स्कुलमा पढ्ने भर्जिन केटीहरुलाई चिकेको कथा । School Ma Padhne Vergin KeTiharulaai chikeko kathaa । Nepali sex Story

आज म तपाईंलाई एउटा अनौठो कथा सुनाउँछु। तपाईंले कथाहरूमा सुन्नुभएको होला—जोगी बाबाहरू जसले आफ्नो रुप बदल्न सक्छन्। म जोगी होइन, तर मलाई पनि चाहेर भए जस्तो रुप धारण गर्न सकिन्छ—उच्च, बलियो, आकर्षक। र यो केवल शक्ति मात्र होइन, जीवनको रमाइलो अनुभव गर्नको लागि उपयोगी पनि भयो। कलेजको दिनहरूमा मैले अनुभव गरेँ कि पैसा, श्रम, र समयको तनाव सबै मेट्न सकिन्छ जब तपाईंको इच्छाशक्ति र क्षमता अनन्त हुन्छ। बैंकको क्यास लिन, काम गर्न, पैसाको चिन्ता गर्न अब कुनै बाध्यता थिएन। जब चाहेँ मस्ती गर्न सक्थेँ, रमाइलो गर्न सक्थेँ, र त्यो स्वतन्त्रता मेरो जीवनमा नयाँ रंग थप्यो। तर मेरो हृदयमा एउटा रहस्यपूर्ण चाहना पनि लुकेको थियो—रोमाञ्च, स्नेह, र जीवनको मिठास अनुभव गर्ने चाहना। एक दिन, मैले शहरको एक बोर्डिङ स्कुलको परिसर नजिकै घुम्दै गर्दा, एउटा युवती गेटबाट भित्र छिरी। उसको हिँडाइमा यस्तो आत्मविश्वास र सौन्दर्य थियो कि म अनायासै पछि पछि प्रवेश गरें। स्कुलको परिसर विशाल थियो, विद्यार्थीहरू आफ्ना काममा व्यस्त। तर उसको उपस्थितिले वातावरण नै उज्यालो बनाएको जस्तो लाग्यो। युवती लाइब्रेरीको तर्फ गएर बसिन्।


 म पनि त्यही तर्फ गएँ। थोरै समयमा मैले देखेँ कि ऊ एउटा सान्त, सुन्दर कुर्सीमा बसिरहेकी छिन्—उसको अनुहारमा किताबमा डुबेको ध्यान, र आँखामा अलिकति उत्सुकता। उसको मुस्कानमा जीवनको उज्यालो थियो, र त्यो दृश्य मेरो हृदयमा एउटा अजीब तर सुखद तरंग ल्यायो। उसको न्यानो र स्वाभाविक चाल, किताब पढ्ने तरिका, अनि कहिलेकाहीँ आफ्नो कपाललाई सम्हाल्ने तरिका—सबै कुराले मलाई मोहित तुल्यायो। मैले नजिकै गएँ, तर सहज र सम्मानपूर्वक। उसले आफ्नो नजर मेरो आँखामा राख्दा, म एउटा मिठो संवेदनामा हराएँ—यो पहिलो पल्टको नजरको मिलन, तर गहिरो असर पार्ने। हामीले त्यो दिन लामो समय लाइब्रेरीमा बितायौं। उसले किताब पढ्दै गर्दा म उसको छेउमा बसेँ, कहिलेकाहीँ उसको कुरा सुनेँ, कहिलेकाहीँ केवल उसको हाँसोमा रमाएँ। जीवनले मलाई यति सुन्दर अनुभव दिन सक्नेछ भनेर मैले कल्पना पनि गरेको थिइन। त्यो दिनदेखि मेरो जीवनमा प्रेम र रोमाञ्चको नयाँ अध्याय सुरु भयो। अब मैले बुझें—शक्तिले मात्र मानिसलाई फरक पार्दैन, तर आत्मा र हृदयको न्यानोपनले सम्बन्ध र जीवनलाई असल बनाउँछ। त्यो युवती र मेरो सम्बन्ध केवल सौन्दर्य र आकर्षणमा सीमित थिएन; यो विश्वास, समझदारी, र स्नेहको कथामा परिणत भयो। जस्तो जसो दिन बित्दै गयो, मेरो रूप बदल्ने क्षमता केवल रमाइलो मात्र होइन, संवेदनशीलता र आत्मीयता बुझ्नको माध्यम पनि बन्यो। म अब जान्दछु—जीवनका असल अनुभव केवल देखिने रूप र आकर्षणमा होइन, तर हृदयले महसुस गर्ने प्रेम र मायामा निहित छन्। र, त्यो सुन्दर युवती मेरो जीवनमा यस्तो चमक ल्याइन्, जसले मलाई वास्तविक प्रेमको स्वाद सिकायो। अब मेरो यात्रा केवल आकार र शक्ति मात्र होइन; यो हृदयको मिठास, संवेदनशीलता, र जीवनको साँचो सुन्दरतालाई अँगाल्ने कथा बन्यो। ‘हाइ।’, उनले मुस्कुराउँदै हात हल्लाइ। पुस्तक बन्द गरेर आफ्नो काखमा राखी। ‘हाइ।’, मैले भने। उस्को आँखआ अझैँ पनि पनि मेरो बलिष्ठ पाखुरामा नाचिरहेको थियो। म यति छेउ थिएकी उस्को न्यानो कठोर सुगन्ध सुँघ्न सक्थे। 


जाडोयाममा सुर्य तापेजस्तो, पूरा जिउ नै तातो अनुभव भयो। मलाई यो केटीसंग नाता राखिदिन मन लाग्यो। हेर्दा नै धेरै टाठी, कसरी अघि बढ्ने होला? ‘ताराहरुको विषयमा जान्ने धेरै छ?’, मैले भने। ‘हजुर!’, उनले काखमा राखेको किताबको गाता हेरी र मलाई हेर्दै बोली। ‘नाउँ के हो तिम्रो?’, मैले सोधे। ‘रुचिरा!’, उनले भनि, ‘..हजुर नि?’ ‘सरोज..’, मैले भने , ‘…कतिमा अध्ययन गर्छौ?’ ‘दश’ ‘यहीँ बस्छौँ?’ ‘होस्टलमा। यहीँ छ।’, उनले भनी। ‘ए.. मजा छ रहेछ है…’ ऊ फिस्स हाँसी। ‘कति छन् विद्यार्थी..१० मा?’ ‘७० जाना!’ ‘एउटै मात्र कक्षामा?’ ‘होइन… दुईटा सेक्सनमा… केटाहरु नेक्स्ट सेक्सनमा छन्…’ वाह! पूरा युवतीहरु मात्र। मलाई यो विद्यालयमा जस्तै पनि बस्नुपर्यो। तर कसरी? ‘तपाईं घुम्नलाई आउनु भयको?’, उनले सोधी। ‘अब यहीँ बसोबास गर्न मन लाग्यो।’, मैले भने। ऊ फिस्स हाँसी। उस्को पातलो समिज भित्रै, कसिलो ब्राको घेरा देख्दा जिउ झ्याप्पै तात्यो। छाती क्या भुक्क देखिएका। कस्तो सुशील छिन्, तर जिउ हेर्दा क्या सेक्सी। ‘बस्नु न त।’, उनले जिस्कँदै भनी। ‘बसिकन तिमीलाई ताराहरुको विषयमा भन्छु ल!’, मैले भने। ‘सुनाउनु न..’, उनले भनी। ‘यो संसारका कति तारा छ थाहा छ?’ ‘कति?’ ‘एउटा तारापुञ्जमा एक खर्ब भन्दा धेरै तारा छ.. र यस्तो तारापुञ्ज २० खर्ब भन्दा धेरै छ, भनेपछि तारा कति रहेछन् त… कति कति २० खर्बलाइ एक खर्बले मल्टिप्लाइ गर… अझ यो त देख्न सकिने ताराहरु मात्रै हुन… ब्रह्मान्डको देख्न नसकिने क्षेत्रका के छ कोहीलाई जानकारी छैन…’ ‘आहा!’, उनले जिभ्रो टोकी।


 ‘यति धेरै ताराहरु छन भने प्लानेटहरु अझ कति होलान्?’, उनले सोधी। ‘हाम्रो सूर्य पनि तारा हो, सूर्यको ८-९ ओटा प्लानेटहरु छन्, पृथ्वी एउटा हो.. अब ती ताराहरुको पनि धेरै ग्रहहरु छन्.. के जानकारी यी खर्बौ खर्बौ ग्रहहरु मध्ये कहि कतै पृथ्वी जस्तो जिन्दगी भएका ग्रह पो छन् कि? हामीहरू जस्तो प्राणीहरु अन्त पनि छन् कि?’, मैले भने। ‘छन् होलान् र? भएका भए त हामीले भेटघाट पर्ने।’, उनले भनी। ‘टाढा छ नि त…हाम्रो सूर्यबाट नेक्स्ट नजिकको तारा नै यति टाढा छ कि त्यो ताराबाट प्रकाशलाइ पनि ४ साल लाग्छ यहाँ आइपुग्न। जब कि उज्यालो १ सेकेन्डमा तीन लाख किलोमिटर भ्रमण गर्न सक्दछ.. १ सेकेन्डमा। तर पनि ४ साल लाग्छ… अब सोच गर… ब्रह्मान्डको नेक्स्ट किनारमा भएका ताराहरुबाट उज्यालो पुग्न नै खर्बौ खर्बौ साल लाग्छ। मानिसले बनाको रकेट त बिचरा प्रकाशको तुलनामा यति सुस्त उड्छ कि रकेटलाइ नेक्स्ट तारामा पुग्नु पर्यो भने हजारौं साल लाग्छ… यति ठुलो छ ब्रह्मान्ड… के जानकारी ती अन्य प्राणीहरु हामीसम्म पुग्न नसकेका हुन् कि, जस्तै हामीहरू सूर्य सिवाय नेक्स्ट तारामा अहिलेसम्म पनि पुग्न सकेका छेनौ!।’ ‘तपाईंको कुरा त सुनिरहु जस्तो लागिरहने… हामीलाइ पढाउन आउनु न..’, उनले जिस्कँदै भनी। है..मैले त यो सोच्दै नसोचेको। पढाउन आयो भने सायद यहीँ होस्टलमै बसोबास गर्न मिल्छ। र यो केटीसंग नाता राख्ने अवसर मिल्छ। ‘तिम्रो प्रिन्सिपल कहाँ भेटिनुहुन्छ?’ ‘यहीँ बिल्डिङको छेउमा छ.. बाहिर निस्कनु भयो भने देख्नुहुन्छ।’, उनले भनी। ‘बाइ बाइ.. पछि कुरा गर्ने है।’, मैले भने। उनले बाइ भन्दै हात हल्लाइ। म प्रिन्सिपललाइ भेटघाट गए। प्रिन्सिपलको कोठा बाहिर नाउँ थियो, ‘विनीता डंगोल’, वाह प्रिन्सिपल पनि केटी। आनन्द आउने भयो। भित्रै छिरे। विनिता कुनै तरुनी नभएर ४०-४५ वर्षकी आइमाइ रहिछिन्। र धेरै मनमोहक छाती थिए। तर पनि ह्यान्डसम केटाको शरीर लिएर प्रवेश गरेपछि उनलाइ खुसी पार्न २-४ पङ्क्ति प्रशंसा गरे पुगिहाल्यो। केही बेरको चिनापर्ची पछि मैले कक्षा दश लाई अतिरिक्त गतिविधि गराउने टिचरको रुपमा रोजगार मागे। 


