गाउका तरुनिहरुलाई चिकेकोको कथा । Gaaukaa Taruniharu lai chikeko katha । Nepali Top sex Story

वर्षौँपछि म गाउँ फर्किएँ। गाउँमै जन्मिएँ, हुर्किएँ तर शहरतिर बसाइँ सरेपछि गाउँको बाटो नै बिर्सिएको जस्तो भएको थियो। तर योपटक घर फर्किँदा गाउँको हावा, बास्ना, र हरेक गलीले मलाई नयाँ अनुभव दिइरहेको थियो। गोठबाट उर्लिएको गोरुको घण्टीको आवाज, आँगनमा हसाएर खेलिरहेका बालबालिका, अनि खेतबारीमा रमाइरहेका किसानहरू—यी सबै दृश्यले मनमा पुराना याद जगाइदिए। बाल्यकालमा सँगै खेलेका साथीहरू आज ठूला भइसकेका रहेछन्। कतिपयलाई त चिन्नै मुस्किल भयो। 


सानैदेखि चिनिएका फुच्ची केटाकेटीहरू अब जवान भइसकेका रहेछन्। बजारमा भेटिँदा उनीहरूको हाँसो, रमाइलो, र सादगी देख्दा मनमै मिठो कम्पन चल्थ्यो। भोलिपल्ट बिहानै गाउँ चहार्न निस्किएँ। बाटैभरि भेटिने जति सबैसँग कुरा गर्दै जान्थेँ। कसैले पुराना दिन सम्झाइदियो, कसैले शहरको कुरा सोध्यो। तर हरेक भेटमा एउटा आत्मीयता, अपनत्व झल्किन्थ्यो। त्यसै घुम्दै गर्दा खेतबारीतिर आँखा पुगेको थियो। त्यहाँ बिहानैदेखि घाँस काट्न आएकी एक युवतीलाई देखें। सेतो रङ्गले झकिझक पारी एक प्रकारको चमक ल्याइरहेकी थिइन् उनी। सादासिधा पहिरनमा पनि उनको आकर्षण फरक देखिन्थ्यो। हिँड्ने बानी, कुरा गर्ने शैली—सबैले उनलाई विशेष देखाउँथ्यो। निकट गएर नियाल्दा मैले चिनेँ—यो त निहारिका थिई। सानामा हामी गाउँभर खेल्थ्यौँ, लुकामारी, डण्डीबियो, नदीमा पौडी… धेरै सम्झना जोडिएको थियो। तर आज देख्दा उनी पुरै बदलिएकी लागिन्। अब उनी खेल्ने उमेरकी बालिका नभई, आत्मविश्वासले भरिएकी तरुणी भइसकेकी थिइन्। “ओहो, निहारिका! अब त तिमी पूरै ठूली भइसकेछ्यौ!” मैले हाँस्दै भनेँ। ऊ हल्का लजाइन्, मुस्कुराइन् र भनी— “अँ, तपाईं पनि जिस्काउन छोड्नुहुँदैन त।” त्यो मुस्कानमा कुनै साधारणता थिएन, त्यो मुस्कानले मेरो मनमा पुरानो न्यानोपन ल्याइदियो। बारीमा घाँस अग्लो थियो, त्यसैभित्र उनी झुकेर घाँस काट्दै थिइन्। हल्का हावा चल्दा उनको कपाल अनुहारमा लट्पटिन्थ्यो। म टोलाइरहेँ। बरु बोलिहालौँ कि भनेर सोचेँ, तर शब्द खोज्न गाह्रो भयो। केही बेर टाढाबाट नियालिरहेँ। अन्ततः आफूलाई सम्हाल्न सकिनँ र नजिकै पुगेर भनेँ— “के सकिन लाग्यो?” अचानक आवाज सुनेर उनी झस्किइन्। फेरि हल्का मुस्कुराइन्। “अहिल्यै सकिन्छ, तपाईं किन यसरी डराउनु पार्ने गरी बोल्नुहुन्छ?” ‘कस्तो तर्साइदिनु भयो।’ निहारिकाले मेरो तर्फ फर्किदै भनी।


