आफ्नै विद्यार्थी बिनिसालाई बाटोनै चिकियो । Aaphnai bidhyaarthilai chikeko

काठमाडौँमा खाली बस्दा अलि गाह्रो पर्ने भएकाले मैले जागिरको खोजी सुरु गरेँ। कुनै ठूलो पहुँच वा भनसुन नभएकाले सरकारीतिर प्रयासै नगरी काठमाडौँका निजी स्कुलहरू धाउन थालेँ। क्याम्पसकी साथी सुमित्राको सहयोगमा Darjeeling-नेपाली शिक्षकहरूद्वारा सञ्चालित एउटा स्कुलमा ६ महिनाका लागि विज्ञान शिक्षकको अस्थायी काम पाएँ। प्रिन्सिपलसँगको छोटो कुराकानीपछि तीन हजार तलबमा काम गर्न राजी भएँ। गाउँमा छँदा पनि मैले केही समय पढाएको थिएँ। त्यतिबेला स्कुलमा पढाउँदाका पलहरू अझै सम्झनामा थिए। विशेष गरी गाउँकी जिम्बालकी छोरी बिनिसासँगको एउटा मीठो र आत्मीय सम्झना मनमा ताजै थियो। त्यतिबेला जिल्ला सदरमुकाममा आयोजना भएको खेलकुद प्रतियोगितामा भाग लिन मेरो नेतृत्वमा बिनिसालगायत अन्य विद्यार्थीहरूको टोली सदरमुकाम जाँदै थियो। पैदल यात्राको क्रममा बाटोमा एक जना चिनजानका आफन्त भेटिएकाले म गफमा भुलेँ। गफ सकाएर हस्याङ-फस्याङ गर्दै उकालो चढ्दा अरू साथीहरू अगाडि बढिसकेका रहेछन् र बिनिसा भने बाटोमा एक्लै बसेकी थिई। मधेसबाट बाबुले ल्याइदिएको नयाँ जुत्ताले खुट्टा काटेर ऊ हिँड्नै नसक्ने भएकी रहिछ। बिनिसालाई त्यो अवस्थामा छोडेर जाने कुरै थिएन। मैले उसलाई सहारा दिँदै अगाडि बढाउने निर्णय गरेँ। मेरो काँधमा अडेस लगाएर ऊ बिस्तारै हिँड्न थाली। उकालो बाटोमा उसलाई सहज होस् भनेर मैले कम्मरमा अड्याउँदै बिस्तारै डोहोर्‍याउन थालेँ। दुवै जना थकान र उकालोको बीचमा एक-अर्काको सहारा बनेर हिँडिरहेका थियौँ। केही बेर हिँडेपछि बिनिसालाई असाध्यै तीर्खा लाग्यो। हामी मूलबाटोबाट अलि तल खोल्सातिर झर्यौँ, जहाँ सानो सफा पँधेरो थियो। पानी खाएर तीर्खा मेटेपछि थकान मेट्न एउटा छहारी परेको रुखमुनि बस्यौँ। बिनिसाले थकान र आत्मीयताका साथ आफ्नो टाउको मेरो काँधमा राखी। खुट्टाको दुखाइले गर्दा ऊ सोझै अडिन सकिरहेकी थिइन। मैले मायापूर्वक उसको खुट्टाको दुखेको ठाउँमा सुम्सुम्याइदिन थालेँ। बाटोको थकान, शीतल हावा र हाम्रो बीचको

