च्वाँक मिसलाई चिकेको कथा Chwaak Miss Lai chikeko katha

मेरो नाम रमेश हो। म क्लास १० मा पढ्ने एक साधारण विद्यार्थी हुँ। हाम्रो विद्यालय सहरको छेउमा रहेको पुरानो भवन थियो—जहाँ भित्ताहरूमा समयका धर्का देखिन्थे र घण्टी बज्दा सधैंजसो ढिलो आवाज आउँथ्यो। म पढाइमा औसत थिएँ, न धेरै तेज न धेरै कमजोर। तर मेरो जीवनको एउटा अध्याय त्यही विद्यालयसँग, त्यही कक्षाकोठासँग, र त्यहाँ पढाउने एउटी शिक्षिकासँग गहिरोसँग गाँसिएको थियो। मेरो कक्षा १० मा हामीलाई प्रायः सबै विषय सरहरूले पढाउनुहुन्थ्यो। गणित, विज्ञान, सामाजिक—सबै ठाउँमा कडा अनुशासन, गम्भीर आवाज र नियमहरूको लामो सूची। तर नेपाली विषयको समय आउँदा कक्षाको वातावरण नै फरक हुन्थ्यो। त्यही समय थियो, जब हामीलाई एउटी मिस नेपाली पढाउनुहुन्थ्यो। उनको कक्षा सुरु हुनुअघि नै कक्षामा सन्नाटा छाउँथ्यो, डरले होइन, उत्सुकताले। नेपाली विषय मलाई पहिले खासै मन पर्दैनथ्यो। व्याकरणका नियम, निबन्धका ढाँचा, कविताका अलंकार—सबै कुरा बोझ जस्तै लाग्थे। तर मिस आएपछि शब्दहरूमा अर्थ देखिन थाल्यो। कवितामा भावना भेटिन थाल्यो। निबन्धमा जीवन झल्किन थाल्यो। मिसले पाठ्यपुस्तक मात्र होइन, जीवन पनि पढाउनुहुन्थ्यो। उहाँ बोल्दा स्वर धेरै चर्को हुन्थेन, तर स्पष्ट हुन्थ्यो। आँखामा आत्मविश्वास थियो, हाँसोमा सौम्यता। उहाँ कक्षामा आउँदा सधैं हल्का मुस्कानसहित “आज के पढ्ने?” भनेर सोध्नुहुन्थ्यो। त्यो एउटा साधारण प्रश्न थियो, तर हामीलाई त्यो प्रश्नले बोल्न सिकायो, सोच्न सिकायो। म कक्षाको पछिल्लो बेञ्चमा बस्थें। त्यहाँबाट म सबैलाई देख्थें, तर कसैले मलाई खासै ध्यान दिँदैनथ्यो। तर नेपाली कक्षामा म अलि अगाडि सर्थें—बेञ्च होइन, ध्यान। मिसले जब कविता पढ्नुहुन्थ्यो, म शब्दभन्दा बढी भाव सुन्थें। जब उहाँले कथा सुनाउनुहुन्थ्यो, म पात्रभन्दा बढी लेखकको मन बुझ्न खोज्थें। कहिलेकाहीँ उहाँले कक्षामा प्रश्न सोध्नुहुन्थ्यो। धेरैजसो विद्यार्थी चुप लाग्थे। म डराउँदै हात उठाउँथेँ। मेरो उत्तर सधैं सही हुन्थेन,