 ‘म अझ तिमीलाई हेर्न आ’को, कस्ती सुन्दरी भइछौ, प्रेमी पनि बनाइसक्यौ हौली?’ ‘छैन प्रेमी’ निहारिकाले अप्ठ्यारो पारेले उत्तर दिईँ। ‘मलाई बनाउँछौ त’, आफूलाई हतार भैसकेको थियो। ‘छि के बताउनु भ’को त्यस्तो’, ऊ केही रिसाएजस्तो गरि। ‘तिमी कस्ती सुन्दरी भइछौ, मलाई कस्तो गर्न मन लागेको छ क्या।’ निहारिकाले कुरा बुझि या बुझिन जानकारी भएन, तर संशकित भई। ‘के बोल्नु भ’को, छि’ म तल्लो गरामा ओर्ले। ऊ डराएकी जस्ती देखिन्थि। ‘घाँस काटेर अझैँ पनि सकिएन।’ ‘अब सकिन लाग्यो।’ त्यो अन्तिम मुठा पुर्याएपछि भारी राख्न मद्दत गरिदिए। छेउमै नाम्लो सम्हाल्न लागेकी उस्को आकार देखेर हृदयमा ढुक ढुक बढिरहेको थियो। उस्को दूध च्याप्पै समातेँ। ऊ झस्केर पर हटि। ‘के गरेको?’ निहारिकाले रिसाउँदै भनी। उस्को हात पक्रिएर ताने। ऊ देब्रेतिर दाहिनेतिर हेर्दै छटपटाउन थाली। मैले तानेर उस्को दूध मुसारे। धेरै साह्रा थिए। साना भए पनि चलाउनलाई धेरै आनन्द आउने। ऊ चिच्याउन थाली। झटपट उस्को अनुहार थुनिदिएँ। ऊ मेरो पकडबाट अलग हुन मजाले प्रयास गर्दै थिइ। त्यही घाँसको भारीमाथी उनलाई लडाएँ। कम्मरमा सल बाँधेकी थिइ। उस्को अनुहार बाँधिदिएँ। उस्को कसिलो सुरुवाल बाहिरबाटै पुति चलाएँ। ऊ सकसकाउन थाली। भित्रै हात हाले। अहिले भर्खरै भुत्ला आएका उस्को पुति भित्रै एउटा फिङ्गर पनि पसाउन हम्मे हम्मे पर्ने। समिज उठाएर दूध च्वाप्प च्वाप्प चुस्न थाले। ऊ रुन थाली। आँखाबाट बरबर आसुँ झारी। फुलेर रड जस्तो भयको लाडो निकालेर उस्को पुतिमा ठेले। ऊ बलले कराई। 


तर ध्वनि साना मात्रै बाहिर आयो। दुईटै हातले मलाई धकेल्न थाली। मैले बलले लाडो छिराए। कुमारी युवती, कलिलो पुति, पसाउन धेरै कठिन भयो। १ क्षण उस्को पुति चाट्न थाले। ऊ चिच्याउन छोडी। धेरै समय यसो गर्दा ऊ चुहुन थालेकी थिइ। पुति हल्का-हल्का चिल्लो हुँदै गयो। बलले शक्ति गरे। ऊ बलले कराई। पुति रातो भयो। मैले धकेल्न थाले। उस्को आर्तनाद बृद्धि हुँदै थियो। साना, न्यानो र कसिलो पुतिको वालमा सात इन्चको लाडो घस्रिदा ऊ पिडाले छटपटाउँदै थिइ। धेरै बेलासम्म उनलाई चिकिरहेँ। ‘ठ्याम्म ठ्याम्म…’ ध्वनि आइरहेको थियो। उनका नयन भरी आँसु थिए। सलको गाँठो फुकालिदिएँ। ‘आमा दुख्यो…दुख्यो…ऐया एेया…’, उस्को आर्तनाद निस्कियो। झटपट उस्को मुखमा लाडो कोचिदिएँ। भटाभट चिक्दै गए। ऊ कुरा गर्न खोज्थी तर सक्थिन। ५ मिनेटसम्म उस्को मुखमा चिकिरहे। फुसी सारा मुखभरी झर्यो। चुपचाप भए पश्चात उनलाई छोडिदिएँ। ऊ सुक्क सुक्क रुदै थिइ। निहारिकाले कपडा लगाई्। घाँसको भारी नउठाई ऊ नबोली हिडीँ। दिउँसो उसकी मुमा आएपछि भारी लिएर गइन। कसैलाई भन्छिन् कि भन्ने दोधार थियो। अर्को दिन घाँस काट्न पुनः उही आइपुगि। म उसंगै बारी तिर लागे।