मैले केही नसोची जिब्रो निकालेर लपक्क पुतिमा चाटिदिएँ ।

मेरो नाम आर्यन हो। म भक्तपुरमा बसेर एउटा निजी संस्थामा काम गर्थें। कामको सिलसिलामा कहिलेकाहीँ काठमाडौँ, धुलिखेल, बनेपा, पनौती हुँदै विभिन्न ठाउँमा पुगिरहनुपर्थ्यो। मोटरसाइकल मेरो यात्राको साथी थियो। बिहानको चिसो हावा होस् वा साँझको सुनसान बाटो, मोटरसाइकलमा यात्रा गर्दा मलाई आफ्नै संसारमा हराएजस्तो लाग्थ्यो। त्यो दिन पनि म भक्तपुरबाट बनेपातिर जाँदै थिएँ। आकाशमा बादल थिए। अरनिको राजमार्गमा सवारीको चाप सामान्यभन्दा केही कम थियो। बनेपाको नजिक पुग्दा सडकछेउमा एउटा सानो भीड देखियो। मैले मोटरसाइकल बिस्तारै चलाएँ। त्यही क्षण मैले उनलाई पहिलोपटक देखेँ। हल्का निलो कुर्ता लगाएकी एउटी युवती सडकछेउ उभिएकी थिइन्। उनको हातमा केही कागज थिए। हावाले ती कागजहरू उडाइदिएछ। उनी हतारिँदै कागज समेटिरहेकी थिइन्। एउटा कागज सडकको बीचतिर पुगेको थियो। मैले मोटरसाइकल रोकेँ, झरेँ र त्यो कागज उठाएर उनलाई दिएँ। “यो तपाईंको होला,” मैले भनेँ। उनले अचम्म मान्दै मलाई हेरिन्। “हो, धन्यवाद।” उनको त्यो छोटो मुस्कान अनौठो थियो। केही सेकेन्ड मात्र भेट भएको थियो, तर उनको अनुहार मेरो स्मृतिमा बसिसकेको थियो। “धन्यवाद,” उनले फेरि भनिन्। “केही होइन,” मैले मुस्कुराउँदै भनेँ। त्यसपछि म मोटरसाइकल चढेर अगाडि बढेँ। बाटोमा धेरै मानिस भेटिन्थे, धेरै अनुहार देखिन्थे। तर त्यो दिन साँझसम्म मेरो मनमा एउटै अनुहार घुमिरह्यो—त्यही निलो कुर्ता लगाएकी अपरिचित युवतीको। मलाई उनको नामसमेत थाहा थिएन। करिब दुई हप्तापछि म पनौतीको एउटा पुस्तक पसलमा पुगेँ। पुस्तक खोज्दै गर्दा पछाडिबाट परिचित आवाज सुनियो। “तपाईंलाई यो पुस्तक चाहिएको हो?” म फर्किएँ। म केही क्षण बोल्नै सकिनँ। त्यही अनुहार। त्यही मुस्कान। “तपाईं…” मैले अनायासै भनेँ। उनी पनि केही क्षण अचम्ममा परिन्। “तपाईंले मलाई चिन्नुभयो?” “कागज उडेको दिन बनेपामा भेटिएको थियो नि।” उनको अनुहारमा तुरुन्तै मुस्कान आयो।

“ओहो! मोटरसाइकल रोक्ने मान्छे!” त्यो हाम्रो दोस्रो भेट थियो। यसपटक हामी अपरिचित रहेनौँ। उनको नाम अनुष्का रहेछ। उनी पनौतीमा एउटा विद्यालयमा काम गर्थिन्। पुस्तक पसलमा उनी केही पुस्तक किन्न आएकी रहिछिन्। हामीबीच त्यहीँ लामो कुराकानी भयो। पुस्तकबाट सुरु भएको कुराकानी यात्रा, काम, मनपर्ने ठाउँ र जीवनका साना–साना कुरासम्म पुग्यो। छुट्टिने बेला उनले केही हिचकिचाउँदै भनिन्— “यदि कहिलेकाहीँ कुरा गर्न मन लाग्यो भने…” उनले