तर मिसको प्रतिक्रिया सधैं उस्तै हुन्थ्यो—“ठीक छ रमेश, सोच राम्रो छ।” त्यो एउटा सानो वाक्य थियो, तर मेरो आत्मविश्वासका लागि ठूलो सहारा बन्यो। दिनहरू बित्दै गए। परीक्षा नजिकिँदै गयो। मिसले अतिरिक्त कक्षा लिन थाल्नुभयो। त्यो कक्षामा कम विद्यार्थी हुन्थे। त्यहाँ पढाइ मात्र होइन, जीवनका साना अनुभव पनि बाँडिन्थे। उहाँले भन्नुहुन्थ्यो—“भाषा भनेको केवल शब्द होइन, यो त भावना हो।” म त्यो कुरा मनमनै दोहोर्याइरहन्थें। मेरो मनमा एउटा न्यानो भाव पलाउँदै गइरहेको थियो। त्यो प्रेम जस्तो लाग्थ्यो, तर म जान्थें—यो सम्मान हो, प्रेरणा हो, आदर्श हो। म उहाँजस्तै बन्न चाहन्थें—शब्दले मानिसलाई छुने, बोलीले मन जित्ने। म नेपाली विषयलाई मन पराउन थालेँ, किताब पढ्न थालेँ, डायरीमा कविता लेख्न थालेँ। एक दिन मिसले मेरो डायरी देख्नुभयो। मैले डराउँदै उहाँलाई दिएँ। उहाँले केही पन्ना पढ्नुभयो र मुस्कुराउँदै भन्नुभयो—“लेखिरहनु, रमेश। तिमीमा संवेदना छ।” त्यो दिन म घर फर्कँदा बाटो छोटो लाग्यो। आकाश नीलो थियो, हावा हल्का थियो, र मन शान्त थियो। परीक्षा आयो, सकियो। नतिजा आयो। म नेपालीमा पहिलो पटक राम्रो अंक ल्याएँ। म खुशी थिएँ, तर त्यो खुशी अंकको भन्दा पनि विश्वासको थियो। अन्तिम दिन कक्षामा मिसले सबैलाई शुभकामना दिनुभयो। उहाँले भन्नुभयो—“जीवनमा जहाँ गए पनि, भाषा र भावना नछोड्नु।” कक्षा सकियो। समयले सबैलाई आ–आफ्नो बाटोमा लग्यो। म अर्को कक्षामा गएँ, अर्को विद्यालय, अर्को जीवन। तर त्यो कक्षाकोठा, त्यो आवाज, त्यो मुस्कान—सबै मनमा सुरक्षित रहे।मेरो साथी हरू मिस ले लगाको ट्रान्सपरेन्ट surwal बाट मिस को पेन्टी herthey ….मैले पनि बिस्तारै हेर्न थाले… हामी सबै का लाडो नेपाली period पछि thankinthyo…त्यो मिस र मेरो gharnajikai थियो …म नेपाली म नजाने भएको भएर म त्यो मिस संग tution

padthye…..sadai स्कुल बाट आए पछि म मिस को घर जान्थे …मिस एक्लै बस्नु हुन्थ्यो….. घर म पनि मिस तेस्तै kapdma बस्नु हुन्थ्यो….मलाई सारै रमाइलो लाग्थ्यो …..एकदिन मिस त गर्मी भएर shwal odnu भएको थिएन मैले मिस को boob म नगर लगाए ….मैले कहिले पनि क्लास मिस garthina …मलाई सारै राम्रो लाग्थ्यो…एकदिन म उहाँ जाँदा मिस नुहाउदै हुनुहुन्थ्यो …मैले बाहिर बाट मिस लाई bolai अनि मिस ले एकछिन बस्न भन्नु भयो ..मिस ले ढोका khulnu भयो..मिस टावेल म हुनुहुन्थ्यो ….bitra गए पछि मलाई बस्न भनेर मिस अर्को कोठामा जानु भयो र चेन्ज गर्न लाग्नु भयो…. म पछि पछि गए र lukera हेर्न थाले …मिस को ह्वाइट बुब्स dhekhera मेरो लाडो उठ्यो ..मैले त्यसलाई चलाउँदै हेरी rahe …मिस को ब्याक मात्र देखियो तेसैले मैले पुती हेर्न पाइन …तर मिस को जीउ ले मलाई sankayo…मिस ले चेन्ज garinjel म हेरेर बसे ….मिस बाहिर आउँदा म पनि अर्को कोठामा गए …मैले मिस लाई हेरेको मिस ले थाहा paunu भए6 …उता किन आएको भनेर sodnu bahyo.. मैले नियन्त्रण गर्न सकिन र मिस मलाई हजुर सारै मन par6 भने..यो सुनेर मिस पनि bluss गर्नु भयो ..अनि मैले मिस लाई मिस आई लभ यु ..आई वान्ट टु फक यू भने ..मिस ले केही भन्नु भएन मैले najig गएर मिस को boob समाते अनि दबाउन थाले …बिस्तारै मिस पनि मुड म आउनु भयो…मैले मिस लाई बेड म लागेर सुताए र मिस को surwal खोले अनि पेन्टी पनि खोले अनि misss को सेतो पुती चाट्न थाले …मलाई सारै मजा आयो anj मैले piss को पुती म लाडो राखे anj

चिक्न थाले…..मिस ले अँ आह आह गर्न थाल्नु भयो…मलाई सारै रमाइलो लाग्यो अनि ajai चाँडो चाँडो चिक्न थाले मैले मिस को पुती लाई चलाउन थाले