उनले आह आह गर्दै पुती उठाउन थालिन । Unale aha aha gardai puti uThaauna thaalin.

मलाई अझै पनि त्यो दिन सम्झना छ। काठमाडौंको असनमा हल्का पानी परिरहेको थियो। सडकमा मानिसहरूको भीड थियो, पसलका बत्तीहरू बल्न थालेका थिए र चियाको पसलबाट निस्किएको बाफले साँझलाई अझै न्यानो बनाइरहेको थियो। त्यही भीडमा मैले तनुजालाई पहिलोपटक देखेको थिएँ। हामी एकअर्काका लागि पूर्ण अपरिचित थियौँ। उनी निलो कुर्ता लगाएर एउटी साथीका साथ हिँडिरहेकी थिइन्। हातमा किताब थियो, कपालको केही भाग हावाले तनुजाहारतिर ल्याएको थियो। मैले तनुजालाई केही सेकेन्डभन्दा बढी हेरेको थिइनँ, तर त्यो छोटो क्षणले मेरो मनमा उनको तनुजाहार यति गहिरो गरी राखिदियो कि त्यसपछि मैले तनुजालाई बिर्सनै सकिनँ। मलाई उनको नाम थाहा थिएन। ठेगाना थाहा थिएन। उनी कहाँ बस्छिन्, के गर्छिन्—केही थाहा थिएन। तर तनुजा भने सम्झनामा बसिसकेको थियो। मैले मनमनै भनेको थिएँ, “यस्तो तनुजाहार फेरि भेटिएला र?” त्यतिबेला मलाई के थाहा थियो र—भाग्यले हाम्रो भेटलाई त्यहीँ अन्त्य गरेको थिएन। करिब दुई सातापछि म बानेश्वरको एउटा क्याफेमा साथीलाई पर्खिरहेको थिएँ। ढोका खुलेको आवाज आयो। मैले सामान्य रूपमा बाहिर हेरेँ। अचानक मेरो मुटु एकछिन रोकिएझैँ भयो। त्यही तनुजाहार। त्यही आँखाहरू। उनी नै थिइन्। यसपटक उनी एक्लै थिइन्। हिम्मत जुटाएर मैले भनेँ, “माफ गर्नुहोस्… हामी पहिले कतै भेटेका छौँ जस्तो लाग्यो।” उनी मुस्कुराइन्। “सायद भेटेका छौँ होला। तर मलाई चाहिँ याद छैन।” मैले हाँस्दै भनेँ, “मलाई चाहिँ राम्ररी याद छ।” उनी अलिकति लजाइन्। त्यसपछि परिचय भयो। उनको नाम थियो—तनुजा। मेरो नाम उनले पहिलोपटक त्यही दिन सुनेकी थिइन्। त्यो भेट छोटो थियो, तर छुट्टिनुअघि उनले आफ्नो फोन निकालिन्। “तपाईंको नम्बर दिनुहोस् न,” उनले सहज स्वरमा भनिन्। मैले नम्बर दिएँ। उनले सामाजिक सञ्जालको नाम पनि खोजिन्। त्यस दिन घर फर्किएपछि मेरो फोनमा उनको

