म्याडमलाइ चिकेको कथा / myaaDamalaai chikeko kathaa

ती दिनहरू सम्झँदा अहिले पनि मेरो मनमा एउटा मधुर कम्पन उठ्छ। म सानो शहरको साधारण परिवारबाट आएको केटो थिएँ, जसले सपनाहरूलाई किताबका पानामा लुकाएर राख्थ्यो। र मेरो जीवनमा पहिलो पटक कसैको उपस्थितिले ती सपनाहरूलाई शब्द र अर्थ दिएको थियो। त्यो वर्ष हाम्रो कलेजको पुरानो भवनमा नयाँ सत्र सुरु भएको थियो। वर्षाको मौसम बिस्तारै सकिँदै थियो, र आँगनको पीपलको रूखबाट झर्ने पातहरूले भुइँमा सुनौलो गलैंचा बनाएका थिए। म प्रायः सबैभन्दा अगाडिको बेन्चमा बस्ने गर्थें, किनकि मलाई पढ्न मन पर्थ्यो र शिक्षकका हरेक शब्द समात्न चाहन्थें। त्यही बेला उनी हाम्रो जीवनमा आउनुभयो—अरुणिमा म्याडम। उहाँ कक्षामा छिर्दा वातावरण नै फेरिन्थ्यो। यो उहाँको रूपको कारण मात्र थिएन, तर उहाँसँग एउटा शान्त आत्मविश्वास थियो, जसले सबैलाई आफ्नोतिर तान्थ्यो। उहाँको आवाज मधुर थियो, जस्तो बिहानको पहिलो घामले बिस्तारै धरतीलाई स्पर्श गरेजस्तो। पहिलो दिन उहाँले आफ्नो परिचय दिनुभयो र हामीलाई पनि आफ्ना सपनाहरू लेख्न भन्नुभयो। अरूले सामान्य कुरा लेखे—डाक्टर, इन्जिनियर, पाइलट। मैले भने लेखेँ, “म शब्दहरूलाई आफ्नो साथी बनाउन चाहन्छु।” अर्को दिन उहाँले मेरो कापी फर्काउँदै मुस्कुराएर भन्नुभयो, “तिमीभित्र धेरै भावना छन्। कहिल्यै लेख्न नछोड्नु।” त्यो सानो वाक्यले मेरो मनमा ठूलो स्थान बनायो। त्यो दिनदेखि पढाइ मेरो लागि केवल कर्तव्य रहेन, त्यो उहाँसँग जोडिने एउटा पुल बन्यो। कहिलेकाहीँ कक्षापछि म रोकिन्थें, कुनै न कुनै बहानामा। उहाँ सधैं धैर्यपूर्वक सुन्नुहुन्थ्यो। उहाँले कहिल्यै मलाई सानो महसुस गराउनुभएन। बरु, उहाँको व्यवहारले मलाई अझ राम्रो बन्न प्रेरित गर्थ्यो। एक दिन झ्यालबाहिर पानी परिरहेको थियो। कक्षा सकिएपछि सबैजना हतारहतार घर गए, तर म छातो बिर्सिएको कारण बसिरहेँ। उहाँले त्यो देख्नुभयो। “घर टाढा छ?” उहाँले सोध्नुभयो। “अलि टाढा,” मैले भनेँ। उहाँले केही क्षण