नेक्स्ट टिचर राखिदिन विद्यालय व्यवस्थापन समितिको गोष्ठी बोलाएर बजेट उत्तीर्ण गराउने पर्ने भएकोले अहिले नै हुन्छ भन्न सक्दिनन् भनिन। ‘बजेटेको चिन्ता नगर्नुस्’, मैले भने, ‘बरु अन्य केही आवश्यकता छ भने बजेट म स्वयम् खोजिदिन्छु। मलाई पारिश्रमिक चाहिदैन.. मलाई बच्चाहरु पढाउन धेरै मन लाग्छ। आफ्नै बच्चाहरु पढाए जस्तो लाग्छ। मेरो दुई छोरीहरु छन्…अर्को साल उनीहरुलाइ पनि यहीँ भर्ना गर्ने सोचमा छु।’, मैले तत्कालै कुरा बनाएर भने। ‘तलबबिना नै काम गर्नुहुन्छ?’, उनले पत्याइनन्। ‘पैसाको लागि तपाईंको विद्यालयमा आएकै होइन।’, मैले भने। बाँकी वाक्य मनमनै बोले, ‘केटीको पछि लागेर पो आएका हो।’ ‘अब हजुर नै पारिश्रमिक माग्नु हुँदैन भने त ठिकै छ..’, उनले भनिनँ, ‘..तपाईंको सर्टिफिकेटहरु दिनुहोला..’, उनले भनिन। ‘भोलि लिएर आउँछु.. बसोबास गर्न लागि के गरौँ? बाहिर बाटै आउँ कि?’, मैले सोधे। उनले बाहिरै बाट आउनु भनेको भए मसंगहरु उपायहरु थिएँ, मनाउनको लागि। तर उनले भनिनँ, ‘.. बस्ने स्थान छ..टिचरहरुको क्वार्टर छ.. त्यो म मिलाउँछु…।’, उनले भनिन। धन्यवाद भनेर म केही समय कुरा गरेर निस्किए। अर्को दिन कागजपत्र बनाएर ल्याए, उनलाइ दिए, पर्सी पटक देखी टिचको क्वार्टरमा बसोबास गर्न थाले। सुरुको केही दिन मेरो कुनै क्लास थिएन। प्रिन्सिपललाइ भेटघाट गए। ‘मलाई हजुरले क्लासहरु राख्नुभएकै रहेनछ..।’, मैले भने। ‘यसबारेमा तपाईंसँग कुरा गर्न मन थियो। कुनै पनि विषय रित्तो छैन। तपाईं नै भन्नुस्, के पढाउनु हुन्छ?’ ‘रेगुलर विषयहरु त तपाईंको अन्य टिचरहरुले पढाउनु भएकै छ। मैले ती विषयहरु पढाउनु पर्छ जस्तो लाग्दैन।


 केही भिन्न प्रकारका शीप पढाउनु पर्छ। अब विद्यालय सकिएपछि क्याम्पसमा र त्यसपछि बिजनेस अथवा जागिरको लागि थुप्रै अन्य शीपहरु चाहिन्छन् जुन स्कुलको विषयहरुले मात्रै पढाउन सक्तैन.. यो त तपाईं पनि मान्नुहुन्छ…’ उनले सहमतिमा मुन्टो हल्लाइन। ‘…अहिलेको समाजमा सबैभन्दा गाह्रो केटीहरुलाइ छ। मेरो दुईटा सुपुत्री छन्.. त्यो कारणले पनि मलाई छोरीबेटीहरुले विश्वमा उत्तम मौका भेट्टाउनु पर्छ भन्ने लाग्छ। तर अवसरको लागि शीप चाहिन्छ, कन्फिडेन्स चाहिन्छ। मान्नुहुन्छ नि?’ उनी सहमत भइन। ‘..ती शीप विकासको लागि म सँग थुप्रै विषयहरु छन् जुन स्कुलका बच्चाहरुलाइ पढाउन सकिन्छ। त्यसैले कक्षा दश देखी प्रारम्भ गर्छु। किनकि नेक्स्ट साल त उनीहरु क्याम्पसमा पढ्नको लागि जानेछन्, उनीहरुलाइ यी शीपहरु एकदम आवश्यक छन्।’ ‘के छन् तपाईंको प्रोजेक्ट?’, उनले जान्न चाहिन। ‘मेरो प्रोजेक्ट व्यक्तित्व विकास हो। त्यसका लागि सबैभन्दा महत्वपूर्ण भनेको आफ्नो कुरा निर्धक्क राखिदिन सक्नु हो। चाहे विद्यालय होस् या आवास, अथवा कार्यालय होस् या समुदाय.. जसले आफ्नो कुरा राम्रोसंग राखिदिन सक्दछ ऊ नै अरुभन्दा चाडो अघि बढ्न सक्छ। त्यसैले केही मास मेरो प्रोजेक्ट स्वयम् कसरी प्रस्तुत हुने भनेर सिकाउने छ। प्रेजेन्टनेसन कसरी गर्ने, आफ्नो आइडियाहरु कसरी अन्य अगाडि राख्ने.. सिकाउछू। र त्यो साथै अरुले दिने जवाफ चाहे त्यो उत्तम होस् या खराब, कसरी अरुको जवाफ ग्रहण गर्ने र कसरी अरूलाई जवाफ दिने.. यो पनि सिकाउँछु।’, मैले भने। उनी मैले दिएका उत्तरबाट प्रभावित भइन।


 किनकि उनले सजिलै भनिनँ, ‘आज साँझ पाँच बजे एउटा क्लास लिनुस्, आफ्नो भूमिका दिनुस् र विद्यार्थीलाइ कुन टाइम मिल्छ त्यो समयमा उनीहरुलाइ क्लास लिन सक्नुहुनेछ। बिहानै देखी साँझ पाँच बजेसम्म अन्य विषयकै क्लास हुन्छ। त्यसैले तपाईंको क्लास साँझ कुनै टाइम मिसाउनु पर्छ। जम्मैले त्यो क्लास लिन जरुरी नठान्लान् त्यसैले क-कसले तपाईंको कक्षामा बसोबास गर्न रुचाउँछन्, नाउँ लिस्ट तयार गरेर क्लासहरु लिन प्रारम्भ गर्नुस्। साँझ अन्य क्लासहरु हुँदैनन्, त्यसैले हजुरलाई ठीकै लागिरहने जुनै कक्ष उपयोग गर्नुभएपनि हुन्छ। मलाई हप्तामा १ चोटि के हुँदैछ भनेर सुचना चाहि दिनुहोला। बाँकी तपाईं स्वयम् बुझ्ने हुनुहुन्छ, म धेरै प्रश्न गर्दिन।’, उनले भनिन। म उनलाइ धन्यवाद भनेर निस्किए। त्यो दिन साँझ म कक्षा दश को केटीहरुको कक्षाकोठामा छिरे। उनीहरुलाइ बिहानै क्लासटिचरले मेरो विषयमा सुचना दिइसकेका रहेछन्। त्यसैले उनीहरु मलाई नै पर्खँदै थिए। म रुममा छिर्नासाथ युजिनालाइ अगाडीको बेन्चमा मुस्काइरहेको देखे। कोही युवतीहरु मलाई हेर्दै आकर्षित भएर नयन ठुला बनाएर हेर्दै थिए। कोही विश्वास नै गर्न सकिरहेका थिएनन्, हातले अनुहार छोरेर आश्चर्य प्रकट गर्दै थिए। म कक्षाकोठाको अघि गईकन उभिदा उनीहरुको आवाज बन्द भैसकेको थियो। सबैजना म बोल्ने पर्खाइमा थिए। ‘Hello everyone! मेरो नाउँ सरोज हो।’ मैले सबैकेटीहरुको मुहार हेरे। कोही ठिकै थिएँ, कोही अति सुन्दरी। अधिकासको छाती स्वस्थ थिए। यो स्कुलका केटीहरुमा छाती हेरेर भर्ना गर्ने गरेको छ कि क्या हो? ‘Hello sir!’, जम्मैले भने। ‘Sir होइन मलाई सरोज भनेर बोलाउनु। I am not your subject teacher!। ‘, मैले भने। सबैको मुहारमा दुविधा देखे। ‘यो कक्षामा सबैलाइ बसोबास गर्न जरुरी छैन। जसलाइ आफ्नो व्यक्तिव विकास गर्नु छ उनीहरु बस्दाखेरि हुन्छ, जसलाइ Extra skill सिक्न मन छ उनीहरु मात्रै बस्दाखेरि हुन्छ, र जसलाइ पछि कुनै ब्युटी पेजेन्टहरुमा, अथवा एन्करिंङमा अथवा स्टेजमा प्रेजेन्ट गर्न मन छ उनीहरु बस। 


अन्य जानु सक्छौ।’ मैले केही समय कुरा। पछाडीका बेन्चहरुबाट थुप्रै युवतीहरु उठेर बाहिर गए। हेर्दा ठिकै मात्रै लागिरहने, जिउ पनि त्यति मनमोहक नदेखिने युवतीहरु जर्याक्क जुरुक उठे। जुन बाँकी बसेका थिएँ, ती सारा अति मनमोहक युवतीहरु थिए। ३५ जनामा मात्रै ८ जाना युवतीहरु बाँकी भए। रुममा घुस्दा मेरो दृष्टि जुन केटीहरुमा परेको थियो, ती सारा बसिरहेका थिए। ‘जम्मैले आफ्नो नाउँ र ठुलो भएर के बन्न मन छ, उठेर भन।’, मैले भने। ‘मेरो नाउँ युजिना हो। .. ठुलो भएर मलाई स्टेज प्रेजेन्टर बन्न मन छ।’, उनले मस्किदै भनी। ‘मेरो नाउँ रुचिरा हो.. मलाई मोडलिङ गर्न मन छ।’, मैले उस्को छाती हेरे। युजिनाको भन्दा पनि ठुला थिए। ‘मेरो नाउँ जानुका हो… मलाई होटेल म्यानेन्जमेन्ट अध्ययन मन छ।’, जानुका हेर्दा धेरै सुकोमल देखिन्थी। ‘मेरो नाउँ प्रियंका हो.. मलाई पछि मेडिकल फिल्डमा केही गर्न मन छ…’, ऊ धेरै गोरी थिए। ‘मेरो नाउँ योगिता हो.. मलाई ब्युटिसियन बन्न मन छ र मोडलिङमा पनि रुची छ..’, उस्को ओठ धेरै आकर्षक थियो। अग्ली थिइ। ‘मेरो नाउँ रीतिका हो… मलाई आफ्नै बिजनेस गर्न मन छ..’, ऊ पनि योगिता जत्रै अग्ली थिइ। त्यसैले पनि उस्को तिघ्रा अति आकर्षक देखिन्थ्यो। फ्रक सर्ट भयको थियो उसलाइ। ‘मेरो नाउँ सुशिला हो… मलाई इन्जिनियर बन्न मन छ..’, उनले भनी। ऊ धेरै चञ्चले स्वभावकी देखिन्थी। ‘मेरो नाउँ रक्षा हो… मलाई पनि मोडलिङ गर्न मन छ।’


, उनले भनी। यदि मुहार मात्र हेर्ने हो भने ऊ सबैभन्दा सुन्दरी थिइ। त्यस्तो त अन्य पनि कमता थिएनन्। ‘Thank you all!’ ‘Sir हामीहरू के-के सिक्छौ?’, रुचिराले सोधी। मेरो नयन पुनः उस्को चेस्टमा पुग्यो। ‘Sir होइन सरोज भन्दा हुन्छ। म टिचर होइन है.. सर भनेको मन पर्दैन।’, मैले भने। उनले भनि, ‘Okay सरोज।’ सारा हाँसे। नामले बोलाउन उनीहरुले गाह्रो मानेको देखिन्थो। ‘पहिला हामीहरू प्रेजेन्टेसन कसरी गर्ने सिक्छौ। पहिला बोल्ने कसरी सिक्छौ, त्यसपछि कसरी हिँड्ने, कसरी उभिने, कसरी बस्ने, जम्मै कुरा सिक्छौ। यो क्लासको अन्य क्लास जस्तो बसिकन शान्त सुन्ने क्लास होइन। यो मजा क्लास हो। केही fun mood मा मस्ती गर्दै नयाँ कुरा सिक्ने क्लास हो।… यहीँ समयमा यो क्लास ठीकै छ कि राति गर्ने? किनकि यो क्लास १-२ घन्टासम्म जानु सक्दछ…’, मैले सोधे। उनीहरु एकआपसमा गुनगुन गरे। ‘साँझ गर्दा पनि हुन्छ..sir.. sorry…सरोज…’, जानुकाले बोली। ‘बेलुकै ठीकै हुन्छ… विद्यालय सिध्याएपछि ताजा पनि हुन भेटिन्छ.. यसैपनि साँझ हामीहरू अध्ययन गर्ने होइनौ…’, रीतिकाले मन्जुरी जनाइ। डेस्क तल मैले रीतिकाका सेतो मोटा तिघ्रामा नयन लगाए। उस्को फ्रक वास्तवमै सर्ट थियो। ‘राति आठ बजे… संगीत कोठाको छेउको कोठा रित्तो हुन्छ। सबैलाइ ठीकै छ यो टाइम?’, मैले सोधे। जम्मैले हुन्छ भन्दै मुन्टो हल्लाए। ‘भोलि शनिबार हो… यो क्लास प्रारम्भ हुनु अघि म तिमीहरुलाइ एउटा स्पेशल मानिस भेटघाट गराउँछु…’, मैले भने, ‘..भोलि ९ बजे हामीहरू बाहिर जान्छौ। ल आजलाइ यति नै…’ उनीहरु उठेर। युजिनाले पछील्तिर फर्किएर मुस्कान दिइ।


