ज्ञानेन्द्र र खुस्बुको चिकाइ / Gyanendrae ra khusbuko chikai kahaani

ज्ञानेन्द्र र खुस्बुको पहिलो भेट कुनै योजनाबद्ध भेट थिएन। दुवै आफ्नै काममा व्यस्त थिए। एउटा सामान्य यात्राका क्रममा भएको सानो घटनाले उनीहरूलाई पहिलोपटक एकअर्काको नजरमा ल्याएको थियो। खुस्बुको सरल व्यवहार र नम्र बोलीले ज्ञानेन्द्रलाई पहिलो भेटमै प्रभावित बनायो। केही बेरको त्यो भेट छोटो भए पनि खुस्बुको अनुहार र उनको मुस्कान ज्ञानेन्द्रको मनमा बसिरह्यो। त्यसपछि उनीहरूबीच बेलाबेलामा भेट हुन थाल्यो। सुरुमा सामान्य चिनजान मात्र थियो। विस्तारै कुराकानी बढ्दै गयो। फोनमा कुरा हुन थाल्यो, सन्देश आदानप्रदान हुन थाल्यो। दिनभर व्यस्त भए पनि एकअर्कासँग केही समय कुरा नगरी दुवैलाई दिन अधुरोजस्तो लाग्न थाल्यो। ज्ञानेन्द्रलाई खुस्बुको एउटा कुरा विशेष मन पर्थ्यो—उनी धेरै कुरा नगरे पनि आफ्नो व्यवहारबाट माया देखाउँथिन्। खुस्बुलाई पनि ज्ञानेन्द्रको साथमा एउटा छुट्टै अपनत्व महसुस हुन्थ्यो। उनीहरूबीचको सम्बन्ध कहिले मित्रताबाट मायामा बदलियो, उनीहरूले आफैँले पनि ठ्याक्कै थाहा पाएनन्। एकदिन लामो कुराकानीका क्रममा खुस्बुले हाँस्दै सोधेकी थिइन्, “तपाईंलाई मसँग कुरा गर्न यति धेरै किन मन पर्छ?” ज्ञानेन्द्रले केही क्षण सोचेर भनेको थियो, “किनभने तिमीसँग कुरा गर्दा समय बितेको थाहै हुँदैन। अनि तिमी चुप लाग्दा पनि तिम्रो मौनताले धेरै कुरा भनिरहेको हुन्छ।” खुस्बु मुस्कुराएकी थिइन्। उनले त्यसको कुनै सीधा उत्तर दिइनन्, तर त्यो मुस्कान नै ज्ञानेन्द्रका लागि पर्याप्त थियो। समय बित्दै जाँदा उनीहरूको सम्बन्ध अझ गहिरिँदै गयो। सँगै बिताएका साना-साना क्षणहरू नै उनीहरूका लागि विशेष बन्न थाले। कहिले लामो यात्रामा निस्किएर बाटोभरि कुरा गर्थे, कहिले कुनै शान्त ठाउँमा बसेर भविष्यका कुरा गर्थे। उनीहरू दुवैले बुझिसकेका थिए—यो सम्बन्ध अब सामान्य चिनजानमा सीमित छैन। एकपटकको यात्रामा साँझ पर्दै गर्दा खुस्बुले झ्यालबाहिर हेर्दै भनिन्, “हामीले यस्ता क्षणहरू सधैँ सम्झिरहनेछौँ होला है?” ज्ञानेन्द्रले उनको हात समाउँदै जवाफ दिएको

थियो, “क्षणहरू त बित्छन्, तर तिमी साथमा भए सम्झना कहिल्यै पुरानो हुँदैन।” त्यसपछि उनीहरूबीचको विश्वास अझ बलियो भयो। केही समयपछि उनीहरूले एकअर्कासँग आफ्नो मनको कुरा खुलेर स्वीकार गरे। खुस्बुले पनि आफूलाई ज्ञानेन्द्रप्रति गहिरो माया बसिसकेको कुरा बताइन्। त्यसपछि उनीहरूको प्रत्येक भेटमा पहिलेभन्दा बढी आत्मीयता थियो। एकअर्काको उपस्थितिमै उनीहरूले शान्ति र खुसी पाउन थाले। त्यसै क्रममा उनीहरू एउटा यात्रामा सँगै