सामीप्यले वातावरण एकदमै शान्त र भावुक बनाएको थियो। मेरो आत्मीय स्पर्श र हेरचाहले उसलाई राहत मिलिरहेको थियो। बिनिसाले आँखा चिम्लिएर त्यो पलको आभास गरिरहेकी थिइन्। एकछिनपछि एउटा खुट्टा मेरो खुट्टामाथि चर्ढाई। खोल्साको चिसो र बिनिसाको यो व्यवहारले मभित्रको पुंषत्व जाग्न थाल्यो। ‘खुट्टा ज्यादै दुखेको छ ?’- मैले सोधेँ। ‘टेक्नै नहुने गरी पोलिराखेको छ’- बिनिसाले जवाफ दिई। खै त, त्यसो भए एकछिन माडिदिन्छु भनेर उठेर म उसको खुट्टा माडिदिन थालेँ। पिँडौलाबाट सुरु भएको यो खुट्टा माड्ने काम बिस्तारै-बिस्तारै माथि-माथि र्सन थाल्यो। बिनिसाले कुनै प्रतिकार गर्नुको बदला आनन्द मानेर आँखा चिम्लन पुगी। यसबाट म झन् उत्साहित भएँ। त्यसपछि खुट्टा थिच्ने काम उसको दोभानको छेउछाउमा पुगेर सीमित र सक्रिय हुन थाल्यो। बिनिसाको तिघ्रा मात्रै माडेर आफूलाई चित्त बुझेन। त्यस कारण एउटा हातले उसको छाती पनि माड्न थालेँ। अहिलेसम्म पनि बिनिसा आनन्दसँग आँखा बन्द गरेर ढल्किरहेकी छ। मैले बिस्तारै उसको कट्टु तल सारेर हेरेँ। भर्खर जुङ्गँरेखी बसेका रहेछन्। अनि मैले पनि आफ्नो सुरुवालको इँजार खोलेँ र ऊमाथि चढेँ। मेरो पुरुष अङ्ग लगेर ठाउँमै जोडिदिएँ। आम्मै के गरेको – भन्ने बिनिसाको प्रश्नको जवाफमा मैले उसको ओठ टोकिदिएँ। र, आफ्नो काम चालु गरेँ। बिनिसाले छट्पटाउँदै दायाँ र बायाँ गर्न थाली भने म काममा व्यस्त रहेँ। केही समयसम्म यही क्रम जारी रह्यो। म शिथिल भएँ। हामीले एकछिन थकाइ मार्‍यौँ र उकालो लाग्यौँ। सदरमुकाम पुग्दा झमक्कै साँझ परिसकेको थियो। बत्ती र यातायात नपुगेको हुनाले अन्य सदरमुकामझैँ यो सदरमुकाम पनि साँझ पर्नासाथै मानिसहरू बाटाघाटाबाट ओछ्यानमा पुगिसकेका हुन्छन्। हाम्रो स्कुलबाट आएको टोली पनि भातसात खाएर ओछ्यानमा ढल्किन थालिसकेको रहेछ भने होटलमा भात सकिएको मात्र होइन, भान्छा पनि उठाउने तयारी भैसकेको

रहेछ। हामी पुगेपछि हत्त न पत्त होटल मालिक्नीले गुन्द्रुक र भात पकाइदिइन्। खाद्यान्नभन्दा भोक मीठो भनेर खाइयो। खाना खाने समस्या त टर्‍यो। तर अब सुत्ने समस्या खडा भयो। ओछ्यान खाटजति पहिले आइपुगेकाहरूले नै कब्जा गरिसकेका रहेछन्। होटल्नीले बिनिसा र मलाई त्यहीँ छिँडीको भान्छामै एक-एकवटा गुन्द्री ओछ्याई काम चलाउ कपडा दिइन्। दिनभरिको थकाइले गर्दा राम्रो ओछ्यानको भन्दा पनि हामीलाई थकाइ मेट्न पाए हुन्थ्यो भन्ने ध्याउन्न थियो। हामी आ-आफ्नो ओछ्यानमा पल्टियौँ। कता-कताबाट मनमा दिउँसोको कुरा खेल्न आएछ। लागेको निद्रा बेपत्ता भयो र दिउँसोको बाहिर-बाहिर मात्र दलेर छाड्नुपरेको सम्झिएर भित्रैसम्म पुर्‍याउने इच्छा मनमा प्रबल हुन थाल्यो। बिनिसाको भर्खर-भर्खर जुँगाको रेखी बसेको समतल भाग, प्वाट्ट उठेको दोभान अनि कस्सिएको छाती सम्झिएर आफूलाई ठ्याम्मै निद्रा लागेन। केही समय बिरालोको चालमा उठेर बिनिसाको ओछ्यानमा पुगेँ। त्यसपछि बिनिसासँग लपक्क टाँस्सिएर उसको मुखमा आफ्नो मुख लगेर जोडेँ। उसले एउटा हात मेरो लिङ्गतिर लगेपछि थाहा भयो, उसलाई पनि निद्रा लागेको रहेनछ भन्ने। बिस्तारै मैले पनि आफ्नो हात जाङतिर लगेँ र खेलाउन र सुम्सुम्याउन थालेँ। अब हामी दुवैको थकाइ बेपत्ता भइसकेको थियो। त्यसपछि मैले बिस्तारै आफ्नो लिङ्गलाई उसको कापेतिर ल्यान्डिङ गर्न थालेँ। भित्र नहुल्नुस् है, साह्रै दुख्दोरहेछ, दिउँसोको जस्तै बाहिर-बाहिरै गर्नुहोस् भन्ने राय बिनिसाले बिस्तारै कानमा व्यक्त गरी। एक पटक पस्न मात्र गाह्रो हो, पसिसकेपछि कति मज्जा हुन्छ भन्ने तिमीलाई के थाहा – मैले पनि उसको स्वरमा भनेँ। ‘जति मज्जा भए पनि के गर्नु, तपाईंको त्यति लामो र मोटो छ। मैले कहिल्यै हालेकी पनि छैन। अघि दिउँसो अलिकति पस्दा त मरुँलै जस्तो भयो’- बिनिसाले आफ्नो स्थिति बताई। तिमीलाई साह्रो नपर्ने गरी बिस्तार-बिस्तार हाल्छु भनेर मैले आफ्नो नाललाई बिनिसाको तीनकुनेतिर सोझ्याएर