पहिलो सन्देश आयो— “घर पुग्नुभयो?” मैले धेरै बेर सोचेर उत्तर दिएँ। “पुगेँ। तपाईं?” “म पनि।” त्यो दुई शब्दको कुराकानी त्यतिबेला सामान्य थियो। तर पछि त्यही दुई शब्दले हाम्रो रातहरू लामो बनाउन थाले। पहिले बिहानको “शुभप्रभात” आयो। त्यसपछि रातको “शुभरात्रि।” त्यसपछि, “आज के गर्दै हुनुहुन्छ?” “खाना खानुभयो?” “आज किन चुप लाग्नुभएको?” बिस्तारै कुराहरू गहिरिँदै गए। हामीले आफ्ना बाल्यकाल सुनायौँ। आफ्ना डरहरू सुनायौँ। आफ्ना सपना सुनायौँ। र एक दिन उनले मलाई सोधिन्, “तपाईंलाई मसँग कुरा गर्न किन यति मन लाग्छ?” मैले लेखेँ, “किनकि तपाईंसँग कुरा गर्दा दिन छोटो लाग्छ, अनि कुरा नगर्दा रात लामो।” त्यसपछि लामो समयसम्म उनको कुनै उत्तर आएन। म डराएँ—सायद धेरै नै खुलेर लेखेँ। केही मिनेटपछि सन्देश आयो। “मलाई पनि त्यस्तै हुन्छ।” त्यो दिन मैले पहिलोपटक महसुस गरेँ—सायद प्रेम एकतर्फी छैन। हाम्रो तेस्रो भेट भक्तपुरको दरबार क्षेत्रमा भयो। त्यो भेट पहिलेका दुई भेटभन्दा फरक थियो। यसपटक हामी दुवैलाई थाहा थियो—हामी किन भेट्दैछौँ। मन्दिरका घण्टीहरू बजिरहेका थिए। पुराना इँटाका घरहरूबीचबाट घाम छिरिरहेको थियो। हामी बिस्तारै हिँडिरहेका थियौँ। मैले तनुजालाई भनेँ, “तनुजा, म एउटा कुरा भन्न चाहन्छु।” उनले मेरो तनुजाहारतिर हेर्दै भनिन्, “भन्नुहोस्।” “तपाईं मेरो जीवनमा कहिले यति महत्वपूर्ण हुनुभयो, मलाई आफैँ थाहा भएन।” उनी केही बोलिनन्। मैले फेरि भनेँ, “तर अब तपाईंलाई गुमाउने कल्पना गर्न पनि गाह्रो लाग्छ।” उनले आँखा झुकाइन्। “मलाई पनि,” उनले बिस्तारै भनिन्। त्यो दिन हामीले कुनै ठूलो वाचा गरेनौँ। तर छुट्टिँदा उनको हात केही बेर मेरो हातमा रोकियो। त्यो स्पर्शमा हजारौँ शब्द थिए। हामी फेरि छुट्टियौँ। तर यसपटक दूरीले प्रेम घटाएन। झन् बढायो। उनको आवाज सुन्न नपाउँदा मन बेचैन हुन्थ्यो। उनको एउटा सन्देशले मेरो दिन बदलिन्थ्यो।

कहिलेकाहीँ रातको दुई बजेसम्म हामी फोनमा कुरा गर्थ्यौँ। “तपाईं सुत्नुभएको छैन?” उनले सोध्थिन्। “तपाईं नसुतेसम्म कसरी सुत्नु?” “यति धेरै माया गर्नुहुन्छ?” “माया कति छ भनेर नाप्न मिल्ने भए, तपाईंलाई देखाइदिन्थेँ।” उनी हाँस्थिन्। “तपाईं कुरा गर्न पनि जान्नुहुँदो रहेछ।” “तपाईं सुन्न बस्नुभयो भने म जीवनभर बोल्न सक्छु।” एक साँझ उनले अचानक भनिन्, “मलाई भेट्न मन लाग्यो।” मैले सोधेँ, “कहाँ आउनु?” “जहाँ तपाईं हुनुहुन्छ।” त्यो एउटा वाक्यले मेरो मुटुको गति नै बदलिदियो। हामी काठमाडौंको शान्त ठाउँमा भेट्यौँ। धेरै कुरा गर्नुपर्ने थियो, तर भेटेपछि दुवै चुप भयौँ। कहिलेकाहीँ प्रेममा शब्दहरू आवश्यक पर्दैन रहेछ। उनले मेरो आँखामा हेरिन्। मैले उनको हात समाएँ। उनले हात फिर्ता लिइनन्। बरु मेरो नजिक आइन्। मेरो मुटु यति जोडले धड्किरहेको थियो कि उनले पनि सुन्छिन् कि जस्तो लाग्यो। मैले बिस्तारै भनेँ, “डर लागिरहेको छ।” “किन?” “तपाईंलाई यति नजिक पाएर फेरि टाढा जानुपर्ला कि भनेर।” उनले मुस्कुराउँदै मेरो काँधमा टाउको राखिन्। “त्यसैले त आज टाढा नजाऔँ।” मैले तनुजालाई अँगालोमा बाँधेँ। त्यो अँगालोमा लामो समयसम्म कुनै शब्द थिएन। केवल धड्कन थियो। उनले मेरो छातीमा टाउको राखेर भनिन्, “तपाईंको मुटु धेरै छिटो धड्किरहेको छ।” मैले हाँस्दै भनेँ, “तपाईं नजिक भएपछि मेरो मुटुले आफ्नो ताल बिर्सन्छ।” उनले मेरो तनुजाहारतिर हेरिन्। हामी केही क्षण एकअर्काको आँखामा हरायौँ। त्यसपछि उनले बिस्तारै आँखा बन्द गरिन्। मैले उनको निधारमा चुम्बन गरेँ। उनी अझ नजिक आइन्। हाम्रो ओठहरू हल्का छोए। त्यो चुम्बनमा कुनै हतार थिएन—केवल महिनौँदेखि जम्मा भएको माया थियो। पछि हामी एकअर्कालाई अँगालेर धेरै बेर बसिरह्यौँ। उनले थाकेको मेरो काँध हल्का मिचिदिइन्। यति बेला सम्म म तनुजालाई बिस्तारमा लडाई सकेको हुन्छु, तनुजा मलाई उनको माथि तानेर गालामा