 सबैजना खुसी देखिन्थे, कुराकानी गर्दै बाहिर निस्किए। अर्को दिन एउटा नाटक रच्नु थियो। यो नाटकले उनीहरु बीच मेरो अझैँ पनि विश्वसनियता बढाउथ्यो। आठ जाना केटीहरुलाइ लिएर म एउटा स्टुडियोमा पुगे। यो स्टुडियो मैले केही मास अघि केटीहरुको पिक्चर खिच्नको लागि भाडामा लिएको थिए। धेरै टाइम देखी बन्द गरेर राखेको थिए। उनीहरुलाइ स्टुडियो भित्रै पर्खिएर बसोबास गर्न भने। र बाहिर निक्लेर अर्कै आकार धारण गरे, बलिउड एक्ट्रेस आलिया भट्। र भित्रै छिरे। उनीहरु मलाई देख्ने लगत्तै एक्कासि उठे। ‘आलिया?’, जम्मैले मलाई चारै तिरबाट घेरे। ‘Hi….wow!’, उनीहरु हातले अनुहार छोप्दै रमाउँदै थिए। ‘Hi everyone, nice to meet you all. Sajan requested so I am here. But I am in a hurry. So, I will meet you again in few months, okay? Just do whatever Sajan tells you… he is great teacher….’, मैले भने। सरोजले भनेको जम्मै कुरा इज्जत है भनेर म उनीहरुलाइ अंकमाल गर्दै बाहिर निस्के। र पुनः सरोजको आकार धारण गरेर भित्रै छिरे। ‘वाउ…तपाइले आलियालाइ कसरी चिन्नुभयो?’, युजिनाले सोधी। ‘म पहिला इन्डिया बस्दाखेरि चिनजान भएको हो। पछि अन्य सेलेब्रेटीहरु पनि भेटाउँछु…। उस्को उडान रहेछ केही समयमा.. अन्यथा केही छोटो टाइम कुरा गर्न मिल्थ्यो। अब पछि सोझ्याएर पुनः भेटाउँछु है… ‘, मैले भने। ‘वास्तवमै… वाह!’, रक्षाले खुसी हुँदै भनी। मात्रै केही मिनेटको त्यो नाटकले उनीहरुको अघि मेरो असर धेरै गाडा भयको देखे। सबैजना आउने गरि मैले एउटा सेल्फी खिचे। 


र उनीहरुलाइ रेस्टुरेन्ट लगे। मजा गर्दै नास्ता खाएर हामीहरू विद्यालय फर्कियौ। साँझ आठ बजे हामीहरू संगीत सिकाउने रुमको छेउमा भयको नेक्स्ट रुममा कुल भयौ। यो पूरा भवनमा साँझ पाँच बजेपछि अन्य कोही आउँदैनन्थ्यो, त्यसैले यो भवनकै कक्ष मैले छानेको थिए। प्रथम क्लास भएकोले मैले आफ्नो उत्तम प्रस्तुति दिनु थियो। सबैजना बसिसकेपछि मैले भने, ‘आज हामीहरू स्टेजमा कसरी प्रस्तुत गर्ने, चाहे त्यो प्रेजेन्टेसन होस् अथवा एङ्करिङ… कसरी बोल्ने भन्ने कुरा सिक्छौ।’ ‘सबैभन्दा पहिले स्टेजमा उभिदा कन्फिडेन्स देखिनु पर्छ। र अनावश्यक ..अँ..हँ..अम.. जस्तो वर्डहरु कुरा गर्न हुँदैन। बिचबिचमा यस्तो वर्डहरु बोल्दा उत्तम सुनिदैन.. बरु… सुस्तरी कुरा गर्न सकिन्छ… पज लिएर… रोकिएर बोल्ने.. भनि बोल्दा अघि सुन्ने मान्छेहरुको नयन हेर्ने.. स्टेज ठुलो छ भने यता उता डुल्न सकिन्छ…मलाइ हेर म तिमीहरुको अघि कसरी उभिएको छु.. र बोल्दा तिमीहरु सबैलाइ हेर्दै छु… हातको हाउभाउ पनि उत्तम हुन सक्छ… हात सोझो मुनि झारेर बोल्ने होइन… को आउँछ कुरा गर्न… युजिना … तिमी आउ..।’ केही बेर गाह्रो मानी, र उठी। र अघि आइ। म उस्को ठाउँमा गईकन बसे। ‘के बोलम?’, उनले शर्म मान्दै भनी। ‘तिम्रो विषयमा बोल।’, मैले भने। ‘um….सरी…मेरो नाउँ युजिना हो.. सबैलाइ थाहा छ..’, ऊ हाँसी.. ‘ so…मेरो आवास खसीबजार मा छ। घरमा ड्याडी र ममी हुनुहुन्छ। मेरो एउटा बन्धु पनि छ। ड्याडीको आफ्नै बिजनेस छ..ममी घरमै बस्नुहुन्छ…’, उनले भनी। ‘ल ठीकै छ, यसरी नै बोल्ने हो… अझैँ पनि स्टेज कभरेज पुगेन… मलाई मात्रै हेर्ने होइन, सबैको आँखामा हेर्नुपर्यो.. okay?’, मैले भने। 


ऊ शिर हल्लाउँदै आफ्नो सिटमा बसोबास गर्न आइ। म उठिदिए। हरेक गर्दै सबैजनाले आ-आफ्नो विषयमा बोले। सबैको बाबु केही न केही बिजनेसमा गएका, सारा धनी बाउकी छोरीहरु रहेछन्। सबैको पालो सकिएपछि मैले उनीहरुको नाउँ एउटा पेजमा लेखेर भने, ‘ल यो हाम्रो ग्रुपको नाउँ मैले ‘Beauty 8′ राखेको छु। तिमीहरु आठ जाना छौ,.. र ब्युटी त सारा छदै छौ.. त्यसैले यो नाउँ बाहिर कसैले पनि नभन्नु… किनकि हामीले यहाँ जे सिक्छौ त्यो हाम्रो लागि मात्रै हो.. अरूलाई भन्न आवश्यक छैन… हाम्रो ग्रुप भित्री सारा कुरा ग्रुप भित्रमात्र रहनुपर्छ… किनकि पछि मैले अन्य सेलेब्रेटीहरुलाइ पनि सुस्तरी चिनाउँछु… आवाज धेरै भयो भने मलाई गाह्रो पर्छ… बुझ्यौ नि? ल जम्मैले साइन गर..’, मैले भने। साइन गरेर हुने केही होइन, तर कमसेकम उनीहरुले यो कुरा याद गर्नेछन्। ‘ल भोलि हामीहरू यही टाइममा पुनः कुल हुन्छौ। भोलि तिमीहरु सारा अघि ठिंङ्ग उभिएर एउटा बारेमा बोल्नु पर्नेछ। तिमीहरुलाइ च्यालेन्ज के हो थाहा छ?’ ‘के च्यालेन्ज?’, युजिनाले सोधी। ‘अरुको अघि कुरा गर्न गाह्रो लागिरहने विषयहरुमा बोल्ने च्यालेन्ज।’, मैले भने। ‘जस्तो?’, रीतिकाले सोधी। ‘जस्तो… तिमीहरु सबैको पिरियड भयको छ.. होइन? अघि गईकन अरुको अघि कुरा गर्न सक्छौ?’, मैले सोधे। आधाको मुन्टो हल्लाए, आधी शान्त लागे। ‘हो… न्याचुरल कुरा हो.. तर कुरा गर्न गाह्रो लाग्छ.. यहीँ हो सिक्ने.. कन्फिडेन्स हुन सिक्ने…भोली जम्मैले कम्तीमा एक मिनेट पिरियडको विषयमा बोल्ने… कहिले भयो… पहिला हुँदा के भयो, घरमा कसरी भन्यौ.. गाह्रो..सजिलो के हुन्छ? यो विषयमा जे भनेपनि हुन्छ… म मार्क्स दिन्छु, यसरी नै दैनिक गर्ने प्रोजेक्टमा मार्क्स जोड्दै महिनाको अन्तिममा जसले धेरै मार्क्स ल्याउँछ उनले रुपेस कपुरलाइ भेटघाट पाउँछ। एक घन्टाको लागि। सबैलाइ भेटाउँथे तर उनले झन्झट मान्छ। एकजना मात्रै भयो भने भेटघाट मान्छ…। भोलि कत्तिपनि गाह्रो नमानी मिन्स हुने कुराको विषयमा धैरै कुरा जसले गर्न सक्दछ उनले धेरै अंक पाउँछ, जम्मैले लेखेर ल्याउने र अघि गईकन बोल्ने… बुझ्यौ नि?’ सारा गुनगुन गर्न थाले।


 उनीहरु रोमाञ्चित देखिन्थे। उनीहरु निश्चिन्त देखिन्थे कि रुपेससंग मैले वास्तवमै भेटघाट गराउन सक्छु। सबैजना छात्रावास फर्के। म रुम बाट बाहिर निस्के। ढोकाको किनारमा योगिता कुरेर बसिरहेकी रहिछ। उस्को लालुपाते अधरको रातो लिपग्लस धेरै स्मुथ देखिन्थ्यो। ‘सरोज… मेरो एउटा Question छ।’ ‘सोध न..’, मैले भने। कसैले पनि सुन्छ कि भनेर उनले भर्याङ तिर हेरी। सबैजना गइसकेका थिएँ, पूरा बिल्डिङ रित्तो थियो। ऊ ढोकाबाट भित्रै छिरी। म पनि भित्रै छिरे। मेरो हृदय ढुक ढुक गर्न थाल्यो। ‘मलाई रुपेस भेटघाट एकदम मन छ। पहिले यो सम्भव थियन.. अब मौका आएका छ। जस्तै पनि भेटघाट छ। कृपया कृपया….’, उनले मेरो हात समाती। हात नै न्यानो भयो। ‘ठीकै छ.. भोलि राम्रोसंग बोल र महिनाको अन्तिममा भेटघाट गराइदिइहाल्छु नि।’, मैले भने। ‘म नै छानिन्छु भन्ने ग्यारेन्टी छैन नि त… के तातो?’, उनले सोधी। ‘तिमीहरु सबैजना मेरो लागि एकै हो। तिमीलाई मात्रै favor गर्न मिल्दैन..’, मैले भने। ‘please, के गर्दा मैले जित्छु त्यति भन्दिनु न…।’ ‘okay… मिन्स कहिले भयो.. र प्रथम चोटि मिन्स हुँदा के अनुभव भयो… कसरी ह्यान्डल गर्यौ त्यो कुराहरू भन.. र मिन्स हुँदा के गर्न हुन्छ, के हुँदैन त्यो बोल.. र अझ कुरा कामुक कुरासंग सम्बन्धित विषयहरु बोल.. यस्तो कुरा जम्मैले कुरा गर्न सक्दैनन्… जस्तो कि मिन्स भयको समय यौन गर्यो भने प्रेग्नेन्सी हुँदैन.. हो यस्तो डिटेल कुराहरू कुरा गर्न सक्नुपर्छ.. सुन्ने ब्यक्तिलाई पनि सुचना होस्.. बुझ्यौ?’, मैले भने। ‘हुन्छ…’ ‘तिमीलाई जानकारी छ नि यस्तो कुराहरू?…’, मैले सोधे।


 ‘अलिअलि जानकारी छ… तपाईं भन्दिनु न के भन्ने।’, उनले बिन्ती गरी। ऊ शरमले रातो रङ्गको भएकी थिइ। ‘गाडी…’ ऊ सोफामा बसी। ‘तिम्रो मिन्स कहिले भयको, र पहिला कसरी जानकारी भयो, आमाले के-के पढाउनु भयो, त्यो कुराहरू गर… सक्छौ?’ ‘अँ, त्यो त सक्छू.. र के भनौं?’ ‘… मिन्स भयको सात देखी १४ दिन भित्रै यौन भयो भने बालक बस्छ। अरुबेला गर्दा कम मौका हुन्छ। हो, यो कुरा रचना…’ उनले शान्त सुनिरही। ‘..र कसरी जानकारी हुन्छ यो कुरा… जब भजाइनाबाट आउने चिल्लो रस औंलामा लगाएर तन्कायो भने रबर जस्तै तन्किन्छ तब जानकारी हुन्छ त्यो समय यौन भयो भने भुँडी बस्छ होइन भने कम मौका हुन्छ। जानकारी थियो यस्तो कुरा?’, मैले भने। ‘नाइँ…।’, उनले मुन्टो हल्लाइ। ‘यो कुरा अरूलाई नभन है… पुनः तिम्रो पक्षमा लागेको जानकारी भयो भने अरुले उत्तम मान्दैनन्… बुझ्यौ?’ ‘भन्दिनँ.. मलाई जस्तै नि रुपेसलाइ भेटघाट छ… अन्य मलाई माने छैन…’, उनले भनी। ‘यति भन र तिमी नै अघि आउँछौ।’, मैले भने। ‘Thank you!’, भन्दै ऊ हिडी। त्यो कक्ष पूरा तरुणीहरुको सुमधुर बासनाले सुगन्धति भयको रहेछ। भोलिपल्ट हरेक गर्दै जम्मैले आफुले लेखेर लिएर आएको पेपर मलाई बुझाए। युजिनाले लेखेकी थिइ, ‘मेरो मिन्स हुँदा म दश सालको थिए। आमाले मलाई मिन्सको विषयमा जम्मै कुरा भनिसक्नुभएको थियो। त्यसैले प्रथम चोटि मिन्स हुँदा म तयार थिए। मलाई मिन्स हुँदा सुरुको दुई दिन धेरै दुख्छ। आवास पनि मिन्सको विषयमा कुरा गर्न गाह्रो लाग्दैन।’ रीतिकाले लेेखेकी थिइ, ‘प्रथम चोटि मिन्स हुँदा धेरै ब्लिडिङ भयको थियो। 


