वडा अध्यक्षको छोरीलाई चिकेको कथा । WaDa adhyakshayako Chhorilai Chikeko Katha । New Nepali Sexy Stories

मैले मास्टर्सको परीक्षा दिएर बस्दा, जीवन धान्न निकै मुस्किल परिरहेको थियो। हात-मुख जोड्न धौ-धौ भएपछि, मैले जागिरको खोजीमा लाग्ने निर्णय गरें। तर, मेरो लागि यो काम, अँध्यारोमा सियो खोज्नुजस्तै थियो। काठमाडौंको यो ठूलो शहरमा, सरकारी वा ठूला संस्थाहरूमा नातागोता वा चिनजानबिना जागिर पाउनु भनेको असम्भवप्रायः थियो। मेरा लागि, ती ठूला हाकिमहरूसँग न गोरु बेचेको नाता थियो, न त फरियाको नै। त्यसैले, मैले त्यो बाटोमा लाग्ने सोच्दै सोचिनँ। मैले विज्ञान पढेको थिएँ र काठमाडौंमा कुना-कुनामा च्याउझैँ उम्रिएका निजी विद्यालयहरू थिए। मैले त्यतैतिर जागिर खोज्न थालें। मेरो कलेज पढ्दाकी साथी गंगाले एउटा विद्यालयमा विज्ञान शिक्षकको पद खाली भएको कुरा बताइन्। त्यो विद्यालय दार्जिलिङका मान्छेहरूले चलाएका रहेछन्। उसले भनी, “त्यहाँको विज्ञान शिक्षक बिरामी भएर बिदामा बसेका छन्। ” गंगासँगै म त्यस विद्यालयमा गएँ। त्यहाँकी प्रिन्सिपलको अनुहार गोबरको थुप्रो जस्तो देखिन्थ्यो। तैपनि, शिष्टाचारवश मैले उनलाई नमस्कार गरें। कुरा गर्दा उनले तीन हजारभन्दा बढी तलब दिन नसक्ने बताइन्। काठमाडौंको महँगो जीवनमा तीन हजार रुपैयाँले के नै पो हुन्थ्यो र? तर, “केही नहुनुभन्दा कानो मामा नै निको” भन्ने उखान सम्झेर, मैले त्यो जागिर स्वीकारें। मैले गाउँमा एस ई ई दिएपछि केही समय पढाएको अनुभव थियो। त्यतिबेला ट्युसन पढाउँदाको समय निकै रमाइलो थियो।


विशेष गरी, ती सुन्दर विद्यार्थीनीहरूलाई पढाउँदा मन आनन्दित हुन्थ्यो। म उनीहरूलाई एकान्तमा पारेर, “तिम्रो यो विषय अलि कमजोर छ, ट्युसन पढ्न आऊ न,” भन्थेँ। त्यसपछि, दुई-चार दिन किताब पढाएजस्तो गर्थेँ र बिस्तारै-बिस्तारै उनीहरूसँग नजिक हुने मौका खोज्थेँ। यसरी नै एकदिन, एकजना कोरेली (सुन्दरी केटी) विद्यार्थीसँग मेरो विशेष सम्बन्ध बन्यो। उनको नाम निशा थियो। १ चोटि वडा प्रमुखकी सुपुत्री निशासँग धेरै मस्ती मारिएको थियो। जिल्लाको सदरमुकाममा विभिन्न खेलकुदको आयोजना भयको थियो। उक्त खेलकुदमा अंश लिन मेरै नेतृत्वमा निशालगायत अरू २ युवती र ५ जाना केटाको टोली सदरमुकाम गाको थियो। हाम्रो स्कुलबाट क्षेत्र सदरमुकाम पुग्न कस्सिएर १ दिन हिँड्नुपर्ने। सडकमा एउटा आफन्त भेटियो। ऊसँग म अरूलाई हिँड्दै गर भनेर कुराकानी गर्न थालेँ। १ घन्टाजति अलमल भयो। विद्यार्थीहरूलाई भेटघाट म हस्याङ-फस्याङ गर्दै उकालो चढ्न थालेँ। आधी उकालोमा पुगेपछि निशासँग भेटघाट भयो। ऊ हिँड्न नसकेर थला परेकी रहिछ। अरू साथीहरू अगाडि लागिसकेछन्। मधेसबाट बाबुले ल्याइदिएको चुच्चे जुत्ता लगाउँदा उस्को यो हविगत भयको रहेछ। निशाले गोडा कुँजो लागेर हिँड्नै अक्षम भयको बताई। निशा अब मेरो लागि घाँडो भई। जस्तै भए पनि सदरमुकाम त पुर्‍याउनै पर्‍यो। ‘ल मेरो काँधमा सहारा लागेर बिस्तार-बिस्तार हिँड’ भनेँ र उनलाई उठाएँ।


