धेरै मेहेनत पछी कतारमा चिकियो Dherai mehenat pachhi katar ma pani chikiyo ” putiko katha”

म Qatar आउनु भन्दा अघि मेरो जीवन एकदमै साधारण थियो। गाउँको साँघुरो बाटो, बिहान सबेरै उठेर आमाको हातको चिया, अनि बुबाको थकित आँखामा देखिने सपना—“छोरो विदेश गयो भने घर चल्छ।” यही सपना बोकेर म Qatar पुगेको थिएँ। मनमा डर पनि थियो, आशा पनि। नयाँ देश, नयाँ भाषा, नयाँ नियम—सबै कुरा अपरिचित। Qatar मा सुरुका दिनहरू निकै गाह्रो थिए। काम, बसाइ, गर्मी, अनि एक्लोपन—यी सबैसँग बिस्तारै बानी बसाल्नुपर्‍यो। दिनभर काम गरेर साँझ कोठामा फर्किंदा, मोबाइलमा घरतिरको फोटो हेरेर मन बुझाउँथेँ। यस्तै क्रममा, म काम गर्ने कम्पनीले Doha तिरका विभिन्न साइटमा काम लिन थाल्यो। हामीलाई कहिले construction, कहिले maintenance, कहिले painting को काममा पठाइन्थ्यो। तीन वर्षदेखि हाम्रो कम्पनीले NCC (National Command Center) सँग contract मा काम गर्दै आएको रहेछ। म पनि त्यही team मा परेँ। पहिलो पटक NCC को नाम सुन्दा नै मन अलि गम्भीर भयो—पुलिस, security, control center भन्ने शब्दले नै वातावरण फरक हुने। पहिलो दिन हामी Dohel तिरको NCC police camp पुग्यौं। gate मै ID check, security protocol, अनि discipline—सबै कुरा निकै कडाइका साथ भइरहेको थियो। भित्र पस्दा हरेक gate मा card system, camera जताततै। हामीसँग card नभएकाले police staff ले ढोका खोलिदिन्थे। त्यही बेला मलाई महसुस भयो—यो ठाउँ सामान्य हैन। हामीलाई NCC भित्रका हरेक ढोका check गर्ने, lock repair गर्ने, paint गर्ने काम दिइयो। काम सुरु हुनु अघि हामीले सबै ढोका निरीक्षण गर्‍यौं। एउटा रुममा ठूला–ठूला screen, laptop जस्ता system राखिएका थिए, जहाँबाट Qatar भरिको movement monitor गरिँदो रहेछ। अर्को रुम 999 call center—जहाँ emergency call हरू handle हुन्थे। म केही बेर त्यहाँ उभिएर हेर्दै रहेँ। कति जिम्मेवारी, कति

दबाब—त्यहाँ काम गर्ने मान्छेहरूको जीवन कस्तो होला भनेर सोच्दै। बीचमा kitchen area, चिया खाने ठाउँ, cigarette break zone—सबै कुरा व्यवस्थित। त्यो दिन सबै check गरेर हामी फर्कियौं। तर त्यो ठाउँ मेरो दिमागमा बसिसकेको थियो। त्यसपछि हामीलाई daily त्यही NCC camp मा काम गर्न पठाइयो। दिनहरू बित्दै गए। हामी हरेक रुममा काम गर्थ्यौं। त्यही क्रममा मैले त्यहाँ काम गर्ने केही नेपाली केटीहरू पनि देख्न थालेँ। उनीहरू United Clinic कम्पनीबाट आएका रहेछन्। उनीहरूको काम पनि जिम्मेवारीपूर्ण थियो। सुरुमा त हल्का मुस्कान, सामान्य greeting बाहेक केही हुँदैनथ्यो। त्यहाँ security धेरै भएकाले सबैजना अलि डराएरै बोल्थे। तर मान्छेको स्वभाव नै त्यस्तै हो—दिनदिनै देख्दा, एउटै ठाउँमा काम गर्दा, सानो–सानो कुराकानी आफैं हुन थाल्दो रहेछ। कहिले “काम सकियो?”, कहिले “आज धेरै गर्मी छ है” जस्ता सामान्य कुरा। ती कुराहरू साना थिए, तर मनलाई हल्का बनाइदिने। एक दिन म उनीहरू बस्ने रुमको ढोकामा काम गर्दै थिएँ। ढोका repair गर्दै गर्दा उनीहरू नजिकै बसेर कुरा गर्दै थिए। म अलि nervous थिएँ—जताततै CC camera, police staff। उनीहरूले मजाक गर्दै भने, “Mem हरू आउनु भयो भने देख्नुभयो भने है।” त्यो कुरा सुनेर म झन् डराएँ। बोल्न पनि हिम्मत नआउने। तर मनभित्र कतै एउटा इच्छा पलाइरहेको थियो—उनीहरूसँग अलि खुलेर बोल्ने, चिनजान बढाउने। धेरै सोचेर, साहस जुटाएर मैले मोबाइल number माग्ने कुरा निकालेँ। उनीहरू एकछिन चुप लागे। मलाई लाग्यो, सायद गल्ती गरेँ। त्यसपछि उनीहरूमध्ये एउटीले बिस्तारै भनिन्, “Number त दिन मिल्दैन, तर… कागजमा लेखेर यहाँ राखिदिनु। म बेलुका miss call गर्छु।” त्यो सुन्दा मन कति खुसी भयो, शब्दमा भन्न गाह्रो छ। तर खुसीसँगै डर पनि थियो—कतै कसैले देख्ला कि भन्ने। मले number