म एघार सालको थिए। त्यो समय आमाले मलाई प्याड दिनुभएको थियो। अहिले पनि प्रथम दिन धेरै ब्लिडिङ हुन्छ। कहिले कही १-२ अघि प्रारम्भ हुन्छ, प्याड लगाएको छैन भने लुगाभरी लाग्छ। विद्यालयमा भयको समय गाह्रो हुन्छ। त्यसैले मिन्स हुने दिन छेउ आउन लागेपछि म ब्ल्याक प्यान्टहरु लगाउछु जसले गर्दा ब्लिडिङ बाहिरै बाट नदेखिओस।’ जानुका, जेनिशा, रुचिरा नलिना, रक्षा पनि उस्तै कुराहरू लेखेका थिए। सबैको मिन्स कि त दश कि एघार वर्षमा भयको रहेछ। जम्मैले अघि गईकन आफुले लेखेको कुरा बोले। र अन्तिममा मैले योगितालाइ कुरा गर्न लगाए। ‘मेरो मिन्स ९ साल हुँदा भयको हो। आमाले मलाई रेडी गर्नु भएकोले तेत्ति गाह्रो भएन। हरेक मास मिन्स हुँदा युवती जिउ प्रेग्नेन्सिको लागि रेडी हुन्छ। पहिले पहिले मिन्स हुन प्रारम्भ भए पश्चात केटीहरुको विवाद गरिदिने चलन थियो। किनकि मिन्स भयको सात देखी १४ दिन भित्रै हुने सेक्सले बालक जन्मिन्छ। त्यसैले मिन्स हुनु भनेको युवतीहरु अब फिजिकल रुपमा स्वस्थ भयको मानिन्छ। तर मिन्स भइरहेको समय हुने सेक्सले भने बालक हुन सक्दैन। भए पनि धेरै कम मौका हुन्छ। त्यसैले बिहे पछि बालक जन्माउने समय पत्नीको मिन्स कहिले भयो भनेर पतिले सुचना राख्ने गर्छन।’, उनले लेखेकी थिइ। योगिताले अघि गईकन बोलेपछि जम्मैले जानकारी पाएकी उनले अन्य भन्दा उत्तम गरी। ‘मैले तिमीहरु सबैलाइ marks दिएका छू। जुन अहिले कोहीलाई भन्दिन। महिनाको अन्तिममा भन्छू। र अन्तिम एउटा प्रोजेक्ट गरिसकेपछि winner घोषणा गर्छु। जम्मैले बुझ्यौ?’, मैले सोधे। जम्मैले मुन्टो हल्लाए। ‘आज कसले जित्यो होला?’, मैले सोधे। ‘योगिताले होला।’, रुचिराले भनी। अरुले पनि मुन्टो हल्लाए। ‘किन होला?’, मैले सोधे। ‘उनले धेरै कुरा डिटेलमा भनेर होला।’, रीतिकाले भनी। ‘हो.. त्यो मात्रै होइन.. उनले ती कुराहरू पनि भनि जुन सामान्यतया अरुको अघि कुरा गर्न शर्म मानिन्छ। मलाई लाग्छ तिमीहरु सबैलाइ योगिताले भनेको कुराहरू जानकारी थियो….नयाँ कुरा निश्चित थिएन….तर उनले साहस गरी.. शर्म स्वीकार गरिन… मेरो कक्षामा यहीँ सिक्ने हो।


 तर यो कुरा तिमीहरुले बाहिर अरूलाई भन्यौ भने छि के सिक्ने रहेछन् भनेर खराब सोच्न सक्छन्। हामीलाइ जानकारी छ यो सिक्नु पर्ने कुरा हो, होइन त? त्यसैले हाम्रो यो ग्रुपमा हुने जम्मै कुरा यो ग्रुपबाट बाहिर जानु हुँदैन.. र यहाँ भित्रै तिमीहरु जे कुरा गर्न पनि शर्म मान्न हुँदैन.. पछि जसलाइ मोडलिङ गर्न मन छ, उनीहरुले यस्तो कुराहरू स्टेजमा कुरा गर्न सक्ने हुन सक्छ…’, मैले योगिता, रुचिरा र रक्षालाइ हेरे। यी तीन हुन मोडेल बन्न मन गर्ने। ‘..र युजिना पनि… स्टेज प्रेजेन्टर बन्ने हो भने शर्म मान्न त्याग्नु पर्छ… अरुले भन्न अक्षम कुरा कुरा गर्न सक्ने, अरुले गर्न अक्षम कुरा गर्न सक्ने हुन सक्छ… प्रियंका तिमी मेडिकल लाइनमा जानु छ.. आफ्नो जिउको विषयमा कुरा गर्न.. र अरुको जिउको विषयमा कुराहरू सोध्न सक्नु पर्छ.. सुशिला.. इन्जिनियरको करिअरमा पनि यसरी आफ्नो कुराहरू राखिदिन साहस गर्ने शीप चाहिन्छ, जुन अहिले नै सिक्ने हो.. र जानुका.. होटेल म्यानेन्जमेन्टमा पनि धेरै नयाँ मान्छेहरुको मध्यमा काम गर्नुपर्छ… शर्म र भय मान्ने मानिसले उत्तम गर्न सक्तैन… यो क्लास तिमीहरुको लागि मौका हो.. बुझ्यौ नि?’ यति भनेपछि लाग्यो कि मैले केटीहरुलाइ ठीकै भुटे। उनीहरु मेरो कुरसमा सहमत देखिन्थे। बल्ल मेरो प्लानको सेकेन्ड चरण प्रारम्भ गर्ने वातावरण निर्मित थियो। अब मात्रै एउटा कुरा जरुरी थियो, उनीहरुलाइ स्पेशल महसुस गराउने। ‘अब भोलीको लागि नेक्स्ट एउटा प्रोजेक्ट दिन्छू। तर यो प्रोजेक्ट अलि सिक्रेट छ। त्यसैले हरेक जाना गरेर नेक्स्ट कोठामा आउनु, भोलि के गर्ने भन्छु.. युजिना 


आउ न पहिले।’, भनेर म उनीहरुलाइ त्यहीँ छाडेर युजिनालाइ पछि पछि लगाएर नेक्स्ट रुममा छिरे। उसलाई सोफामा बसोबास गर्न लगाए। ‘यो ग्रुपमा मेरो सबैभन्दा फेभरेट तिमी हो। जस्तै पनि जित्नु पर्छ है। मैले तिमीलाई हेल्प गर्छु तर अरूलाई नभन। रुपेसलाइ तिमीले भेट्छौ। तर चिटिङ गरेको जस्तो देखिनुहुन्न, त्यसैले सारा प्रोजेक्टमा अघि आउनु पर्छ। बुझ्यौ?’, मैले भने। उनले मुन्टो हल्लाइ। ‘अरूलाई पनि यसरी बोलाएर बोल्ने विषय दिन्छु। तर अरूलाई हेल्प गर्दिन। त्यसैले मैले हिन्टहरु दिएका कुरा अरूलाई नभन।’, यसरी राति एक्लो रुममा राखेर एत्रो छाती भएकी केटीसंग कुरा गर्दा त अति सेक्सी लाग्दो रहेछ। समातु समातु लाग्ने। उफ्! ‘भोलीको टपिक्स के हो?’, उनले सोधी। ‘भोलीको टपिक्स हो ‘इनर गार्मेन्ट’ अथवा भित्रको वस्त्र।’, मैले भने। ‘के भन्ने?’, उनले शर्म मान्दै भनी। ‘तिमीले के लगाएको छौ?’, मैले सोधे। ‘भित्र?…अँ…ब्रा….त्यही त हो।’, उनले भनी। ‘कन्फिडेन्ट भएर बोल… के लगाएको छौ भित्रै?’, मैले सोधे। ‘ब्रा र ..पेन्टी…’, उनले भनी। ‘कस्तो छ ब्याख्या गर…’ ‘ब्ल्याक छ…दुवै… अनि…अरु के भन्ने?’, उनले मस्किदै भनी। ‘ब्रा लगाउँदा केटीको स्तन बाहिरै बाट हेर्दा उत्तम देखिन्छ। र पेन्टी भजाइनाको स्वास्थ्यको लागि उत्तम हुन्छ। तर नियमित चेन्ज गर्नुपर्छ। यसरी भन।’, मैले भने। उनले मुन्टो हल्लाइ। ‘तिम्रो ब्राको नाप अति हो?’, मैले सोधे। ‘खोइ…35 होला… 36 हो कि?’, उनले भनी। ’36 होला’, मैले भने। 36D जस्तो लागेको थियो। मैले गेस गरेको मिलेछ। ‘ल.. योगितालाइ पठाइदेउ है..।’, ऊ रुम बाट निस्की। योगिता आइपुगी। डोर दल्न भने, उसलाई सोफामा बसोबास गर्न लगाए। ‘तिमीले एकदम मन गरेको कारण मैले तिमीलाई help गर्न लागेको हो। अरूलाई आशंका नहोस् भनेर म अरूलाई पनि बोलाएर कुरा गर्छु, तर हेल्प तिमीलाई मात्रै गर्छु, त्यसैले यो कुरा कोहीलाई पनि जानकारी नदेउ, जस्तै नि तिमीले जित्नुपर्छ, बुझ्यौ नि? भोलि तिमीले बोल्ने बिषय भनेको ब्रेस्टको विषयमा हो.. कुरा गर्न सक्छौ?’, मैले सोधे। ‘सक्छू…’, उनले साहस गरेर बोली। ऊ मलाई आफ्नो साहस देखाएर प्रभावित पार्न खोज्दैछु।


 ‘good, तर के बोल्छौ?’, मैले सोधे। ‘खोइ…’, उस्को गाला रातो रङ्गको भयो, ‘… के बोलम? पढाउनु न..’, उनले भनी। ‘ब्रेस्टको साइजको विषयमा बोल.. तिम्रो कति छ…33?’ ’32’, उनले भनी। युजिनाको भन्दा साना स्तन भए पनि धेरै कसिलो र आकर्षक देखिन्थ्यो। ‘जब युवतीहरु प्रेग्नेन्ट हुन्छन् तब ब्रेस्टको निप्पलको रङ्ग गाढा हुन्छ। केटीहरुको जिउमा सबैभन्दा मनमोहक कुरा नै स्तन हो। मोडलिङ गर्ने चाहना गरेको भएर यो सारा सिकाउँदै छु। ब्रेस्टको हेल्थ उत्तम राखिदिन नियमित मालिस आवश्यक हुन्छ।’, मैले भने। मेरो हृदयको धडकन बढ्न थाल्यो। ‘ब्रेस्टको साइजहरु हुन्छन्, तिम्रो नाप 32 हो, यो बस्ट नाप हो। कप नाप पनि हुन्छ, कप भनेको ब्रेस्टको त्यो ठुला पोका कत्रो छ, A,B,C,D,DD, DDD भन्ने साइजहरु हुन्छ, A सबैभन्दा साना र DDD सबैभन्दा ठुलो नाप हो। E, G, H नाप पनि हुन्छ, धेरै ठूलो हुन्छ।’, मैले भने। ऊ सुनिराखी। ‘तिम्रो कति साइजको कप हो?’, मैले सोधे। ‘जानकारी छैन।’, उनले भनी। ‘खै..म चेक गर्छु…’, मैले उस्को छाती तिर हात बढाए। उनले नयन ठुलो बनाए। मैले सुस्तरी उस्को सर्ट बाहिरै बाट दूध नापे। ‘तिम्रो C जस्तो छ।’, उस्को दूध धेरै कसिलो थियो। ‘तिमीलाई जानकारी छ रुपेसको पहिलेको गर्लफ्रेन्डको ब्रेस्टको कप नाप पनि C थियो।’, मैले कुराकानी ठोके। ‘हो र?’ मैले उस्को दुईटै दूध मुसारे। ‘तिमीलाई स्तन मसाज गर्ने ढंग जानकारी छ कि छैन?’ ‘नाइँ…’ ‘यो त जानकारी भेट्टाउनु पर्छ…यो खोल त.. म सिकाइदिन्छु।’, मैले उस्को सर्टको एउटा टाँक फुकाले। उनले डोर तिर हेरी। ‘कोही आउँदैन… १ छिनमा सकिन्छ…’, मैले भने। ऊ हिच्किचाइ। ‘यस्तो विषयमा शर्म मान्यौ भने त मोडेल बन्न गाह्रो हुन्छ योगिता।’, मैले भने। केही दोस्रो शान्त बसी। र सर्टको टाँक खोली। भित्री ब्ल्याक ब्रा देख्दा मेरो जोश चरममा पुगेको थियो। उस्को दुई दुधको मध्यमा निर्मित छातीमा जिब्राले चाट्न मन लाग्यो। आफूलाई सम्हाले। र उस्को ब्राको हुक खोलिदिए। उनका पर्फेक्ट दुधहरु र त्यसका खैरा मुन्टाहरुले मेरो शरीर सिरिङ्ग बनायो। मात्रै पन्ध्र साल उमेरकी युवती, क्या जिउ रहेछ दोस्त! मैले उस्को दुधमा हात लगाए। ऊ झसंग भइ। ‘यसरी पक्रिएर, सुस्तरी मालिस गर्नु पर्छ.. हेर है..’, मैले उस्को दुधहरु मसाज गर्दै सुस्तरी उस्को मुन्टाहरु मुसारे। उस्को नयन मेरो हातमा नै थियो, र मेरो हात उस्को कसिलो दुधमा सलबलाइरहेको थियो। उनले ‘जानकारी भेट्टाएँ’ भन्दै ब्रा लगाइ र सर्ट लगाइ। मैले उसलाई रुचिरालाइ पठाइदिन भने। केही समयमा रुचिरा आई, र हरेक गर्दै सबैलाइ मैले उही कुरा गरे। 


