेरी उसको दिदी चाहिँ एकदमै biswass गर्ने. जे vaneni napatyaune. उमेर तेस्तै छ भन्ने कुरा tardine. मैले नि मेरो आँखा ले एकदिन एउटा केटा संग त्यहाँ गाउँ म एउटा जंगल म भेटेको थिए. नाङगै थियो. मलाई त भन्न नि लाज लाग्यो..

अर्काको छोरी मैले नि के भन्नु र भनेर मैले वास्तै गर्दिन.के गर्नु र म पनि. आइराख्थ्यो आउन चाहिँ. बेला बेला म. त्यो मेरो घर आउँदा जहिले kkk के के कुरा भनेर suanuthi. त्यो दिन मैले त्यसलाई जंगल म नाङगै केटा संग देखेको कुरा पनि अफैले गर्थी. कस्तो लाज नै नभएको के त्यो. हुनत लाज pachisakeko केटी हो त्यो. त्यही भएर त्यसलाई मतलब nalageko हो. म त्यसलाई गाली gardinthye. तेस्को दिदी नभएको बेला. त्यसले मेरो कुरै sundina थी. के के के के भनेर कराएको कराई गर्थी. खत्तम थी तर तेस्को बैनी. म केही पनि vandina थिए तर. तेस्को दिदी लाई थाहा थियो थाहा भए नि कुरै sundina थी. तेस्को बैनी नि उस्तै थियो. मैले नि के भन्नु. मै पाए choddina भन्दै सोच्थेँ. घर म आउँदा के के के के भनेर मलाई सेडुस्ड garaudai बस्थे. म यसले जहिले मलाई के के vanxhe. कुन दिन दाउ परेको बेला म eslai देखाउँछु भनेर सोचेको थिए. अब उसकी दिदी घर मै हुन्थ्यो. घर मै भए पछि त गर्न मिलेन. मेरो के गल्ती र तेस्को बैनी नै तेस्तै थी. त्यो दिन चाहिँ कस्तो दाउ परेको तेस्को बैनी aghilo दिन घर aiepugeki थी. भोलि पल्ट तेस्को दिदी को को पो एउटा साथी को छोरा को pasni म जानु parxha रे.

khaan पकाउन नि जानु पर्छ. अब त्यो दिन उतै basxhu त्यसलाई गाह्रो हुन्छ भनेर gai. बैनी चाहिँ लाई नि जाउ भन दाइ थी. बैनी चाहिँ जान maninaa. धेरै थाहा keko छु जाँदिन भनेर बैनी चाहिँ ले नै vandi. दिदी एक्लै gai. दिउँसो को बेला थियो. दिउँसो त्यो मेरो अगाडि आएर जिस्किँदै के के के के भनेर म सँग jiskirako थियो.म एतिकै टिभी herirakot hye. मेरो अगाडि paxhadi घुम्दै एउटा छोरो स्कर्ट लगाएर मस्किँदै furuk furuk पर्दै ghumiraki थी.. मलाई jhanakka risuthirako थियो. यस्तो उताउली. कट्टु पनि laki रहेन raiche. firik firik बनेर घुम्दै hidirako थियो. nakkali के एकदमै. कट्टु नलगाई maskiraki थी. मलाई jhannak रिस उठ्यो. तेस्को त्यो पुती नै देखियो. पुती देखे पछि त मैले त्यसलाई च्याप्प समातेर किस नै khaidye. किस khaide पछि त ओहो किस गरे पछि अब मेरो लाडो त्यही ठाउँ को ठाउँ ठाडो भैहाल्यो.