निशाले जीउको पूरै भार मेरो काँधमा पारी र हिँड्न थाली। उनलाई अझ भरथेग दिन मैले एउटा हातले उस्को बारुली कम्मर समातेँ। एउटा हातले कम्मरमा र उस्को छाती आफ्नोमा परेकाले निशाको पुरै भार थामेँ। उकालो हिँड्दा पनि मेरो पुंषत्व भित्रभित्रै उत्पन्न हुन थाल्यो। त्यसपछि मैले जानाजान उस्को कुरकुरे वैंशलाई कुत्कुत्याउन थालेँ। त्यसपछि मैले निशालाई एउटा हात मेरो कम्मरमा समाउन लगाएँ र आफ्नो हातले भने उस्को कुम पक्रिएर हिँड्न थालेँ। मेरो हात सुस्तरी कुमबाट ब्रेस्ट तिर सर्न थाले। र मैले उस्को छातीलाई कस्न थालेँ। निशाको जोड पनि मेरो कम्मरमा बढ्न थाल्यो। यहीँ क्रममा केही बेर उकालो हिँडेपछि कस्तो तीर्खा लागेको, रस खान भेट्टाएँ पनि हुन्थ्यो भनेर निशाले आफ्नो शिर सर्लक्क मेरो काँधमा राखिदिई। हामीहरू रस खानलाई मूलबाटो छाडेर खोल्सातिर लाग्यौँ। खोल्सामा थोरै रस जमेको रहेछ। हामीले त्यही जमुवा रस खाएर तीर्खा मेट्यौँ। कति शीतल रहेछ यहाँ त भनेर निशा एउटा रुखको छहारीमा लमतन्न परी। म पनि अति नै थाकेको थिएँ, उसैसँग ढल्किएँ। ‘खै सर, हात यता ल्याउनुहोस् न’ भन्दै निशाले मेरो हात तानी र त्यसैमाथि सिरान पारेर सुती। एकछिनपछि एउटा गोडा मेरो खुट्टामाथि चर्ढाई। खोल्साको ठंडा र निशाको यो व्यवहारले मभित्रको पुंषत्व उत्पन्न हुन थाल्यो।


’- मैले सोधेँ। ‘टेक्नै नहुने गरि पोलिराखेको छ’- निशाले उत्तर दिई। खोइ त, त्यस्तो भए केही बेर माडिदिन्छु भनेर उठेर म उस्को गोडा माडिदिन थालेँ। पिँडौलाबाट प्रारम्भ भयको यो गोडा मोल्ने काम बिस्तारै-बिस्तारै माथि-माथि र्सन थाल्यो। निशाले कुनै विरोध गर्नुको बदला आनन्द मानेर नयन चिम्लन पुगी। यसबाट म अझ उत्साहित भईहाले त्यसपछि गोडा थिच्ने काम उस्को दोभानको छेउछाउमा पुगेर सीमित र सक्रिय हुन थाल्यो। निशाको साप्रा मात्र माडेर आफूलाई चित्त बुझेन। त्यस कारण एउटा हातले उस्को छाती पनि दल्न थालेँ। अहिलेसम्म पनि निशा आनन्दसँग नयन बन्द गरेर ढल्किरहेकी छ। मैले सुस्तरी उस्को हाफ पेन्ट मुनि सारेर हेरेँ। अहिले भर्खरै जुङ्गँरेखी बसेका रहेछन्। र मैले पनि आफ्नो सलवारको इँजार खोलेँ र ऊमाथि चढेँ। मेरो पुरुष अङ्ग लगेर ठाउँमै जोडिदिएँ। आम्मामा के गरेको – भन्ने निशाको प्रश्नको जवाफमा मैले उस्को ओठ टोकिदिएँ। र, आफ्नो काम चालु गरेँ। निशाले छट्पटाउँदै दायाँ र बायाँ गर्न सुरु गरी भने म काममा मग्न रहेँ। केही अवधिसम्म यहीँ क्रममा जारी रह्यो। म कमजोर भईहाले हामीले केही बेर थकाइ मार्‍यौँ र उकालो लाग्यौँ। सदरमुकाम पुग्दा झमक्कै साँझ परिसकेको थियो। लाइट र यातायात नपुगेको हुनाले अरू सदरमुकामझैँ यो सदरमुकाम पनि साँझ पर्नासाथै मानिसहरू बाटाघाटाबाट ओछ्यानमा पुगिसकेका हुन्छन्।