अरूलाई नभन भन्दै तिमीलाई मात्रै हेल्प गरेको हो भन्दै दिमाग भुटे। योगिताको सिवाय अरूलाई छोइन, धेरै मन भएपनि। भोलिपल्ट युजिना र योगिताले मैले भने बमोजिम नै अघि गईकन बोले। अरूलाई पनि मैले भने बमोजिम नै बोले। ‘ल आज हामीहरू नेक्स्ट काम पनि गर्छौ। यो अझ गाह्रो छ। क-कसले गर्न सक्दछ हेरौ है त!’, मैले भने। ‘के गर्ने?’, जम्मैले एक्साइटेड हुँदै सोधे। स्तन र भित्रको वस्त्रको विषयमा खुलेर कुरा गरिसकेपछि उनीहरुलाइ अब यो कुरा गर्न गाह्रो नहुनु पर्ने हो। यहीँ सोचेर भने, ‘अब जम्मैले क्याट वाक गर्ने, तर विकिनी मात्रै लगाए।’, मैले भने। ‘आबुई!’, रीतिकाले भनी। ‘को पहिले आउँछ? युजिना?’, मैले सोधे। ‘हुन्छ…’, ऊ उभिई, ‘म चेन्ज गरेर आउँछु।’, भनेर ऊ बाहिर निस्की। र मिनेट भरमा ऊ आइ। ब्ल्याक ब्रा, आकर्षक क्लिभेज, र कालै पातलो कसिलो कट्टु। ‘ohhhh!’, बाँकी केटीहरुले जिस्काए। ‘खोइ बिकिनी?’, मैले सोधी। ‘मैले भित्रै पेन्टी लगाएको छैन।’, उनले भनी। ‘आकर्षक!’, रुचिराले जिस्काइ। सारा हाँसे। ऊ सबैको अघि उभिए। सर्लक्क परेको शरीर, राम्रो दुधका आकार, चाकका पुठ्ठा पनि उस्तै सेक्सी। चिल्लो मोटा साँप्रा। क्रमशः नेक्स्ट गर्दै जम्मैले सुस्तरी लुगा खोल्दै ब्रा र पेन्टी मात्रै लगाएर उभिए। कसैले पनि रातो रङ्गको, कसैले पनि रातो, कसैले पनि ब्ल्याक, र योगिताले त सेट मिल्ने ह्वाईट ब्रा र पेन्टी पहिरिएकी थिइ। सबैको पेन्टीमा अघि भुक्क उचालिएको देखिन्थ्यो। साढे ९ बजिसकेको थियो। अहिलेसम्म यति अबेला भयको थिएन। अब बाँकी भोलि गर्ने भनेर भन्नै लागेको थिए। रुचिराले बोली, ‘सरोज, अब तपाईंको पालो!’ सबैजनाले हुटिङ लगाए। सारा जाना उभिरहेका थिए। मैले हाफ पेन्ट भित्री चिजको आकार धेरै ठुलो बनाए। अघि गए, र सर्ट र प्यान्ट फुकाले। ‘आहा!…’, जम्मैले मेरो शरीर हेरेर बोले। कसैले पनि मसल्स हेर्दै थिए। योगिताले मेरो अन्डरवेयर हेर्दै थिइ। पूरा ठन्केको थियो। असामान्य ठुलो देखिएको थियो। अन्डरवेयर नै फूलेको थियो। उनीहरु मेरो आसपास बिकिनीमा झुम्मिएका थिए। केटीहरुको जिउको सुमधुर बासनाले मलाई उनीहरुलाइ झम्टिन मन थियो।


 छुन मन थियो। च्वाप्प च्वाप्प चुस्न र चाट्न मन थियो। आठ जाना सप्रेको कुमारी केटीहरुलाइ मस्त सुताएर धकेल्न मन लागेको थियो। ‘तपाईंको बिहे भइसक्यो?’, रीतिकाले सोधी। ‘तिमीहरुको प्रिन्सिपललाइ मैले बिहे भयको कुरा सुनाएको थिए। तर भयको छैन। अरूलाई नभन है, यो हाम्रो सिक्रेट हो।’, मैले भने। ‘तपाईंले प्रेमिका बनाउनु भयको छ?’, कुशुमले सोधी। ‘थुप्रै…’, मैले भने। ‘कति जाना?’नलिनाले सोधी। ‘८-९ जाना!’, मैले भने। ‘धेरै भएन?’, प्रियंकाले भनी। ‘अझैँ पनि बनाउँछु…’, मैले भने। ‘किन यति धेरै प्रेमिका बनाउनु परेको हो?’, जानुकाले सोधी। ‘घुम्नलाई, मजा गर्न, यौन गर्न।’, मैले भने। आपसमा हेर्दै केटीहरुले आफ्नो अनुहार छोपे। शर्म माने। ‘हजुरलाई यस्तो कुरा कुरा गर्न शर्म नै नलाग्ने रहेछ…’, रीतिकाले भनी। ‘शर्म मानेर काम नै बन्दैन..त्यही त सिकाउँदै छु तिमीहरुलाइ।’, मैले भने। ‘सेयर गर्नु न…’, योगिताले भनी। ‘के सेयर तातो?’, मैले सोधे। ‘तपाईंको गर्लफ्रेन्डहरुसंगको कुराहरू..’, उनले भनी। ‘मलाई केटीहरुको सुगन्ध एकदम स्वादिष्ट लाग्छ। त्यसैले यति धेरै प्रेमिका बनाको थिए।’, मैले भने। ‘भन्नाले?’, रञ्जानाले सोधी। ‘भन्नाले.. केटीको जिउबाट आउने बास्ना स्वादिष्ट लाग्छ…।’ ‘छ्या…’, रक्षाले नाक खुम्च्याइ। ‘के को छ्या.. ल अहिले नै तिमीहरु मध्ये सबैभन्दा स्वादिष्ट सुगन्ध कसको छ पत्ता लगाम…’ ‘छ्या… सुघेर?’, रुचिराले भनी। ‘र चाटेर बास्ना जानकारी हुन्छ र?’, मैले भने। सारा हाँसे। ‘ल पालैपालो.. पहिले युजिनाको पालो.. जम्मैले युजिनाको सुगन्ध लिने…।’ ‘कसरी?’ ‘काखीमा जानकारी हुन्छ…।’, मैले भने।


 र युजिनाको हात पक्रिएर माथि उचालिदिए, र काखीमा नाक लगेर उस्को न्यानो सुगन्ध सुघे। क्या कामुक। ‘यसरी…’, मैले भने। केही बेर जम्मैले नाक खुम्च्याए। तर हरेक गर्दै जम्मैले युजिनाको बगली सुघेँ। उनीहरुलाइ पनि स्वादिष्ट लाग्यो होला, किनकि नाक खुम्च्याउन छोडे। यो खेलमा सबैको पालो आयो। जम्मैले सबैको बगली सुघेँ। सबैको सुगन्ध स्वादिष्ट, कम कम भिन्न थियो.. तर उस्तै लाग्थ्यो। सबैभन्दा कठोर जानुका र प्रियंकाको थियो। सबैलाइ आ‍-आफ्नो अनुभव सुनाउन लगाए। धेरैले जानुकाको सुगन्ध सबैभन्दा उत्तम लाग्यो भने। कसैले पनि जेनिशाको नाउँ लिए, र कोही सबैको उस्तै थियो भने। मैले के अनुभव गरे भने, यो गेम पछि युवतीहरु एकआपसमा शर्म मान्न छोडेका थिए। उनीहरु आ-आफ्नो आधा नाङ्गै जिउ अरुको अघि देखाउनु सरल भएका थिए। उनीहरु एकआपसमा गुनगुन गरिरहेका थिए। ‘तपाईंको सुगन्ध चाहिँ कस्तो छ नि?’, युजिनाले सोधी। ‘सुँघेर हेर…’, मैले भने। ‘भयो भयो पर्दैन..’, योगिताले भनी। प्रियंका सुँघ्न आई पुगी सकेकी थिइ। बिचमै रोकिइ। ‘ल ल तिमीहरु सुत्न जाउ, ढिलो भइसक्यो।’, मैले भने। उनीहरु कपडा लगाएर बाहिर निस्के। म पनि कपडा लगाएर बाहिर निस्के। प्रियंका ढोकामा कुरेर बसिरहेकी रहिछ। ‘निन्द्रा लागेको छैन?’, मैले सोधे। ‘छैन…’, उनले भनी। ‘के भयो?’, मैले सोधे। उनले मेरो हात पक्रिएर कक्ष भित्रै तानी र डोर बन्द गरी। ‘तपाईंले अघि गर भन्नुभएको थियो नि?’, उनले शर्म मान्दै भनी। ‘सुघ्ने भनेको?’, मैले सोधे। ‘अँ… क्या मन लागेको थियो… योगिताले पर्दैन भनि र हिम्मत नै आएन..’, उनले भनी। मैले उस्को गाला मुसारे। ‘अब गर न त..’, मैले भने। ऊ मेरो छेउ आइ। सबैजनाले उस्को सुगन्ध स्वादिष्ट छ भनेर प्रसंसा गरिसकेपछि सायद उनले आफूलाई स्पेशल सोच्न थालेकी थिइ। त्यही सोचाइले यो साहस निकालेकी जस्ती छ। म उस्को छेउ पुगे। ‘तिम्रो सुगन्ध अरुको भन्दा सबैभन्दा स्वादिष्ट छ। म एक चोटि सुघ्छु र तिम्रो पालो ल…’, मैले उस्को समिज खोलिदिए। हात माथि गरे र काखीको स्वादिष्ट न्यानो सुगन्ध सुघे। ‘म गर्छु।’, उनले हतार गरी। र मेरो बगली सुँघ्न खोजी। 