आफ्नो मोबाइल निकालिन्। मैले पनि नम्बर आदानप्रदान गरेँ। त्यसपछि सामाजिक सञ्जालमा पनि जोडियौँ। त्यो दिन घर फर्किंदा मेरो मोबाइलमा उनको नाम सुरक्षित थियो। तर त्यो नामसँगै मेरो मनमा एउटा नयाँ उत्सुकता पनि जन्मिसकेको थियो। पहिलो सन्देश मैले नै पठाएँ। “घर पुग्नुभयो?” केही बेरपछि उत्तर आयो। “पुगिसकेँ। तपाईं?” “म पनि।” त्यसपछि कुराकानी रोकिएन। पहिले दिनमा एक–दुई पटक। पछि बिहानको शुभप्रभात। दिउँसो कामको बीचमा छोटो सन्देश। साँझ लामो कुराकानी। राति निदाउनुअघि— “आजको दिन कस्तो रह्यो?” बिस्तारै हामीले एकअर्काको जीवनका साना कुराहरू जान्न थाल्यौँ। उनलाई वर्षा मन पर्थ्यो। मलाई वर्षामा मोटरसाइकल चलाउँदै टाढा जान मन पर्थ्यो। उनलाई पहाडको शान्त वातावरण मन पर्थ्यो। मलाई पनि। कुनै दिन उनी उदास हुन्थिन् भने मलाई पनि असहज लाग्थ्यो। म धेरै व्यस्त भएको दिन उनले सन्देश पठाउँथिन्— “आज हराउनुभयो नि?” त्यो एउटा वाक्यले मेरो अनुहारमा मुस्कान ल्याउँथ्यो। एक रात उनले सोधिन्— “तपाईंलाई कसैको याद आउँदा कस्तो हुन्छ?” मैले केहीबेर सोचेर लेखेँ— “त्यो मान्छेसँग कुरा गर्न मन लाग्छ।” केही समयसम्म उनको उत्तर आएन। त्यसपछि केवल एउटा सन्देश आयो— “मलाई पनि।” त्यो रात हामी दुवैले प्रेम शब्द प्रयोग गरेका थिएनौँ। तर त्यस शब्दको अर्थ भने हामी दुवैले बुझिसकेका थियौँ। हाम्रो तेस्रो भेट धुलिखेलमा भयो। अनुष्काको

एउटा महत्वपूर्ण काम थियो। उसलाई केही कागजात बुझाउन जानुपरेको थियो। मैले मोटरसाइकलमा लैजाने प्रस्ताव गरेँ। उसले केहीबेर सोचेर स्वीकार गरिन्। त्यो दिन हामी धुलिखेलको शान्त सडकमा धेरै बेर हिँड्यौँ। काम सकेपछि उनी एकछिन रोकिइन्। “आर्यन।” “हजुर?” “हामीबीच के भइरहेको छ?” उनको प्रश्न सुनेर म चुप भएँ। मनभित्र धेरै दिनदेखि लुकाएर राखेको कुरा त्यही दिन बाहिर आयो। “मलाई थाहा छैन यसलाई के नाम दिने,” मैले भनेँ, “तर तिमीलाई नबोली बितेको दिन मलाई अधुरो लाग्न थालेको छ।” उनले मेरो आँखामा हेरिन्। “मलाई पनि।” त्यो क्षण कुनै औपचारिक प्रस्ताव थिएन। न फूल थियो, न घुँडा टेकेर गरिएको प्रेम प्रस्ताव। तर दुईवटा मनले एकअर्कालाई स्वीकार गरेको क्षण थियो। फर्किने बेला धुलिखेलको साँझ निकै सुन्दर थियो। हावामा चिसोपन थियो। हामीले केही बोल्न सकेनौँ। मोटरसाइकलमा फर्किंदा उनी पछाडि बसेकी थिइन्। पहिलोपटक उनको हात मेरो काँधमा परेको थियो। त्यो स्पर्शले मेरो मनमा अनौठो कम्पन ल्याएको थियो। तर प्रेमको बाटो सधैँ एउटै हुँदैन रहेछ। केही