हाम्रो स्कुलबाट आएका टोली पनि भातसात खाएर ओछ्यानमा ढल्किन सुरु गरिसकेको रहेछ भने होटेलमा भात सिद्धिएको मात्रै होइन, भान्छा पनि उठाउने तयारी भइसकेको रहेछ। हामीहरू पुगेपछि हत्त न पत्त होटेल मालिक्नीले गुन्द्रुक र भात पकाइदिइन्। खाद्यान्नभन्दा भोक मीठो भनेर खाइयो। भोजन खाने गार्हो त टर्‍यो। तर अब सुत्ने गार्हो खडा भयो। बिस्तारा खाटजति पहिले आइपुगेकाहरूले नै नियन्त्रण गरिसकेका रहेछन्। होटल्नीले निशा र मलाई त्यहीँ छिँडीको भान्छामै एक-एकवटा गुन्द्री ओछ्याई काम चलाउ लुगा दिइन्। दिनभरिको थकाईले गर्दा उत्तम ओछ्यानको भन्दा पनि हामीहरुलाई थकाइ मेट्न भेट्टाएँ हुन्थ्यो भन्ने ध्याउन्न थियो। हामीहरू आ-आफ्नो ओछ्यानमा पल्टियौँ। कता-कताबाट हृदयमा दिउँसोको कुरा खेल्न आएछ। लागेको निद्रा बेपत्ता भयो र दिउँसोको बाहिर-बाहिर मात्रै दलेर छाड्नुपरेको सम्झिएर भित्रसम्म पुर्‍याउने चाहना हृदयमा प्रबल हुन थाल्यो। निशाको भर्खर-भर्खर जुँगाको रेखी बसेको समतल अंश, प्वाट्ट उचालिएको संगम र कस्सिएको छाती सम्झिएर आफूलाई ठ्याम्मै निद्रा लागेन। केही टाइम बिरालोको चालमा उठेर निशाको ओछ्यानमा पुगेँ। त्यसपछि निशासँग लपक्क टाँस्सिएर उस्को मुखमा आफ्नो अनुहार लगेर जोडेँ। उनले एउटा हात मेरो लिङ्गतिर लगेपछि जानकारी भयो, उनलाई पनि निद्रा लागेको रहेन रहेछ भन्ने। सुस्तरी मैले पनि आफ्नो हात जाङतिर लगेँ र खेलाउन र मुसार्न थालेँ। अब हामीहरू दुबै जनाको थकाइ बेपत्ता भैसकेको थियो।