म कम झुकिदिए। ‘कस्तो लाग्यो?’ ‘दामी।’, उनले भनी। नयन रातो रङ्गको र गाला न्यानो बनाइसकेकी थिइ। मलाई अझ जोश आयो। ‘म टेस्ट तातो?’, मैले सोधे। ‘हुन्छ।’, उनले भनी। मैले उस्को काखीमा अधरले चुम्बन खाए र जिब्राले ल्याप्प चाटे। पसिनाले नुनिलो… पातलो खैरा रौं आउन प्रारम्भ भएका रहेछन्… अति कठोर सुगन्ध थियो… ‘ ‘म गर्छु..’, ऊ अझ एक्साइटेड भइ। उनले पनि उसै गरि मेरो बगली चाटी। यति चाँडै प्रियका मेरो फन्दामा आइपुग्छे जस्तो लागेको थिएन। उस्को नेक्स्ट बगली चाटे। र उनले मेरो वक्षस्थलको अघि चाट्न चाही। केही समयमा मैले उस्को ब्रा फुकालिसकेको थिए। उनले मेरो छाती चाट्दा मैले उस्को दूधको मध्यमा चाट्न थाले। र उस्को दूधको मुन्टा टोक्दै चुस्दा उस्को गोडा काँप्न प्रारम्भ भएका थिए। लगभग दश मिनेट मैले उस्को नेक र दुधको प्रत्येक भाग चुसेपछि उसलाई कपडा दल्न भने। उसलाई अझैँ पनि मैले केही गर्दिओस् भने आश थियो.. तर शान्त कपडा लगाइ। र उसलाई सुत्न पठाइदिए। मलाई उस्को अन्य अङ्ग पनि चुस्नु थियो। यसरी सधैं एकजना कुमारी केटीको शरीर च्वाप्प च्वाप्प चुस्न कहाँ भेटिन्छ र? केही दिनसम्म प्रत्येक साँझ बिकिनी लगाएर क्याट वाक गर्ने गेम खेलाए। सुस्तरी खेलाउनु थियो। बिरालोले मुसा खेलाएको जस्तो। यी आठ कुमारी युवतीहरु मेरो शिकार हुन, सुस्तरी, जिस्काउँदै, पगाल्दै उनीहरुको यौवन चुस्नु थियो। कताबाट कुरा खुस्कियो जानकारी छैन, तर केही हप्ताको अन्तरालमा विद्यालयमा अनैतिक काम हुँदैछ भनेर आवाज चल्यो। योगिता, रुचिरा र रक्षा सिवाय अन्य सबैजना मेरो कक्षामा आउन छोडे।


 ‘तपाईंको कक्षामा युवतीहरु मात्रै छन् रे?’, प्रिन्सिपलले पनि मलाई अफिसमै डाकेर प्रश्न गरिन। ‘केही दिन दिनुस्, केटाहरु पनि कक्षामा आउँनेछन्।’, भनेर फकाए। प्रिन्सिपललाइ मेरो व्यवहार माथि अहिलेसम्म आशंका भयको थिएन। त्यसैले विद्यालयमा चलेको आवाज मेरो क्लासबाट चलेको हो भने उनले अन्दाज लगाइनन्। लुकिछिपी भेष बदलेर मैले मेरो क्लास छोड्ने सारा केटीहरुको रुममा घुस्दै उनीहरुको कुरा सुनिसकेको थिए। युजिनानलिना, रीतिका, प्रियंका र जानुका मिलेर विद्यालयमा आवाज फैलाएका रहेछन्। आफ्नो पनि बेइज्जत होला भनेर मेरो नाउँ खुलाइएको नगरी ‘स्कुलको एउटा टिचरले युवतीहरु कुल पारेर अनैतिक कुरा सिकाउँछन्।’ भन्ने सुनाउँदै हिडेका रहेछन्। योगिता, रुचिरा र रक्षालाइ मोडलिङ गर्ने चाहना भएकोले मात्रै उनीहरु क्लास छाडेर गएनन्। आठ जाना देखी तीन जाना! पहिला क्रोध उचालिएको थियो। तर ठिकै छ, तीन जाना च्वाँक भर्जिनहरु बाँकी छन्, धेरै लालची हुन आवश्यक छैन। राम्रोसंग टेस्ट लिइसकेपछि ती धोकेबाज पाँचसंग पनि बदला लिउँला कुनै दिन! मुख्य कुरा, मेरो ती ५ भर्जिनलाइ भड्काउने मानिस जानकारी भेट्टाएँ! ती थिइन्, स्कुलकी साइन्स पढाउने ‘म्याडम’! उनको नाउँ पनि रुचिरा नै थियो। २९ वर्षकी म्याडम, अविवाहित! उनलाइ मैले विद्यालयमा धेरै पहिले देखी याद गरेको थिएँ, तर कुमारी चिक्न आएका मैले खासै रुचि देखाएको थिइन। जम्मैले ‘रञ्जु म्याडम’ भनेर सम्बोधन गर्थे। सुन्दरी मात्र होइन, छाती र पुठ्ठो अति आकर्षक। गोरी, हँसिली थिइन। सबैको फेभरेट मिस। मेरो कक्षामा केटाहरु पनि अंशियार गराउनु थियो। 


सारा केटाहरु मलाई आवश्यक भएको थिएन। एक अथवा दुई जाना भए पुग्थ्यो। भोलिपल्ट दिउँसो दश कक्षाकोठामा छिरे। सारा केटीहरुलाइ बाहिर निकाले। केटाहरूलाई मात्रै कक्षामा राखिदिए, प्रथम बेन्चबाट सबैको नाउँ र रोल अंक सिरिअल्ली लेख्दै हाजिर लिए। र भने, ‘आज एउटा सर्भे गर्दैछु। यहाँ केही प्रश्नहरू छन्। मैले मेरो मास्टरको थेसिसको लागि गर्न लागेको सर्भे हो। ‘स्कुलका युवाहरुमा कामुक शिक्षाको पहुँच’को शिर्षकमा मैले थेसिस लेख्ने लागेको छु। बुझ्यौ, कामुक एजुकेशनको कुरा हो। कोहीलाई गाह्रो लाग्छ, कोहीलाई शर्म लाग्छ, साधारण कुरा हो। तिमीहरुलाइ नाउँ लेख्ने गाह्रो लाग्छ भने नलेख्दा पनि हुन्छ। तिमीहरुले दिएका जवाफ अन्य कसैले पनि देख्दैन।’ सबैलाइ प्रश्न बाँडे। त्यही प्रश्नपत्रमै जवाफ लेख्ने स्थान थियो। जसले चाँडो सके, उनीहरुलाइ बसिराख्न भने। आधा घण्टा पनि प्रथम बेन्चबाट हरेक गर्दै उनीहरुको पेपर जम्मा गर्दै गए। यसो गर्दा कसैले पनि नाउँ नलेखेको भए पनि कसको पेपर हो भनेर मैले चिन्न सक्थे। जस्तै हाजिर लिएको थिएँ, त्यही सिक्वेन्समा पेपर जम्मा गरेको भएर! सबैभन्दा पहिले हाजिरी लिएको लिस्ट हेर्दै पेपरको माथि नाउँ लेख्ने थाले। र पेपर चेक गर्न बसे। प्रथम प्रश्नमा उमेर सोधेको थिए। सेकेन्ड प्रश्नमा ‘सेक्सको विषयमा जानकारी छ?’ भनेर सोधेको थिए। आधी जस्तोले ‘जानकारी छ’ लेखेका थिए। शर्म लागेर हो अथवा वास्तवमै जानकारी नभको हो, बाँकी आधाले छैन लेखेका थिए। जसलाइ सेक्सको विषयमा जानकारी छैन भनेका थिएँ ती मेरो लागि काम लाग्दैनथे। त्यसैले, सेक्सको विषयमा जानकारी छ भनेकाहरुको पेपरहरु चेक गर्न थाले। तेस्रो प्रश्न थियो, ‘हस्तमैथुनको विषयमा जानकारी छ?’, केहीले जानकारी छैन लेखेका थिए। तीनलाइ पन्छाइदिए। चौथो प्रश्न थियो, ‘मास्टर्बेसन गरेको छौ?’, गरेको छैन भनेर लेख्ने जतिलाइ पन्छाइदिए। कुल दश जनाको पेपर हातमा नै थियो। पाँचौ प्रश्न थियो, ‘के स्कुलका कुनै तरुनी मन पर्छ?’, जम्मैले मन पर्छ लेखेका थिए।


 छैटौं प्रश्न थियो, ‘के विद्यालयमा पढाउने मिसहरु मन पर्छ?’, दुई जाना सिवाय जम्मैले मन पर्छ लेखेका थिए। दुइलाइ पन्छाए। सातौं प्रश्न थियो, ‘के स्वयम् भन्दा ठुलो उमेरको तरुनी मन पराउनु भ्रामक हो?’, बाँकी ८ मध्ये एउटाले ‘भ्रामक हो’ लेखेको थियो। त्यसलाई पन्छाए। आठौं प्रश्न थियो, ‘आफ्नो क्लासको कुनै युवती मन पर्छ?’, ५ जनाले मन पर्छ लेखेका थिए। नवौं प्रश्न थियो, ‘के बलात्कार गर्नु भ्रामक हो?’, दुई जनाले भ्रामक हो लेखेका थिएँ, र बाँकी तीन जनाले ‘भन्न चाहन्न’ अप्सनमा टिक लगाएका थिए। ‘भ्रामक’ लेख्नेलाइ पन्छाए। दशौं प्रश्न थियो, ‘केटीहरुको सबैभन्दा मनमोहक अङ्ग कुन हो?’, अप्सनमा ‘मुहार’, ‘छाती’, ‘पुठ्ठो’ र ‘साप्रा’ थियो। एउटाले छाती लेखेको थियो, र बाँकी दुइले सारा अप्सनमा टिक लगाएका थिए। र अन्तिम प्रश्न थियो, ‘समाजमा रेप किन हुन्छ?’ अप्सन थियो, ‘ज्ञान र अनुशासनको घटी भएर’, ‘युवतीले आफ्नो अङ्ग देखाएर’, ‘केटोले आफ्नो चाहना सहन नसकेर’ ती तिनै जनाको जवाफ ‘ज्ञान र अनुशासनको घटी’ थिएन। एउटाले ‘युवतीले आफ्नो अङ्ग देखाएर’ मा टिक लगाएको थियो, र बाँकी दुइले ‘युवतीले अङ्ग देखाएर’ र ‘केटोले सहन नसकेर’मा टिक लगाएका थिए। मलाई लाग्यो कि यी तीन जाना मलाई काम लागिरहने केटाहरु हुन। अझ जान्न मन लाग्यो। नेक्स्ट दुईटा प्रश्नपत्र बनाए। भोलिपल्ट पुनः केटाहरूलाई मात्रै कक्षामा राखेर प्रश्नपत्र बाँडे। यो चोटि अन्य प्रश्न बाँड्दा ती जाना केटाहरूलाई अलगै प्रश्न पत्र दिएका थिए। केटीहरुको बेञ्च रित्तो थियो, केही विद्यार्थीलाइ त्यता सारदिएँ, ताकि एक अर्काको जवाफ देख्न नसकुन। ती तीनजना केटाहरूलाई एक्लो एक्लो राखिदिएको थिए। साँझ पेपर चेक गर्न बसे। ती तिन जनाको पेपरमा खास प्रश्नहरू थिए। प्रथम प्रश्न थियो, ‘आफ्नो लाडो नापेको छौ?’, तीनै जनाको जवाफ थियो, ‘नापेको छु।’ सेकेन्ड प्रश्न थियो, ‘कति चोटि मास्टर्बेसन गर्छौँ?’, एउटाले हप्तामा ४ चोटि भन्दा धेरै, र बाँकी दुइले ‘दिन दिनै’ मा टिक लगाएका थिए। तेस्रो प्रश्न थियो, ‘मास्टर्बेसन गर्दा कसको विषयमा सोच्छौ?’, ‘कुनै मोडेल, नायिकाको विषयमा’, ‘कोही आफन्तको विषयमा’,