जबर्जस्ती धक्का दिएँ। बिनिसा ऐय्या भनेर छट्पटाई तर मैले त्यसको कुनै प्रवाह पनि गरिनँ र उसलाई आफ्नो ठाउँ पनि छाड्न दिइनँ। एकछिन त उसको छट्पटाइमा कुनै कमी आएन तर केही बेरपछि उसको छट्पटाइ उत्तेजनामा बद्लिन थाल्यो। तैपनि मेरो आधाभन्दा पसेन। एकैचोटि गर्दा अर्को आपत आर्इपर्छ भनेर मैले आधामा नै आज चित्त बुझाउने विचार गरी धक्का दिन थालेँ। १५ मिनेटपछि ऊ पनि शान्त भई, म पनि शान्त भएँ। ‘कस्तो निष्ठुरी त्यसरी मर्ने गरेर पनि गर्नुहुन्छ ?’- बिनिसाले बिस्तारै भनी। ‘एक पटक न एक पटक छिराउन परिहाल्यो। आज नभए भोलि, मैले नभए अरू कोहीले धक्का दिइहाल्थ्यो, त्यसमा पनि मैले त आधा मात्र छिराएको छु’- मैले स्पष्टीकरण दिएँ। आधा छिराउँदा त आफ्नो ढाड झन्डै भाँच्चिएन, पूरै छिराएको भए त मेरो के गति हुन्थ्यो होला – भन्दै बिनिसाले कस्तोसँग टट्याउन पनि थाल्यो, के गर्ने होला भनी। त्यसो भए म एकछिन हातले सुम्सुम्याइदिन्छु भनेर बिनिसाको कापेमा बिस्तारै सुम्सुम्याइदिन थालेँ। मेरो सुम्सुम्याइबाट बिनिसाको दर्द मात्र हटेनछ कि उसमा उत्तेजना पनि बढ्न थालेछ। ‘यही मोराले हो मलाई दुःख दिएको’ भनेर च्याँठ्ठिदै मेरो कान्छो खेलाउन थाली। एकछिनपछि मेरो कान्छो लौरोजस्तो ठाडो भयो र मेरो मनमा पनि पाँच हजार भोल्टको उत्तेजना दौडिन थाल्यो। फलामले फलामलाई काट्छ भन्ने उक्ति सम्झेरै लिङ्गले पारेको घाउ लिङ्गले नै निको पार्छ भन्ने सम्झिएर म मेरी बिनिसामाथि चढेँ। ‘आम्मै कस्तो पापी, फेरि गर्न थालेको ?’- बिनिसाले भनी। यसले बनाएको घाउ यसैले निको पार्छ, तिमी र मलाई मज्जा हुन्छ भन्दै मैले आफ्नो कान्छो भाइलाई बिनिसाको कालो गुफामा धकेलिदिएँ। एकछिन छट्पटाएपछि बिनिसाको दर्द बेपत्ता भएछ। अब त ऊ तलबाट पनि धक्का दिएर आफ्नो जवानीको जोश देखाउन थाली।

बिनिसाको जोश देखेर मैले पनि मेरो लिङ्गलाई पूरै हुलेँ र धक्का दिएँ। बिनिसाको टाइट पुतीमा चिक्न पाउँदा मलाई पनि एकदम मजा आएको थियो । एकछिन फेरि ऊ छट्पटाई तर मैले आफ्नो काम निर्वाधरूपमा जारी राखेँ। केही छिनपछि मेरो लिङ्ग निर्वाधरूपमा भित्र-बाहिर गर्न थाल्यो। बिनिसा पनि तलबाट मच्चिन थाली। अब बल्ल बिनिसा पूरा तरुनी भएकी थिई र उसको भावी लोग्नेलाई कुनै परिश्रम गर्नै नपर्ने भएको थियो। हाम्रो बीचको सामीप्य र माया बढ्दै गयो। मैले उसलाई अझ नजिक खिचेँ र विस्तारै ओठमा म्याच गरेर पहिलो दोहोरो स्पर्श र चुम्बन गरेँ।