एउटा सानो कागजमा लेखेँ, हात अलि कामिरहेको थियो। त्यो कागज ढोकाको भित्रतिर सुरक्षित ठाउँमा राखिदिएँ। त्यतिबेला सानो काम पनि ठूलो जोखिम जस्तो लागिरहेको थियो। काम सकेर म चुपचाप फर्किएँ। साँझ कोठामा आएर नुहाएँ, खाना बनाएँ। मोबाइल हातमै थियो, तर मन अलि अस्थिर। “कल आउला कि नआउला?” भनेर पटक–पटक screen हेर्दै। रात पर्न थालेको थियो। ठीक त्यही बेला mobile बज्यो—missed call। अनि फेरि call आयो। फोन उठाउँदा उही आवाज—अलि हिचकिचाएको, तर मिठो। त्यो पहिलो call लामो थिएन। सामान्य कुरा—काम, थकाइ, Qatar को जिन्दगी। तर त्यो call ले मनमा एउटा नयाँ अनुभूति जन्माइदियो। एक्लोपनको बीचमा कसैले सुन्ने, बुझ्ने मान्छे भेटिएजस्तो। त्यसपछि हामी कहिलेकाहीँ बोल्न थाल्यौं। धेरै कुरा होइन—respect भित्रको friendship। NCC जस्तो कडा वातावरणभित्र पनि, मनको कुनामा सानो, सफा भावना पलाउँदै थियो। त्यो भावना नै पछि गएर हाम्रो कथाको अर्को अध्याय बन्ने थियो तेस्तै गर्दै दिन अघि भरी रहेको थियो एक भिडियो कल म कुरा गर्दै थियौँ भोलि doha jauna गरी खोज्नु vaneki थिइन अनि मैले दाइलाई jam भोलि asto asto छ भनेको हुन्छ भन्नु भो अनि doha gayau एक जान साथी पनि आएको rahex उनको कुरा गर्यौ उनको साथी Jhar जाँदै rahex उसलाई सामान jhar pathauna rahex सामान diyara karlesh तिर jhumera farkeyau अनि एक दिन home साइड jhumna जानी कुरा भो त्यस पछि तिन हप्ता पछि home साइड gayau अनि अनि jhumera aayau अनि home साइड म दाइले उनलाई due janako bhe भएको chain bhe गरे भो kere भन्नु भो उनी बोलिन् बेलुका dile भनेको कुरा के garni त भनेको मलाई के थाहा vannin अनि मैले यो ed म त

कतै akkanta basauna भनेको का basni holani vannin ठाउँ भाई halxni भने hora vannin अनि हुन्छ भनेको herau vannni अनि मेरो साथी nathur basteyo मैले यहाँ केटी लिएर आउन parxkikho भनेको भाई halxni vabeyo अनि मैले त्यही कुरा म मात्रै भरी जोर दिएँ अनि उनले हुन्छ ताने गयो jaula vanni अनि ed को तिन दिन को chutti थियो suruko दिन म दाइ को गरी layara उनलाई लिन गयो अनि हामी sidai साथी basni ठाउँ म gayaura भित्र baseau अनि Pepsi birni पनि पनि liyara aaka थियौँ तेतिकै कुरा गर्दै baseysu अनि मैले Jhar कहिले जानी त भनेको हजुर लाई थाहा holani vannin hora भन्दै मैले कुम म हट राखेर galma किस गरे कस्तो matinu भएको vannin के matini holani काली भने chuppk basnuke vannin अनि मैले के हुन्छ र भनेर गालामा हट राखेर मेरो kakhma राखे उनी बस्नै mannin तर जबर जस्तै राखे अनि फेरी किस गर्दै छातीमा हट लागेर किस गरे अनि kakhma sutaya गाला मुसार्दै कुरा गर्दै बसे अनि उनको माथि को kapra kholdiya भित्र रातो botish laki rahexin झन् मन thamnai सकिन आई लभ यु nanu भन्दै छातीमा tasera किस गरे अनि बिस्तारै तल तिर पनि हट laya अनि फेरी तल पनि khelaya उनी केही बोलिन् अनि pahit खोलेर हेरेको सेतो सप्रा रातो कलर को पेन्टी laki rahixin अनि ak छिन् हट ले khelaya अनि एक छिन् पछि चाटे पनि उनी aanadle मस्त सुते जस्तो vahin अनि माया गर्न मन लाको छ गरौँ है भनेको केही बोलिन् अनि kapra खोलेर लिङ्ग बाहिर nikaleko राम मान्छे atrao छ

सामान तेत्रो vanni ठीकै kota xni manxeko katra katra हुन्छ भन्दै bhuema sutaya अनि लिङ्ग उनको yauniko मुखमा राखेर dhakha मारे अलि कति chiro अनि ball गरेर dhakha mareko पुरै chiro उनले हँ आमा भन्दै मलाई cheppa manto म समातेर आफू तिर tanni अनि किस गरे अनि vistarai भित्र बाहिर गरे atikai गरी raheu अनि उनी 1५.20 minet पछि पसिनै पसिना vahina म पनि भए अनि माल झर्न layo एक dam स्पिड baraya र उनलाई आफू sitai tasera chappaka समातेर चाँडो चाँडो हाने अनि माल jhareyo एक छिन् उनी माथि नै बसे अनि उनले charnu भने पछि chordiya अनि उठेर capra layara बस्यौ अनि मैले उनले पनि khayau अनि एक छिन् उनी मेरै kakhma basin केही न bolera अनि एक छिन् पछि birani khayara फेरी एक चोटि gareau र camp तिर लागेउ aspaliko ed राम्रै भो .