समितालाई रेस्टुरेन्टमै चिके । Shamitalia Resturentmai chike । New Nepali Romantic Love Story

फोनको घण्टी बज्यो। स्क्रिनमा देखियो—समिताको नाम। धेरै दिनसम्म नबोलेको साथी, आवाज मात्र सुन्दा पनि मन हर्षित भयो। उनले सोधिन्, “आज फुर्सद छ त?” फुर्सद कहाँ नहुन्थ्यो र! भेटेको पनि कति समय भइसकेको थियो। हामीले दरबारमार्गको एउटा सानो तर रमाइलो रेस्टुरेन्ट रोज्यौँ। समिता—उनी मेरो जीवनमा अचानक भेटिएकी पात्र। केही वर्ष अघि एक साझा साथीमार्फत परिचय भएको थियो। त्यो बेला उनी अविवाहित थिइन्, जीवनमा नयाँ सपना बोकेकी, आँखाभरि उमंग। समयसँगै धेरै कुरा फेरियो, तर हाम्रो मित्रता भने अझै पनि त्यस्तै गाढा रह्यो। उनी अफिसबाट सिधै रेस्टुरेन्ट आइन्। भित्र प्रवेश गर्दा उनको अनुहारमा देखिएको हल्का थकाइ र मुस्कानको मिश्रण अद्भुत लाग्यो। हामीले सधैंजस्तै कुनाको टेबल रोज्यौँ—शान्त, भीडभाडभन्दा टाढा। भाग्यवश त्यो दिन अरू कोही थिएन, मानौँ त्यो रेस्टुरेन्ट हामी दुईकै लागि बनेको हो। म उनलाई हेर्दै बसेँ। उनी हल्का मुस्कुराइन्, जाडो भएकोले बाक्लो कोट लगाएकी थिइन्। हामीले मेनु अर्डर गर्यौँ। वेटरले चिनेको मान्छे भएकोले, एकै पटक सबै खानाको अर्डर टिप्यो र गयो। त्यसपछि वातावरण अझै शान्त भयो। 


मजाक गर्दै मैले सोधेँ, “कस्तो छ त जीवन? घर-परिवार, सब ठिकै त?” उनले हल्का हास्दै भनिन्, “ठिकै छ। दैनिकी कहिलेकाहीँ भारी लाग्छ, तर साथमा पुराना साथीको सम्झना आउँदा रमाइलो हुन्छ।” उनको उत्तर सुन्दा मलाई लाग्यो—हामी मात्र दुई जना नभएर, हाम्रो पुरानो समय पनि त्यही टेबलमा आएर बसेको छ। हामीले पहिले गरेका हाँसो, रमाइलो, स-साना झगडा, सब कुरा सम्झिँदै उनीसँग कुरा गर्दा पलभरमै सबै थकाइ हराएझैँ लाग्यो। “किन त यति दिन हराएको?” मैले सोधें। उनले उत्तर दिइन्, “जीवनले कहिलेकाहीँ मान्छेलाई व्यस्त बनाइदिन्छ। तर पुराना सम्बन्ध कहिल्यै हराउँदैनन्।” उनका ती सरल वाक्यले मनमा अपूर्व ताजगी ल्यायो। थोरैपछि खाना आयो। हामीले धेरै कुरा गफ गर्दै स्वादिलो परिकार सँगै बाँड्यौँ। कहिले पुरानो कलेजको कुरा उठ्थ्यो, कहिले पहिलो भेटको याद आउँथ्यो। बीच-बीचमा हाँसोको झिल्को फ्याँकिँदा रेस्टुरेन्ट झन् उज्यालो लाग्थ्यो। समिताको आँखामा हल्का चमक थियो। 