गहिरो किस गरिन, मैले नि उनको ओठमा लामो किस गर्छु अनि उनको जिब्रो संग खेल्न सुरु गर्छु, तनुजा मलाई साथ दिदै थिईन, अनि बिस्तारै म उनको दुध माड्न सुरु गर्छु, मलाई दुध भित्र बाट कस्तो होला भन्ने उत्सुकता थियो अनि धेरै बेर नै नलागी उनको ति-शिर्ट खोलिदिए अनि गुलाबी रंगको ब्रा पनि खोलिदिए,कति मिलेको दुध, नै कति सार्हो, ठिक्क हातमा अट्ने दुध, सच्चाई भन्ने हो भने मैले अहिले सम्म रासलीला गरेको केटि हरुको यस्तो दुध देखेको थिईन, मा उनको दुध मोल्दै थिए, अनि म तल सरे, उनको नाइटोमा किस गरे अनि तल पुगे उनको पैन्ट खोल्न थाले तनुजा उत्तानो परेर सुतेको हुनाले पैन्ट खोल्न गार्हो भयो, उनले कुरा बुझिछन् कि क्या हो उनले आफ्नो कम्मर माथि उचालेर पैन्ट खोल्न सहयोग गरिन, रातो पेन्टी देखें बित्तिकै मोर लाडो झन् रन्कियो, अघि बसको आधा काममा नै रोकिनु पर्दा दुख सम्झिदै थिए, उनको पेन्टी बाट त पुरै बिझिसकेको रहेछ, अनि उनको पेन्टी बाहिर बाट नै लाडो लाई किस गरे, अनि हल्का हातले सुम्सुम्याए, सायद पेन्टी भिजेको भएर तनुजालाई अढ लागेर होला, पुरै भिजेको छ, निकाल्छु ल भनिन अनि कम्मर माथि गरिन, मैले एकै झट्कामा पेन्टी निकालिदिए, ओह हो उनको पुती को दर्सन पाए, जुन हेर्न मा बर्षौ देखि तद्पिदै आएको थिए, उनको पुती देख्ने बित्तिकै खै क भयो म त चाट्न थालेछु, पुक्क परेको गुलाबी पुती, अझ भनौ, हल्का मात्र रौ आएको, २ चिरा मा छुटीएको पुति, अहिले त्यो पुती समझदा पनि लाडो जिरिंग भएर आऊछ, तनुजा मजा लिदै थिईन तनुजा अ..अ..अ..अ..ह..अ..अह…अहह.