 ‘कक्षाको केटीको विषयमा’, ‘स्कुलको म्याडमको विषयमा’, एउटाले प्रथम अप्सनमा टिक लगाएको थियो। र बाँकी दुइले ‘आफन्त’, ‘कक्षाको युवती’ र ‘म्याडम’ तीन वटैमा टिक लगाएको थियो। मलाई यीनै दुई केटाहरु आवश्यक हो। एउटा पेपरलाइ पन्छाइदिए। चौथो प्रश्न थियो, ‘कक्षामा सबैभन्दा धेरै मन पर्ने तीन जाना केटीको नाउँ रचना’ एउटाले युजिना, प्रियंका र रुचिरा लेखेको थियो। र अर्कोले रीतिका, रुचिरा र जानुका लेखेको थियो। रुचिरा सबैलाइ मन पर्ने रहेछ। किनकि मैले पन्छाएको त्यो नेक्स्ट पेपरमा पनि रुचिराको नाउँ थियो। पाँचौं प्रश्न थियो, ‘विद्यालयमा सबैभन्दा धेरै मन पर्ने म्याडमको नाउँ लेख।’ तीन जनाले नै ‘रञ्जु म्याडम’ लेखेका थिए। छैटौं प्रश्न थियो, ‘कक्षाका युवतीहरु मध्ये को केटीसंग यौन गर्न मन छ?’, एउटाले जानुका लेखेको थियो। र अर्कोले रुचिरा। बाँकी तीन प्रश्नहरू साधारण खालका थिए। यी दुई केटाहरु पविन र रमेश थिए। उनीहरु विषयमा कार्यकक्षमा अझ खोज गरे। काठमाडौंको धनी परिवारका केटाहरु रहेछन्। भोलिपल्ट साँझ दुई मध्येको एउटालाइ अलगै रुममा बोलाए। ‘तिमीलाई रुचिरा म्याडम धेरै मनपर्छ?’ उनले पहिला शर्म मानेको जस्तो गर्यो। ‘मलाई पनि मन पर्छ, त्यसैले सोधेको तिमीलाई!’, मैले भने। ‘मन पर्छ सर।’, उनले भन्यो। ‘र क्लासका युवतीहरु को मन पर्छ? सबैभन्दा सुन्दरी को लाग्छ?’ ‘रुचिरा, जानुका, योगिता, रक्षा सारा सुन्दरी छन्…’, उनले भन्यो। ‘विद्यालयमा केटीहरुलाइ बिगार्ने काम भयको छ भन्ने आवाज चलेको थियो.. सुनेको थियौं?’ ‘अँ.. चलेको थियो यो आवाज, १-२ साता अघि.. के हो र?’, उनले सोध्यो। ‘केटीहरुलाइ कक्षामा राखेर सेक्सको कुराहरू गरेको रहेछ..’, मैले भने। ‘हो र? को-को हो रहेछ?’, उनले सोध्यो। ‘तिम्रो नै क्लासका युवतीहरु छन्।’, मैले भने। ‘हो र?’ ‘अन्त आवाज नगर..।’, मैले भने। ‘के हुने रहेछ त्यहाँ.. बताउनु न सर..’, उनले भन्यो। ‘सिक्रेट क्लब छ… मेम्बर बनेपछि मात्रै भन्न मिल्छ…बन्ने हो मेम्बर?’, मैले सोधे। ‘वास्तवमै? जोक गर्नुहुन्छ सर पनि!’, उनले पत्याएन। ‘मेम्बर बन्यौ भने त्यहाँ भित्रै हुने कुनै पनि कुरा बाहिर अरुसंग गर्न मिल्दैन।


 मजा गर्ने क्लब हो। बन्ने हो भने भन, म लिएर जाउँला, अन्यथा भइहाल्यो।’, मैले भने। ‘वास्तवमै हो भने त बन्छु नि सर। यस्तो मजा गर्ने अपरचुनिटी खेर फाल्दिन म। के गर्नुपर्छ मैले?’ ‘तिन ओटा प्रश्नको उत्तर देऊ, र उत्तीर्ण भयौँ भने मेम्बर! हुन्छ? तर ढाँट्न पाउँदैनौ? ढाटेको जस्तो लागिरहने लगत्तै सक्कियो कुरा!’, मैले भने। ‘गाह्रो प्रश्न हो?’, उनले सोध्यो। ‘गाह्रो होइन, तर साँचो कुरा कुरा गर्न मानिस डराउँछन, शर्म मान्छन्। हृदयमा लागेको कुरा जे हो त्यही भन्न सक्छौ भने सहज हुन्छ। रेडी?’ ‘रेडी सर!’ ‘रुचिरा म्याडमको सबैभन्दा मन पर्ने अङ्ग कुन हो?’ मेरो प्रश्नले उनले भुइँतिर हेर्यो। फिस्स हाँस्यो। लजायो! ‘जे भनेनी मिल्छ?’, उनले सोध्यो। ‘यदि साँचो हो भने।’, मैले भने। ‘क्लिभेज!’, उनले भन्यो। ‘good! रुचिरा म्याडमलाइ सोचेर मास्टरवेसन गरेको छौ?’ ‘अँ…’, उनले गाला रातो रङ्गको बनाउँदै भन्यो। ‘कति चोटि?’ ‘खोइ… धैरे पटक। जम्मैले गरेको होलान् कक्षामा!’, उनले भन्यो। ‘किन?’ ‘सबैलाइ मन पर्ने म्याडम हो। र क्लिभेज देखिने कपडा लगाउनु हुन्छ। बोर्डमा लेख्दा पनि पछील्तिर, चाकको चाक राम्रो देखिन्छ.. म्याडम त एकदम फेमस हो क्लासमा..एकदिन के भ’को प्रश्न गर्नु न!’, म्याडमको कुरा सेयर गर्दा ऊ एकदम एक्साइटेड देखिन्थ्यो। ‘के भयको?’, मैले सोधे। ‘कुर्था सल्वार लगाएर आउनुभएको थियो। पातलो थियो सल्वार, र हावाले कुर्था उडाउँदा पुठ्ठो देखिन्थ्यो। सल्वार यति पातलो थियो कि भित्रै लगाएको पेन्टी देखियो। ब्ल्याक पेन्टी। आहा, त्यो दिन देखी हो.. केटाहरु म्याडम देख्यो कि फिदा भइदिने..।’ ‘कहिलेको कुरा हो यो?’ ‘एक वर्षै भइसक्यो। हामीहरू ९ मा पढ्दा हो। पिकनिक जाँदा मिसले लगाएको लुगाले अझ तहल्का मच्चिएको थियो। पूरा मिनिस्कर्ट लगाएर आइदिरा भन्या!’, उनले भन्यो। ‘ए! कस्तो युवती हो जस्तो लाग्छ तिमीलाई?’ ‘खोइ.. हेर्दा त उत्कृष्ट हो…।’ ‘र?’, मैले सोधे। ‘म्याडमको विषयमा यस्तो किन प्रश्न गर्नु भयको सर?’ ‘मैले पनि यस्तै आवाज सुनेको थिएँ म्याडमको विषयमा! खासमा म विद्यालय पढ्दा पनि यस्तै एकजना म्याडम थिइन्.. लास्टै मन पर्ने।


 तिमीहरु जस्तो उमेर थियो मेरो नि… त्यो म्याडम भेट्टाएँ त के-के गर्दथे भन्ने सोच्थे। त्यसैले तिमीलाई सोधेको, यस्तै चाहना केही छ कि भनेर।’, मैले भने। ‘१ चोटि आलिङ्गन राख्न भेट्टाएँ पनि पुग्थ्यो…’, बोल्दा भन्दै बिचमै अडियो। ‘केही भिन्न पर्दैन.. हृदयमा लागेको बोल्दा हुन्छ… यस्तै खुलेर बोल्ने भयौं भने मात्रै हो त्यो क्लबमा जानु मिल्ने..।’, उसलाई अझैँ पनि कुरा गर्न प्रेरित गरे। ‘म्याडमको विषयमा बोल्दा गाह्रो लाग्दो रहेछ.. यसरी कसैले पनि सोधेको थियन.. सरसंग यस्तो कुरा गर्दा…’, उनले भन्यो। ‘तिमीलाई पढाएकै छैन मैले, त्यसैले डराउनु पर्दैन.. म्याडमको विषयमा भन न।’, मैले भने। ‘रमेशले म्याडमको निदाएको मुभि बनाको थियो…।’, उनले भन्यो। ‘कसरी?’ ‘राति म्याडमको झ्यालबाटै खिचेको… एक मिनेट छोटो छ होला.. टिसर्ट र पेन्टीमा.. डेन्जर मुभि थियो…रमेशलाइ नभन्नु है मैले भनेको भनेर। र यो क्लब के हो?’ ‘यो क्लबको विषयमा केहीबेरमा भन्छु, तर तिमीलाई मैले क्लबमा लैजाने भए, मेम्बर बन्यौ तिमी!’ ‘YES!!’, ऊ खुसी भयो। ‘को-को छन् यो क्लबमा? युवतीहरु मात्रै छन् भन्नुभएको होइन?’, उनले सोध्यो। ‘पहिले ८ जाना थिएँ, अहिले तीन जाना छन्, युवतीहरु मात्रै हुन।’, मैले भने। ‘को-को छन्?’ ‘तिमीलाई मनपर्ने युवतीहरु छन्.. ल हिड अहिले प्रारम्भ हुन लागेको छ।’, उसलाई लिएर म क्लास तिर गए। रातको ९ बजे तीन जाना युवतीहरु कक्षामा मलाई कुरिरहेका थिए। पवनलाइ देखेर उनीहरु सशंकित भए। भित्रै छिर्नासाथ बोलिहाले, ‘चिन्ता नगर.. पवनलाइ मैले मोडलिङ पढाउन लिएर आएको हो.. तिमीहरु जस्तो उसलाई पनि मोडलिङमा रुची रहेछ.. आजबाट पवन पनि हाम्रो यो कक्षामा आउँछ.. कोहीलाई केही बताउनु छ?’ तीनै जनाले मुखामुख गरे। अचम्मित पर्दै मुस्कुराए मात्र। ‘ल । पवन आएका छ त्यसैले आज नयाँ गेम खेल्ने!’, मैले भने। ‘कस्तो गेम?’, योगिताले सोधी। ‘आज हामीहरू पवनको नाकको क्षमता नाप्छौ। गेम यस्तो छ.. पवनलाइ हामीहरू एउटा कपडा दिन्छौ.. उनले त्यो कपडाको बास्ना सुँघ्छ। र पालैपालो योगिता, रुचिरा र रक्षाको जिउ सुघेर त्यो कपडा कसको हो भनेर पत्ता लगाउँछ।


 पत्ता लगायो भने पवनलाइ हामीहरू जम्मैले हरेक चोटि आलिङ्गन घुसाएरै welcome गर्छौँ, पत्ता लगाएन भने पवनले सबैको अघि कपडा खोलेर नग्न बस्नुपर्ने हुन्छ।’ ‘केटोलाइ नग्न पार्दिने हो!’, योगिताले मुस्कुराउदै बोली। ‘पवन केही बेर बाहिर जाउ। डोर लगाएर जाउ।’, मैले भने। पवन बाहिर निस्केपछि केटीहरुलाइ भने, ‘ल, कसले दिन्छ कपडा? रुचिरा?’, मैले सोधे। ‘के दिउँ?’ ‘पेन्टी फुकाल। र यो अगाडीको टेबलमा राख। म बाहिर गईकन दुई मिनेट पछि पवनलाइ लिएर आउँछु।’ भनेर म बाहिर निस्के। ‘उत्कृष्ट होला जस्तो छ त सर!’, उनले भन्यो। ‘तिमीले सुघ्ने कपडा रुचिराको हो। तर तिमीले योगिताको भन।’ ‘किन? तीन जाना केटीको आलिङ्गन भेटिन्छ मिलाए भने।’ ‘आलिङ्गन भन्दा धैरे कुरा भेटिन्छ.. विचार त.. केटीहरुको अघि नाङ्गिएर बसोबास गर्न भेटिन्छ.. यस्तो मौका पछि आउनन्न.. दिएका कपडा सुघँ र सबैको अघाडी गईकन केटीहरुलाइ छोएर सुघेँ हुन्छ.. सुगन्ध स्वादिष्ट लाग्छ होला नि?’ ‘केटीहरुको सुगन्ध… उफ्.. स्वादिष्ट लाग्छ नि सर!’ ‘ल भित्रै जाऔँ हिड।’ भित्रै टेबलमा एउटा रातो रङ्गको पेन्टी थियो। ‘ल पवनले पहिले त्यो पेन्टी सुँघ।’ पवन अघि गयो। पेन्टी उचाल्यो। ‘पूरा सेतै टाटो छ त यसैमा त!’, उनले भन्यो। र मस्त पेन्टी सुघ्यो। ‘वाह..मिठो सुगन्ध रहेछ.. कस्को हो?’, तीनै जाना युवती तिर हेर्यो। हातमा नै पेन्टी उचालेर ऊ युवतीहरु तिर अघि बढ्यो। ‘तिमीहरु मध्ये एकजना अहिले बिना पेन्टी बसेको छौ.. होइन त? अब के गरौँ, कहाँ सुघेर पत्ता लगाम त?’, ‘त्यो तिम्रो कुरा हो.. जस्तै नि पत्ता लगाउनु पर्यो।’, मैले भने। ऊ रक्षाको अघि गयो। र उस्को नेक छेउ गईकन सुघ्यो। ‘तिम्रो सुगन्ध त राम्रो रहेछ दोस्त…’, उनले भन्यो, ‘..तिम्रो नै पेन्टी हो कि क्या हो..’ भन्दै ऊ योगिताको छेउ पुग्यो र त्यसरी नै उस्को पनि सुगन्ध लियो। रुचिराको गलामा धेरै समय अल्झियो। ‘तिम्रो नाकले छोईरहदा कुतकुती लाग्यो…।’, रुचिराले भनी। ‘कसको हो त.. पत्ता लगाउनै गाह्रो भयो..।’,