ती आँखाले भनिरहेका थिए—जीवन जहाँ पुगे पनि, पुरानो सम्बन्धमा अझै न्यानोपन बाँकी छ। मैले पनि महसुस गरेँ त्यो दिन अरुको कोहि थिएन भाग्यवस। उनि कुना तिर म त्यहि साइडको बाहिर पटि बसें धसिएर । र हात पछाडि लगेँ चाक तिर । जाडो भएकोले थर्मोकोट पनि लागाएकि रहि छ । “नचल्नु न। वेटरले देख्छ “ “ वेटर आए हात हताउँला , आज तिमीलाई काँच्चै खाने मन छ । “ अर्को हात छातीमा घुसाएँ, “कस्तो चिसो हात ?” “एक छिनमा तातो हुन्छ” वेटर आयो , अर्डर लिएर गयो । पहिले देखि चिनेको ले वेटर ले एकै चोटि सबै अर्डले लिएर गयो , विचमा आउँदा डिष्टर्व हुन्छ होला भनेर होला । “हिजो ठोक्यो तिम्रो बुढाले ?” मैले सोधें। “कहाँ ठोक्नु , बुढोको त्यसमा बिमिरा आएर कति दिन भयो केहि त गर्न पाएको छैन “ “ अनि किन भेट्न नआएको नि ?” 


“आएको हैन त यो” यति भनेर टंकि गरि र मैले बहिर बाटै दुध मोलें । मोटो लुगा लगाएकिले उनको निपल ठाडो भयो भएन थाहा भएन तर मेरो सानो सुसु भाई जिफर नै फुटेर बाहिर निस्केला जस्तो गरि कडा र मोटो भई सकेको थियो। बाहिर निस्किन आतुर । उनको हात मेरो सानो भाई माथि राखेँ र भने “ सार्है गार्हो भयो के गर्ने? “ “मलाई पनि तिम्रो यो मोटो लाडो नपाएको धेरे भयो तर यहाँ कसरी?” “ तिमी ट्वाईलेट जानु न म एक छिनमा त्यँहि आउँछु” पहिले मानिन , अरुले देख्ला भनेर , मैले धेरै कर गरे पछि गइ। त्यहाँ लेडिज र जेन्स ट्वाईलेट सँगै थियो । उनि गई र म एक छिनमा गएँ , चुक्कुल लगाएकि थिएन्। झ्याप अँगालो हाल्यौं र किस गर्यौं . हो रहे छ धैरै दिन समिताले लाडो पाएकि रहिन छ , मेरो सानो भाइ झनै कडा र मोटो भयो र कमोढको ढकन लगाएर त्यहिँ घोप्टो पारै र उनको जिन्स तल सारि । वाह। क्या राम्रो भ्यु, ऐनामा उनको अनुहार देखियो , सेक्सि , हट, रातो मग मग बास आउने पुतिले लाडोलाई निमन्त्रणा गर्दै थियो ।


 “छिटो हाल्नु कोहि आउला? “ “कन्डम छैन” “आजलाई होस छिटो हाल्नु प्लिज ” जिफर खोलेँ , ठुलो मोटो लाडो फुट्ट निकालेँ , र पछाडि बाट हालेँ। भित्र कसिलो थियो , र्याले लागएँ लाडोमा । अनि गयो भित्र। ”कति दिन भयो लोग्ने नपाएको?” “कुरा हैन छिटो हाल्नु छिटो। “ उनको पुतिमा पानी रसियो र रसले लाडो झनै कडा भयो र स्पिडलाई बढाऐँ। उफ , उँ उँ कराउन थाली । “ठुलो स्वरले नकारउ बाहिर सुन्ला । “ ऐना हेर्दै चिक्केँ र स्पिड बदाएँ । “झर्न लाग्यो के गर्ने ?” “भित्रै झाडि देउ। रस नपाएको धेरै भयो यो मेरी कान्छिले “ ५ ७ मिनेटको बेजोड स्पिड चिकाई पछि मेरो लाडोले फोरा झोड्यो उनको पुति भित्र । ट्वाईलेटको लाईन अफ गरेँ , म फुट्ट बाहिर निस्केँ । धन्न कोहि रहेन छ बाहिर ।