सोच्नुभयो र भन्नुभयो, “पानी अलि कम भएपछि जाऊ। र सम्झनु, कहिलेकाहीँ जीवनमा पनि यस्तै हुन्छ—हामी हतार गर्न खोज्छौँ, तर सही समय कुर्नु नै राम्रो हुन्छ।” त्यो दिन हामीले धेरै कुरा गर्यौँ—किताबहरू, सपनाहरू, र जीवनका साना खुसीहरू। त्यो कुनै विशेष घटना थिएन, तर मेरो लागि त्यो अमूल्य सम्झना बन्यो। म उहाँलाई हेर्दा सधैं सम्मान र प्रेरणा महसुस गर्थें। उहाँ मेरो लागि केवल शिक्षक होइन, एउटा उज्यालो हुनुहुन्थ्यो, जसले मेरो भित्रको अँध्यारोलाई हटाउन मद्दत गर्नुभयो। सायद त्यो प्रेम थिएन, कम्तीमा त्यो प्रेमको परिभाषा मैले त्यतिबेला बुझेको थिइनँ। तर त्यो भावना शुद्ध थियो, जसमा कुनै अपेक्षा थिएन—केवल कृतज्ञता, सम्मान, र एउटा मिठो सम्बन्धको सुरुवात। र त्यसपछि, बिस्तारै, हाम्रो कथा अझ गहिरो हुँदै गयो… Arunima म्याडम लाई को केटा ले न चिक्ने थियो र पाको भए. ३0 बर्ष कति सकेको उमेर म पनि तेति राम्री thiyin. अंग्रेजी padhaunthin उनी. सबै भन्दा पहिले उनको poka म आँखा जान्थ्यो. यत्रो ठूलो poka तर क्या दामी मिलेको. क्लास म सब केटा हरू ट्वाल्ल परेर हेरी राख्थे. म पनि जहिले उनको poka र चाक हेर्दै basthen. मेरो लाडो त्यो period म जहिले thankekai हुन्थ्यो. कहिले कहीँ त रन्डी लाई tyahin chikdim जस्तो लाग्थ्यो. म मात्र थिइनँ यस्तो सोच्ने, क्लास म धेरै थिए त्यही सोचेर बस्ने. बोली sahrai मिठो थियो उनको र कहिले पनि कसैलाई गाली गर्दिन thiyin.

क्लास म धेरै marks ल्याउने केटा हरू संग उनको राम्रो सम्बन्ध थियो. म पनि त्यही category म parthen. केही काम पर्यो की मलाई bolauthin अनि कुरा garthin. म पनि कुनै पनि मौका choddina थिएन. अरु स्कुल म पनि धेरै gayiyo मिस संग. Bus म पनि रमाईलै कुरा garthin. म पनि पूरा आफ्नै साथी जस्तो गरेर कुरा garthen. केटा हरू यो देखेर जेलस हुन्थे sahrai. Risaunthe पनि. तर मलाई बाल थियो. सबै भन्दा नजिक को सम्बन्ध भएको स्टुडेन्ट हुन paunu मेरो लागि राम्रो अनुभव थियो. मलाई उनले जति माया garepani मेरो niyat कहिले सोझो भएन उनी प्रति. मौका पाए की tanssi halthen अनि bhid bhad म आफ्नो लाडो उनको chaak म dalne मौका कुनै पनि हालत म chodina थिएन. उनले यो कुरा कहिले पनि थाहा payinan. म chahin यसमा bharpur आनन्द linthen. क्यान्टिन म अरु केटी हरू को chaak म पनि आफ्नो ठन्केको लाडो dalinthyo bhidbhad म तर yinko chaak म दल्न जस्तो मजा कहिले आएन अरु केटी हरू म. त्यही सम्झेर मैले कति chholen कति भनेर sadhdhhe नै छैन. 10 क्लास को अन्तिम अन्तिम म aaisake को thiyaun हामी. अब स्कुल म +2 nabhayeko कारण ले bichhod पक्का थियो. एक दिन स्कुल tour सक्काएर farkirako बेला म मिस म (म्याडम लाई मिस bhanthen) मेरै साइड म हुनुहुन्थ्यो र uhanle भन्नु भयो, “हेर्दा हेर्दै तिमी हरू को batch पनि जान लाग्यो.” मैले उनलाई heren.