निस्किएका थिए। यात्राको क्रममा कहिले हाँसो, कहिले गम्भीर कुराकानी, कहिले भविष्यका योजनाहरू—सबै कुरा उनीहरूले एकअर्कासँग बाँडे। दिनभरको यात्राले दुवै थाकेका थिए, तर मन भने अनौठो किसिमले खुसी थियो। साँझ उनीहरू बसेको ठाउँमा फर्किएपछि खुस्बुको मनमा पनि एउटा छुट्टै खुसी थियो। उनी ज्ञानेन्द्रको साथमा आफूलाई सुरक्षित र आफ्नोपनले भरिएको महसुस गरिरहेकी थिइन्। ज्ञानेन्द्रले पनि उनको अनुहार हेर्दै उनीहरूको सम्बन्धले एउटा नयाँ गहिराइ पाएको अनुभव गरिरहेको थियो। ऊ मनमनै खुसी हुन्छे। साँझको खाना लिइसकेपछि दुवै कोठामा पुग्छन्। दुवैले एकले अर्कालाई नियाल्छन्। के गर्ने, के नगर्ने, असमाञ्जस्यमा पर्छन्। परिस्थिति विचार गरी ज्ञानेन्द्रले बत्ती अफ गर्छ। खुस्बुलाई अङ्गालोमा लिन्छ र ओठमा चुम्बन गर्दै सुस्तरी बोल्छ— “सुत न, थकाई लागेको छैन?” ज्ञानेन्द्रले भन्दा खुस्बु मौन हुन्छिन्। ज्ञानेन्द्र आफ्ना लुगा फुकाली नाइट ड्रेस लगाउँछ। खुस्बु बसिरहेकी हुन्छिन्। ज्ञानेन्द्रले विस्तारै खुस्बुलाई बिछ्यौनामा पल्टाउँछ। दिउँसोकै ड्रेसमा खुस्बु ओछ्यानमा सुत्छिन्। ज्ञानेन्द्र खुस्बुको नजिकै आएर पल्टन्छ। केही क्षण दुवै मौनरूपमा सुतिरहेका हुन्छन्। “बोल न खुस्बु, के भयो?

किन चुप लागेकी?” ज्ञानेन्द्र बोल्छ। “के कुरा गर्ने भन्नु न, तपाईं नै मेरो छेउमा हुनुहुन्छ, तपाईं भएपछि मलाई सबै पुगिसरी हुन्छ।” खुस्बुले भनिन्। “तिमी कति प्यारी छौ है, मलाई कति माया गर्छौ तिमी।” ओठमा चुम्बन गरी आफ्नो हातले खुस्बुलाई सुस्तरी अङ्गाल्दै ज्ञानेन्द्रले भन्यो। “तपाईं पनि त मलाई माया गर्नुहुन्छ नि। मलाई तपाईं जति प्यारो यो दुनियाँमा कोही लाग्दैन।” खुस्बुले पनि ज्ञानेन्द्रको चुम्बनको प्रत्युत्तर फर्काइन्। अब ज्ञानेन्द्र खुस्बुको अझ नजिक टाँसिएर सुत्छ। आफ्नो हात खुस्बुको वक्षमा लगेर स्थिर गर्छ। विस्तारै त्यहाँ चल्मलाउन थाल्छ। ऊ अब खुस्बुको मुखभित्र आफ्नो मुखले के-के खोज्न थाल्छ। खुस्बुको शरीरको न्यानो स्पर्शले ज्ञानेन्द्रलाई उत्तेजित बनाउँदै लग्यो। दिउँसो लगाएको लुगामा सुतेकी खुस्बुको टिसर्ट विस्तारै ज्ञानेन्द्रले माथितिर सार्न थाल्छ। टिसर्ट माथि सारिसकेपछि ऊ आफ्नो हात ब्राको हुकमा लगेर चलमलाउन थाल्छ। खुस्बु ठूलो श्वास फेर्दै हुन्छे। ब्राको हुक खोल्न अप्ठ्यारो भएपछि खुस्बुले ज्ञानेन्द्रलाई सघाउँछिन्। ज्ञानेन्द्र आफ्नो कार्यमा सफल हुन्छ। अब ऊ आफ्ना हातहरू खुस्बुको पुष्ट वक्षमा ल्याएर स्थिर गर्छ। एउटा सानो बच्चाले गुडियासँग खेलेझैँ ज्ञानेन्द्र खुस्बुका स्तनसँग खेल्न थाल्छ। उत्तेजनाले बेला-बेला खुस्बु ज्ञानेन्द्रको