त्यसपछि मैले सुस्तरी आफ्नो लाडोलाई उस्को कापेतिर ल्यान्डिङ गर्न थालेँ। भित्रै नहुल्नुस् है, धेरै दुख्दोरहेछ, दिउँसोको जस्तो बाहिर-बाहिरै गर्नुहोस् भन्ने बिचार निशाले सुस्तरी कानमा व्यक्त गरी। १ चोटि पस्न मात्रै गाह्रो हो, पसिसकेपछि कति आनन्द हुन्छ भन्ने तिमीलाई के जानकारी – मैले पनि उस्को आवाजमा भनेँ। ‘जति आनन्द भए पनि के गर्नु, तपाईंको त्यति छोटो र मोटो छ। मैले कहिल्यै पनि हालेकी पनि छैन। अघि दिउँसो थोरै पस्दा त मरुँलै जस्तो भयो’- निशाले आफ्नो अवस्था बताई। तिमीलाई साह्रो नपर्ने गरि बिस्तार-बिस्तार हाल्छु भनेर मैले आफ्नो नाललाई निशाको तीनकुनेतिर सोझ्याएर जबर्जस्ती झड्का दिएँ। निशा ऐय्या भनेर छट्पटाई तर मैले त्यसका कुनै प्रवाह पनि गरिनँ र उनलाई आफ्नो स्थान पनि छाड्न दिइनँ। केही बेर त उस्को छट्प टाइमा कुनै घटी आएन तर केही छिनपछी उस्को छट्पटाइ उत्तेजना मा बद्लिन थाल्यो। तापनि मेरो आधाभन्दा पसेन। एकैचोटि गर्दा नेक्स्ट आपत आर्इपर्छ भनेर मैले आधामा नै आज चित्त बुझाउने सोच गरि झड्का दिन थालेँ। ’- निशाले सुस्तरी भनी। ‘एक चोटि न १ चोटि पसाउन परिहाल्यो। आज नभए भोली, मैले नभए अरू कोहीले झड्का दिइहाल्थ्यो, त्यसमा पनि मैले त आधी मात्रै घुसाएको छु’- मैले स्पष्टीकरण दिएँ।


आधी पसाउँदा त आफ्नो ढाड लगभग भाँ च्चिएन, पूरै घुसाएको भए त मेरो के चाल हुन्थ्यो होला – भन्दै निशाले कस्तोसँग टट्याउन पनि थाल्यो, के गर्ने होला भनी। त्यस्तो भए म केही बेर हातले सुम्सुम्याइदिन्छु भनेर निशाको कापेमा सुस्तरी सुम्सुम्याइदिन थालेँ। मेरो सुम्सुम्याइबाट निशाको दर्द मात्रै हटेनछ कि उसमा जोश पनि बढ्न थालेछ। ‘यही मोराले हो मलाई दुःख दिएको’ भनेर च्याँठ्ठिदै मेरो कान्छो खेलाउन थाली। एकछिनपछि मेरो कान्छो लौरोजस्तो ठाडो भयो र मेरो हृदयमा पनि ५ एक हजार भोल्टको जोश दौडिन थाल्यो। फलामले फलामलाई काट्छ भन्ने उक्ति सम्झेरै लिङ्गले पारेको चोट लिङ्गले नै निको पार्छ भन्ने सम्झिएर म मेरो निशामाथि चढेँ। ’- निशाले भनी। यसले बनाको चोट यसैले निको पार्छ, तिमी र मलाई आनन्द हुन्छ भन्दै मैले आफ्नो कान्छो भाइलाई निशाको ब्ल्याक गुफामा धकेलिदिएँ। केही बेर छट्पटाएपछि निशाको दर्द बेपत्ता भएछ। अब त ऊ मुनिबाट पनि झड्का दिएर आफ्नो ज वानीको उत्साह देखाउनु थाली। निशाको उत्साह देखेर मैले पनि मेरो लाडोलाई पूरै हुलेँ र झड्का दिएँ। निशाको कसिलो पुतीमा चिक्न प्राप्त गर्दा मलाई पनि एकदम आनन्द आएका थियो । केही बेर पुनः ऊ छट्पटाई तर मैले आफ्नो काम निर्वाधरूपमा जारी राखेँ।


केही छिनपछि मेरो लाडो निर्वाधरूपमा इन-आउट गर्न थाल्यो। निशा पनि मुनिबाट उफ्रिन थाली। अब बल्ल निशा पूरै तरुनी भएकी थिई र उस्को भावी लोग्नेलाई कुनै मेहनत गर्नै नपर्ने भयको थियो।