 भन्दै उनले पुनः पेन्टी सुघ्यो, ‘….पुनः प्रयास गर्न भेटिन्छ?’ ‘१ चोटि मौका दिन्छौ..’, मैले भने। ऊ पुनः योगिताको छेउ उभियो। र घाँटीबाट मुनि, क्लिभेज तिर नाक लग्यो। रक्षाकोमा पुग्यो। र उस्को छातीमा नाक घुसार्यो। र त्यसरी नै रुचिराकोमा पुग्यो। ‘तिमीहरु यस्तो आकर्षक होलाउ भन्ने मैले सोचेको पनि थिइन्…’, पवनले भन्यो। तीनै जाना युवतीहरु मुसुमुसु हाँसे। ‘रक्षाको पेन्टी हो।’ उनले भन्यो। ‘मिलेन…ल अघि आएपछि कपडा खोल!’, मैले भने। ‘जाउ जाउ खोल..’, रुचिराले जिस्काउँदै भनी। पवन अघि आयो। र हरेक गर्दै कपडा खोल्यो। उस्को लाडो ठनक्कै भयको थियो। पवन मात्रै होइन, रुममा सारा एक्साइटेड देखिन्थे। केटीहरुलाइ पनि धेरै मजा लागेको थियो। ‘आहा… मानिस हेर्दा त लुरे छौ….।’, योगिताले भनी। जम्मैले पवनको लाडो ठन्केको हेर्दै थिए। पवन उनीहरुको अघि उभिएको थियो। ‘ल.. आज केही नयाँ कुरा सिक्ने। तिमीहरु मोडलिङमा रुचि राख्छौ, मोडेल बन्दा केटाहरुसंग फोटोसुट गर्ने, मुभि खेल्ने गर्नुपर्छ। र कति केटाहरूले तिमीहरुसंग नजिकिन खोज्छन्, कति केटाहरु तिमीहरुसंग घुम्नलाई, कुरा गर्न खोज्छन्। र कति त तिमीहरुसंग सुत्न खोज्छन्.. बुझ्यौ। यस्तो कुराहरू कसरी ह्यान्डल गर्ने जानकारी हुनपर्छ। अन्यथा गाह्रो हुन्छ। केही जानकारी छ यस्तो कुराहरू?’ ‘ब्युटी पेजेन्टहरुमा रेप केशहरु भयको समाचारहरु सुनेको थिएँ.. यस्तै कुराहरू भन्नुभएको हो?’, रक्षाले सोधी। ‘हो.. त्यो पनि एउटा एक्जाम्पल हो.. यदि तिमीहरुलाइ कसैले पनि बलजफत गर्न खोज्यो भने के गर्छौँ?’, मैले सोधे। ‘त्यस्तो गर्न खोज्नेलाइ त बाँकी लगाउनु हुन्न।’, योगिताले भनी। ‘हो.. र अन्य तरिकाहरु पनि छन्। एउटा त जस्तै मिडियामा कुराहरू आएका छन्, त्यसरी नै समाचार आउने गरि बाहिर आएपछि बोल्ने। यसो गर्दा सबैलाइ जानकारी हुन्छ कसले के खराब गर्यो भनेर। यसको लाभ पनि छ बेफाइदा पनि छ।’ ‘के बेफाइदा छ र?’, रुचिराले सोधी। ‘बेफाइदा यो कि तिमी बाहिर गईकन बोल्यौ भने तिम्रो पनि नाउँ आउँछ, र सधैं यो कुरा तिमीसंग जोडिन्छ। जम्मैले भन्छन् यसको बलजफत भयको थियो भनेर। 


यो बेफाइदा जस्ले झेल्न सक्दछ, उनले बाहिर गईकन बोल्दा भिन्न पर्दैन। तर यदि यो झेल्न सकिन्न भने अन्य तरिका लगाउनु पर्छ।’ ‘के हुन्छ अन्य तरिका? आफ्नै बेइज्जत त के गर्नु र हौ!’, रक्षाले भनी। ‘नेक्स्ट तरिका भनेको यस्तो जबरजस्तीको कुरालाई साधारण रुपमा कसरी लिने, सरल कसरी बनाइदिने भनेर सिक्ने हो। बलजफत भन्या के हो? तिम्रो मन नभको समय केटोले तिमीसंग यौन गरेको न हो! अन्ततः यौन भनेको यौन नै हो। यदि राम्रोसंग गर्न सक्ने हो भने त्यसबाट आनन्द नै लिने हो। चाहे बलजफत होस् अथवा सहमतिमा। जति तिमी हुँदैन हुँदैन भन्छौ त्यति नै त्यो सेक्सबाट आनन्द आउँदैन। तर यदि जस्तो सेक्सलाइ पनि ‘हुन्छ’ भन्न सक्ने छौ भने आनन्द पनि आयो, र बेइज्जत हुनबाट पनि बचियो। जति सरल लिन सक्छौ त्यति नै यौन मजा हुन्छ, अन्यथा चिन्ता हुन्छ, सम्मान जाने कुरा हुन्छ।’, मैले भएनभएको कुरा पेले। ‘तर सर, यो त भ्रामक भयो नि। आफूलाई परेको कुरा त कुरा गर्न पर्छ।’, योगिताले भनी। ‘कुरा गर्न पर्छ। नबोल्ने भनेको होइन। तर यसरी बाहिर आएपछि बोल्दा आफ्नो सम्मान पनि जान्छ नि। त्यो सामना गर्न सकिन्छ भने बोल्ने, होइन भने जे छ त्यसमा आनन्द लिन सिक्ने हो। हेर.. जुन पनि हिरोइनहरु छन्, मोडलहरु छन्, ती जम्मैले यस्तो सामाना गरेका हुन्छन्। सबैलाइ कोही न कोहीले बलजफत गरेकै हुन्छ। तर उनीहरु बाहिर आएपछि आशु झार्दै बिलौना गरेनन्। गरेको भए, २-४ मास मिडियामा जम्मैले बिचरा भन्थे र कुरा सकिन्थ्यो। उनीहरुले न चलचित्र पाउँथे, म फोटोसुट। बरु शान्त बसे, जे छ त्यसमा आनन्द लिन सिके, त्यसैले उनीहरु अघि बढ्न सके। मैले सारा नजिकबाट देखेको भएर तिमीहरुलाइ भनेको हो। मैले बलिउडका धेरै हिरोइनहरुलाइ चिनजान भएको छु, साथै काम गरेको छु। देखेर भनेको हो। नबुझ्नेहरुले यही गल्ती गर्छन्। केही भइहाल्यो कि बाहिर गईकन बोल्दिने, र आफुले धेरै ठुलो काम गरेको ठान्ने। २-४ मास मिडियामा कुरा आउँछ र सारा करिअर सकिन्छ। त्यो गल्ती गर्न हुँदैन। ल यो तिमीहरु सोच गर.. भोलि हामीहरू यो कुरा अझ गर्छौ।’ युवतीहरु बाहिर निस्के। पवन कपडा लगाउँदै थियो। 


‘तपाईंले त केटीहरुलाइ पूरा भुटेर लगाउनु भयको रहेछ..’, उनले भन्यो। ‘अन्यथा त मान्दै मान्दैनन् नि।’, मैले भने। ‘भइसक्यो तपाईंको.. उनीहरुसंग?’, उनले गाह्रो मान्दै भन्यो। ‘छैन.. तिमीलाई मन छ?’ ‘भेट्टाएँ त किन नहुनु.. मिलादिनुस् न। गार्हो त हुँदैन नि?’, उनले भन्यो। ‘तिमीले कुरा बाहिर नभन, केही गार्हो हुन्न।’ ‘तपाईंको प्लान चाहिँ के हो? यस्तै गर्न विद्यालय आउनु भयको हो कि जस्तो लाग्यो। विद्यालय अध्ययन गर्ने केटीहरुलाइ यस्तो गर्दा कसैले पनि जानकारी पायो भने?’ ‘कोहीलाई जानकारी हुँदैन, त्यसैले त केटीहरुलाइ बाहिर गईकन भन्न हुँदैन भनेर सिकाउँदै छू।’ ‘तपाईं उत्कृष्ट सर! अब प्लान केही बनाउनु भयको छ, के गर्ने भनेर?’, उनले भन्यो। ‘तिम्रो रुचिरा मिससम्म आवाज पु्ग्या जस्तो छ, त्यसैले उनलाइ पहिले तह लगाउनु पर्छ।’ ‘कसरी?’ ‘छ म सँग आइडिया। त्यो तिम्रो मित्र रमेशलाइ भोलि साथै ल्याउ है। तर केही नभन उसलाई अहिले।’, मैले भने। भोलिपल्ट साँझ रमेश र पवन चाँडै आइपुगे। युवतीहरु आइपुगेका थिएनन्। ‘सरले पूरा क्लब नै खोल्नु भयको छ रे। कस्तो क्लब हो सर?’, रमेशले सोध्यो। ‘तिमीलाई युवतीहरु आवश्यक भएको छ कि छैन?’ ‘भन्नाले?’ ‘भन्नाले, क्लासको केटीहरुसंग मस्ती गर्न मन छ?’ ‘ह्या सर.. भेट्टाएँ कसले गर्दैन!’, रमेशले भन्यो। ‘हो, त्यस्तै मस्ती गर्ने क्लब हो। बाहिर गईकन आवाज गर्ने टाइपको केटो होइन नि तिमी?’, मैले सोधे। ‘यस्तो कुरा सेक्रेट नै ठीकै हुन्छ सर।’, उनले भन्यो। ‘भन्दनै सर यसले’, पवनले पनि बोल्यो। ‘ल केटो हो, योगिता, रुचिरा र रक्षालाइ मैले जे भन्यो त्यही मान्ने बनाइसकेको छु। तर तिमीहरु सुस्तरी नआत्ति मैले भनेको मान्नुपर्छ, अन्यथा युवतीहरु बिच्किए भने गाह्रो हुन्छ।’ ‘त बताउनु न मात्रै, हामीहरू गरिहाल्छौ नि।’, पवनले भन्यो। हामीहरू कक्षाकोठामा पुग्यौ। आठ बजिसकेको थियो। युवतीहरु अझैँ पनि आइपुगेका थिएनन्। कुराकानी गर्दै बस्यौ। आधा प्रहर भइसक्यो, युवतीहरु अझैँ पनि आएनन। 


यिनीहरु पनि छाडेर हिडेकी क्या हो! ९ बजे हामीहरू त्यहाँबाट निस्क्यौ। युवतीहरु किन आएनन्, केही त निश्चित गडबड छ! भोलिपल्ट दिउँसो योगितालाइ भेटे। ‘रुचिरा म्याडम आउनु भयको थियो हामीलाइ भेट्न। र तपाईंले हामीलाइ नचाहिने कुरा पढाउनु भयको हो भनेर भन्नुभयो। तपाईंको कक्षामा नजाउ अन्यथा प्रिन्सिपललाइ भनिदिन्छु भन्नुभयो त्यसैले हामीहरू कोही पनि आएनन्। प्रिन्सिपललाइ जानकारी भयो भने त नष्ट हुन्छ सर।’, उनले भनी। ‘ल ल चिन्ता नगर.. म सारा कुरा मिलाइदिन्छू।’, मैले भने। ‘ल केके गर्ने हो गर्नु सर.. तपाईंको क्लास क्या मजा हुन्थ्यो..।’, उनले भनी। ‘मलाई केही दिन देऊ, सारा कुरा मिल्छ र क्लास पुनः हुन्छ।’ त्यो दिन साँझ भोजन खान सारा मेसमा भयको समय चुपचाप रुचिरा म्याडमको रुममा छिरे। र बेडरुम र फ्रेस रुममा ब्लुटुथ क्यामरा फिट गरे। क्यामेराको फिडमा हेरें, उनी रुममा आइन। र कपडा चेन्ज गरेर शय्यामा पल्टिइन। सुत्ने समय फ्रेस रुम छिरिन। मुत फेरिन, ब्रस गरिन् र ब्रा खोलेर टिसर्ट मात्रै लगाइन। उन्का ठुला दुधहरु क्यामेराले कैद गर्यो। भोलिपल्ट बिहानै विद्यालय ड्रेस चेन्ज गर्ने समय पनि क्यामेराले उनको आधा नाङ्गै जिउ क्याप्चर गर्यो। क्लास सकिएपछि मैले रुचिरा म्याडमलाइ सन्देश गरे, भिडियोको एउटा सिनको पिक्चर साथै… ‘म्याडम, यस्तो पिक्चर भेटिएको छ, कृपया मलाई तुरुन्त भेट्नु..।’ तुरुन्तै उनको फोन आयो, ‘मैले केटाहरुको मोबाइलमा भेटेको हो। अन्य पनि छन् धेरै, तेस्रो फ्लोरको कक्षामा तुरुन्तै आउनुस् न।’, मैले मोबाइलमा नै भने। ५ मिनेटमै उनी कक्षामा आइपुगिन।