ओठ चुस्छिन्। त्यस्तै ज्ञानेन्द्र पनि उसको ओठ चुस्न थाल्छ। ज्ञानेन्द्र हातको औँलाले खुस्बुको नाइटोको गहिराइ नाप्छ। जुन खुस्बुको पेन्टको टाँकमा चल्मलाउँछ। तुरुन्तै आफ्नो इच्छामा सफलता पाएपछि खुस्बुको पेन्ट तल सार्न थाल्छ। सो कार्य गर्दा ज्ञानेन्द्रलाई खुस्बुले सहयोग गर्छिन्। खुस्बु पेन्ट फालेर ज्ञानेन्द्रसँग लपक्क टाँसिन्छिन्। ज्ञानेन्द्रले आफ्नो चोर औँला खुस्बुको योनीमा पसाउँछ। यसबेला ज्ञानेन्द्रको हातले खुस्बुको योनीबाट तरल पदार्थ निस्किरहेको अनुभूति गर्छ। ऊ खुस्बुको योनी खेलाउँछ। कुनै परस्त्रीको प्रथम पटक सामीप्यता पाएको ज्ञानेन्द्र खुस्बुको हरेक अङ्गहरूलाई चाख लिई लिई निरीक्षण गरिरहन्छ। खुस्बु बेला-बेलामा उत्तेजनाले ज्ञानेन्द्रको ओठ टोक्दै हुन्छिन्।

यसबेला ज्ञानेन्द्रको काम नायक चाखका साथ खुस्बुको महत्वपूर्ण अति गोप्य त्यही अङ्गसँग जोडिएको हुन्छ। खुस्बु पनि उत्तेजित हुन्छिन्। केही बेर नबोलीकन ज्ञानेन्द्रले काम सुरु गर्ला भनेर आशा गर्छिन्। तर ज्ञानेन्द्रचाहिँ हातले खेल्नमै व्यस्त भएपछि उनी बोल्छिन्- ‘के गरिराख्नुभएको राजा, छिटो न आफ्नो काम गर्नुस्, कति मलाई तड्पाइरहनुहुन्छ -‘ ‘मेरी प्यारी रानी, म तिमी तड्पेको सुन्न सक्दिन, त्यसैले अब आफ्नो काम सुरु गर्छु ज्ञानेन्द्रले कुरा स्वीकार्छ। खुस्बुको हात समातेर आफ्नो लिङ्गमा ल्याउँछ। आगोबाट हात झिकेझैँ गरी खुस्बु फुत्त हात झिक्छे। ज्ञानेन्द्र खुस्बुमाथि उक्लन्छ। खुस्बु ज्ञानेन्द्रलाई सजिलो पारिदिन्छे। ज्ञानेन्द्रले फटाफट आफ्नो काम सुरु गर्छ। लिङ्ग प्रवेश हुनासाथ ज्ञानेन्द्रलाई खूब आनन्द आउँछ। खुस्बु भने पीडाले चिच्याउन थाल्छिन्- नाइँ-नाइँ, मैले सकिन छिटो बाहिर निकाल्नुस्…। ज्ञानेन्द्रललाई खुस्बुको पीडा सैह्य हुँदैन, त्यसैले ज्ञानेन्द्रले आफ्नो कामनायक बाहिर निकाल्छ। ‘के भयो तिमीलाई – किन डराएकी, भन त -‘ ज्ञानेन्द्रले खुस्बुको गाला मुसार्दै सोध्यो। ‘तपाईंलाई त मज्जा भयो होला नि, अर्कालाई के भइराखेको छ, ख्याल गर्नु छैन -‘ लाडे बोली बनाएर खुस्बुले भनी। ‘भन न त मैले के गर्नुपर्छ – म तिमीलाई पीडा भएको सहन सक्दिन क्या !’ ज्ञानेन्द्र बोल्छ। ‘कस्तो साह्रो गरी कुहिनाले थिचेको – यत्रो ठूलो शरीर थामेकी छु। त्यहीमाथि कुहिनाले थिच्दा अर्कालाई दुख्दैन -‘- खुस्बुले ज्ञानेन्द्रलाई वास्तविकता बताउँछिन्। ज्ञानेन्द्र त्यो गल्ती दोहोर्याउँदैन। बडो सतर्कका साथ पहिले झैँ गरी ज्ञानेन्द्रले आफ्नो काम सुरु गर्छ। आफ्नो नायकलाई लक्ष्यमा पुर्याइसकेपछि ज्ञानेन्द्र तल-माथि गर्दै मच्चिन थाल्छ। हातले उनको सुकोमल स्तन मुसारिरहेको हुन्छ। त्यस्तै चुम्बन पनि गरिरहेको हुन्छ। दुवै आनन्दले सुत्छन् र निदाउँछन्। राति जब खुस्बु ब्युँझिन्छिन्, उनलाई थाहा हुन्छ आफ्नो योनीक्षेत्रमा केही सल्बलाइरहेको छ, जसको उनलाई हल्का आनन्द पनि आइरहेको