कस्तो नमजा लाग्यो. मैले पनि भने:” त्यही त!” उनी फेरी चुप ligin. राति भाई सकेको थियो र bus म सबै जान सुती sakeka थिए. हामी भन्दा अगाडि Ganesh सर र एउटा अर्को साथी थिए र उनी हरू पनि सुती sakeka थिए. मैले उनी तिर फर्केर भने “मलाई त birsinu हुन्छ होला. यति धेरै स्टुडेन्ट लाई padhaunu हुन्छ तपाईं. के याद गर्नु होला.” हुन पनि कुरा ठीकै थियो. उनी म तिर farkin अनि bhanin “धत्! के भनेको. तिमी जस्तो स्टुडेन्ट का हरेक batch म हुन्छ त! यू आर थे बेस्ट स्टुडेन्ट आई ह्याभ ever taught.” कुरा सुनेर म makhkhai paren. मैले भने “थ्याङ्क यू म’एम. इट मिन्स आ lot टु मी.” अनि मैले पनि केही nasochera मिस लाई अंगालो maren. अंगालो!!! एकछिन अंगालो marepachi त डर ले जिउ सिरिंग भयो तर मिस ले नि मलाई च्यापे पछि मेरो डर हरायो. मैले पनि मिस लाई chyapen. आफू pariyo Boka. अरु केही गर्न नसके पनि मिस लाई sunghna थालेँ. मिस को त्यो पर्फ्युम मजाको थियो. मिस को ghanti म मैले मेरो नाक लागेर sunghna थालेँ. मेरो लाडो फलाम भैसकेको थियो तर पनि त्यो भन्दा बेसी गर्ने aant आएन तेति बेला. मैले बिस्तारै अंगालो choden अनि wahanle पनि chhodnu भयो. Tyaspachi wahaanle आफ्नो आँखा म झारेको aansu pusin.

अचम्म लाग्यो. साँच्चै पो उदास bhaki raichin त! मैले पनि मेरो हात ले उनको aansu pusen अनि भने “स्कुल sakkidai म तपाईं लाई birsinchhu त. किन runuvako नि!” अनि उनी झन् रुन थालीन “सबै ले यस्तै भनेर janchhan. कसैले पनि samjhindainan कलेज पुगे पछि.” मैले फेरी उनको aansu puchhidiyen अनि फेरी angaalo maren. Angaalo त common bhaisake को थियो. लाडो पनि पूरा ठन्केको awastha. अब अंगालो भन्दा एक step अघि badhera मैले उनको गाला म किस khaidiyen. अलि धेरै भयो. मिस ले मेरो अंगालो बाट achaanak niskera मलाई गाली गर्नु भयो. “के गरेको. लाज लाग्दैन. के मेरो faaida uthauna खोजेको?” मलाई पनि मन मनै धेरै भएको जस्तो लाग्यो तर मैले भने “Eh, मेरो बारे त्यस्तो sonch रहेछ तपाईंको. ठीक छ.” यो शब्द हरू jaadu भन्दा काम sabit bhayenan. यो सुन्ने बित्तिकै उनी aattiyin र म साँच्चै एकदम रिसाए भन्ने thanin. “होइन. मेरो मतलब त्यस्तो थिएन. Narisauna अब. यस्तो अन्तिम दिन हरुमा.” म chahin झन् bhau खोजेर “भयो! आज देखि म संग कहिले nabolnu. झन् यति माया गरेको यति barsha. लास्ट म आएर मलाई यस्तो भन्नु भयो.” Risako जस्तै गरेर jhyaal तिर farken. उनी त bahulayin. मेरो नाटक ले उनलाई साँच्चै tarsayechha naramrari. उनले मेरो हट liyin र bhanin “मैले त yettikai joke पो गरेको त! तिमीले मलाई किस gardaima म risaunchhu त! कस्तो हौ तिमी पनि bachcha जस्तो nabujhne.” JACKPOT!!! किस गर्‍यो भने narisaune रे.

साला जिन्दगी bhar कुनै केटी लाई किस गर्न नपाकेको, आज यस्तो मजाको रात म, bus म मिस लाई किस गर्ने मौका पाको. मेरो जिन्दगी को सबै भन्दा खुसी को समय आयो जस्तो लाग्यो. म उनी तिर farken अनि भने “अनि कस्तरी जिस्केको त! अलि bujhne गरी jiskinu पर्छयो नि.” उनले कान समाएर सरी bhanin. मलाई सरी संग केही मतलब थिएन. किस किस किस मात्र थियो मेरो दिमाग म. मैले agadhi badhera उनको राइट गाला म किस गरेर भने “आई लभ यू मिस”. उनी केही bolinan. Pakkai पनि अलि tarsin होला तर उनले भने bamojim अब उनले मलाई कुनै हालत म पनि रोक्न सक्दिन थिइन.