जस्तो आवाज निकाल्दै थिईन, उनको त्यो आवाजले झन् म पागल हुदै थिए, उनले मलाई माथि तानिन मेरो ति-शिर्ट, भित्रको गन्जी निकलिदियिन अनि ओठमा लामो किस गरिन, हाम्रो किस को खेल लामो समय चल्यो अनि मा उनको दुध को मुन्टा चुस्न थाले तनुजालाई धेरै मजा आएछ कि क्या हो तनुजा जुरुक्क जुरुक्क कम्मर उचालेर मेरो लाडो मा स्पर्स गराऊ थिईन, मलाई उनको त्यो ब्यबहारले उत्तेजित बनाउदै थियो, अनि म हल्का उनको पुतीलाई १ हातले स्पर्स दिन थाले भने १ हातले दुधमा १० मिनेट जति उनको पुती अनि दुध संग खेलेपछि तनुजालाई नि सहन नसक्नु भएछ, तनुजा आफ्नो एउटा औला चुस्दै थिईन भने अर्को हातलले मेरो टाउको खेलाउदै थिईन, अनि अह…..अह….ओह…….मम……राजा…..उम्….अह…….अह….जस्तो आवाज बारम्बार निस्किरहेको थियो उनको मुख बाट, तनुजालाई अब तड्पाउनु हुदैन भन्ने लग्यो अनि १ झटमा कपडा खोलेर उनको पुती तिर मेरो लाडो सोझ्याए हल्का उनको पुती म हातले स्पर्स गरेको उनको पुती त् पुरै भिजेको रहेछ,पुरा चिप्लो चिप्लो हुदै थियो, अनि उनको पुतिको मुख मा लागेर मेरो लाडो ठोसे, हल्का मात्र के छिरेको थियो, उनले आआ दुख्यो भनेर मलाई धक्का दिईन, तिम्रो पहिलो पटक भएर हो पछि मजा हुन्छ, एकछिन सहनु भनि सम्झाए अनि तनुजालाई किस गरेर तनुजा माथि चढे अनि हल्का भित्र छिराए, उनीलाई गार्हो बह्येको थियो होला, please यो नगरम मलाई दुखेको छ भन्दै थिईन मुख मा आएको लाडो छोड्ने कुरा पनि भएन, नै उनको कुरा सुनेको नसुन्यै गरेर मैले आफ्नो सुरमा पिलेरहे, साचिकै टाइट थियो उनको पुती, मा स्वर्ग मा पुगेको आभास गर्दै थिए, मा हल्का पेल्दै थिए, तनुजा बिचरा आइया आइय अह अह आइय भन्दै थिईन,

लाडो अलि भित्र पुगेसी मैले भित्र बाहिर गराउन थाले उनको पुती बाट चिप्लो पनि निस्किदै थियो, त्यस्ले गर्दा भित्र छिराउन सजिलो भएको थियो, तनुजा पनि कराउन काम गरेकी थिईन, अनि एक पल्ट जोड गरेर धक्का दिएको पुरै छिरेछ, तनुजा मरे मम्मी भनेर चिच्याईन, तनुजालाई बेवास्ता गर्दै मा पेल्दै गए, अहिले पुती हल्का खुलेर होला भित्र बाहिर गराऊदा सजिलो हुदै थियो, भने तनुजा अहिले आँखा चिम्लेर अह आ अह आ अह जस्ता शब्द निकालेर कराउदै मजा लिदै थिईन, राजा भित्र सम्म अ..आ…..ओ….फास्ट फास्ट भन्दै थिईन, तनुजा उत्तेजनाको चरम सुखमा थिईन, तनुजालाई चिकिरहे, अनि लाडो बाहिर निकालेर तनुजालाई मेरो माथि राखेर चिके, पछि बिभिन्न आसन मा राखेर चिके, अनि उनले लास्टमा पहिला गरेको जस्तै गरेर गर्नु न भानिसकेसी मा उनको माथि चढेर नेपाली हरुको प्राकृतिक आसनमा गर्न थाले तनुजा अह…आया,,,,ओह…..उम्म……..आया……आ.आ… गर्दै मजा लिदै थिईन, उनीले उनको ज्यान तन्काईन….. अनि सिथिल भईन आवाज निकाल्न छोडिन, सायद उनको पनि झरिसकेको थियो होला, मा पनि चरम उत्तेजना मा पुगेको थिए….मेरो लाडो झर्दै थियो,,,,बाहिर निकाल्न मन नै लागेन अनि मैले भित्रै झारिदिए………. म थकाइले बिस्तारा उत्तानो परेर सुतेको थिए, तनुजा मा माथि आयर सुतिन, हामी जन्मजात नांगै थियौ, सायद बसको अनिधो अनि थकाइले गर्दा होला हामी निदाएको रहेछौ, पछि मलाई अनौठो लाग्दै थियो आँखा खोलेर हेरेको तनुजा मेरो लाडो चुस्दै रहेछिन, ओह हो कस्तो मजा…..उनले १० मिनेट लाडो चुसेसी झर्ला जस्तो भयो अनि तनुजालाई माथि तानेर फेरी चिके बिभिन्न आसनमा……..

अनि समय ले नेटो पनि काटेको थियो हामी सम्हालिदै उठ्यौ फ्रेश भएर तनुजालाई चिक्दा लाडो भित्रै झरेको हुनाले औसधि लियन सम्झाए अनि उनले पिर नगर्न भनिन अनि फेरी भेट्ने बाचा गर्दै लामो टंग किस गर्यौ, अनि अंगालो मा बाधिएर खाना खान झर्यौ…