छ। उनी हात लम्काएर बेड स्वीच अन गर्छिन्। उज्यालोमा देख्छिन् त ज्ञानेन्द्र उनका दुवै तिघ्रा फारेर बीचमा बसेर उनको गुप्तक्षेत्रमा जीब्रो पो चलाइरहेको ! बत्ती बलेपछि ज्ञानेन्द्र खुस्बुलाई हेरेर थोरै हाँस्छ। खुस्बु पनि मुस्कुराउँछे। ज्ञानेन्द्र पुनः आफ्नो कार्य सुरु गर्छ। ऊ योनीको डिलमा आफ्नो जिब्रो चलाउँछ। खुस्बुको बच्चाको जस्तो कलिलो योनीमा जिब्रो चलाउन उसलाई खूब मजा आउँछ। खुस्बु पनि आनन्दले ज्ञानेन्द्रको टाउको सुम्सुम्याउँछिन्। केही समयपश्चात् ज्ञानेन्द्र खुस्बुका स्तन प्रेमपूर्वक मुसार्दै आफ्नो जिब्रो लिङ्गझैँ योनीमा भित्र-बाहिर गराउँछ। खुस्बु भुतुक्कै भएर सुस्केरा काड्छिन्। उनी भन्छिन्- ‘ज्ञानेन्द्र, लौन, मलाई त खपिनसक्नु भयो, अब केही गर्नुस्। ‘ खुस्बुले यसो भन्नासाथ ज्ञानेन्द्र फेरि खुस्बुमाथि चढ्छ। उसले यसो गर्दा खुस्बुको आँखाअगाडि ज्ञानेन्द्रको विशाल लिङ्ग देखापर्छ भने ज्ञानेन्द्रचाहिँ खुस्बुको योनीतिर आँखा पुर्याउँछ। खुस्बु ज्ञानेन्द्रको लिङ्ग हातमा लिन्छिन् र प्रेमपूर्वक मुसार्दै चुस्न थाल्छिन्। उता, ज्ञानेन्द्र दुवै हातले खुस्बुको योनीमा चलाउन थाल्छ। यो क्रियाले दुवैलाई चरम आनन्द प्राप्त हुन्छ। केही समयपछि दुवै स्खलनको अवस्थामा पुग्छन्। ज्ञानेन्द्र बोल्छ- ‘खुस्बु केही छिन रोक त।’ ‘किन राजा -‘ ज्ञानेन्द्रको विशाल लिङ्ग मुखबाट निकाल्नै खुस्बु बोल्छिन्। ‘म बग्न लागेँ, त्यसैले के।’ ज्ञानेन्द्रले जवाफ दिन्छ। ‘मलाई पनि त्यस्तै भइरहेछ। यही मौकामा काम सिध्याउ न हुँदैन -‘ ज्ञानेन्द्र- ‘यति छिट्टै किन -‘ खुस्बु- ‘जागेपछि फेरि गर्ने नि, के आपत छ र ! हामी दुई छँदै छौँ क्यारे।’ ‘त्यसो भए गरेर नै सिध्याउने त -‘ यसो भन्दै ज्ञानेन्द्र फर्किन्छ र खुस्बुको योनीमार्गमा आफ्नो विशाल लिङ्ग लगेर राख्छ। विस्तारै दबाब दिन्छ। लिङ्ग योनीमा पस्छ। खुस्बुका स्तन सुम्सुम्याउँछ। विस्तारै प्रहार गर्न थाल्छ। यसरी लयात्मक तरिकाले प्रहार गरेको खुस्बुलाई खुब रमाइलो लाग्छ। ज्ञानेन्द्र जोडले प्रहार गर्न थाल्छ। खुस्बु उसलाई

उत्साहित गर्दै बोल्छिन्- ‘हो, अझ जोडले प्रहार गर्नु, हो-हो, यसरी नै।’ खुस्बु यसो भन्दै ज्ञानेन्द्रलाई हौस्याउँछिन्। दुवै उत्तेजनाले कराउँछन्। र, केही थप घात-प्रतिघातपछि दुवै शिथिल हुन्छन्। त्यसपछि यी दुई प्रेमी जोडी आनन्दपूर्वक टाँसिएर सुत्छन् र निदाउँछन्।