समयपछि अनुष्कालाई पोखरा जानुपर्ने भयो। कामको कारण। हामी केही हप्ता अलग भयौँ। दूरी बढेसँगै हाम्रो कुराकानी झन् गहिरियो। मोबाइलको पर्दामा उनको नाम देखिनासाथ मेरो मुहारमा मुस्कान आउँथ्यो। कहिलेकाहीँ राति लामो समयसम्म कुरा हुन्थ्यो। “तिमीलाई भेट्न मन लाग्यो,” उनी भन्थिन्। “मलाई पनि।” “कति?” “गनेर भन्न सकिँदैन।” उनी हाँस्दै भन्थिन्— “त्यसो भए फर्किएपछि हिसाब गरौँला।” तर दिनहरू निकै लामो लागिरहेका थिए। अन्ततः त्यो दिन आयो। उनी पोखराबाट फर्किइन्। मैले उनलाई भेट्न काठमाडौँबाट मोटरसाइकल लिएर निस्किएँ। साँझतिर हामी भेट भयौँ। उनलाई देख्नेबित्तिकै केही क्षण हामी दुवै चुप भयौँ। यति धेरै दिनपछि अगाडि उभिएकी उनलाई हेर्दा मैले महसुस गरेँ—कहिलेकाहीँ फोनमा सुनेको आवाजभन्दा एउटा प्रत्यक्ष मुस्कान

हजारौँ शब्दभन्दा शक्तिशाली हुँदो रहेछ। “धेरै ढिलो गर्नुभयो,” उनले मुस्कुराउँदै भनिन्। “तिमीले बोलाएको ठाउँमा पुग्न ढिलो भएछ।” “मलाई धेरै सम्झनुभयो?” मैले उनको आँखामा हेरेँ। “तिमीले सोचेभन्दा धेरै।” उनी केही बोलिनन्। केवल नजिक आइन्। मैले पनि उनलाई अँगालोमा लिएँ। लामो समयपछि भेटिएको दुई मन केही क्षण त्यही अँगालोमा हराए। उनले मेरो काँधमा टाउको राखिन्। “अब फेरि यति लामो समय टाढा नजानु है।” “तिमीले भनेपछि?” “भनेपछि होइन,” उनले मुस्कुराउँदै भनिन्, “मनले भनेपछि।” हामी दुवै हाँस्यौँ। त्यसपछि उनले बिस्तारै मेरो गालामा चुमिन्। मेरो मुटुको धड्कन अचानक बढ्यो। मैले उनको हात समातेँ। “आज धेरै कुरा गर्न बाँकी छ।” “सबै कुरा आजै?” “आजदेखि सुरु गरौँ।” हामी मोटरसाइकलमा चढ्यौँ। साँझको सडकमा बत्तीहरू बल्न थालेका थिए। उनी पछाडि थिइन्। यसपटक उनको हात मेरो काँधमा मात्र थिएन। उनले मलाई मजबुतसँग अँगालो हालेकी थिइन्। मोटरसाइकल अगाडि बढिरह्यो। बाटोमा उनले मेरो कान नजिकै आएर बिस्तारै भनिन्— “आर्यन?” “हजुर?” “पहिलोपटक भेट्दा मलाई कागज उठाएर दिने मान्छे यति महत्वपूर्ण हुन्छ भनेर सोचेको थिएँ?” मैले हाँस्दै भनेँ— “मैले पनि सोचेको थिइनँ कि सडकमा उडेको एउटा कागजले मेरो जीवनको सबैभन्दा सुन्दर कथा लेख्न सुरु गर्छ।” उनले मेरो काँधमा टाउको राखिन्। हावाले उनको कपाल मेरो अनुहारसम्म ल्याइरहेको थियो। सडक अगाडि फैलिएको थियो। तर यसपटक मलाई गन्तव्यको कुनै हतार थिएन। किनकि मेरो पछाडि मेरो सबैभन्दा प्रिय मान्छे थिइन्। आज फर्केपछि बाटोमा माछा खाने, होटेलमा पुगेपछि काँचो मासुपनि खाने”, उनले दौडिरहेको मोटरसाईकलमा अझ अगाडी सरेर भनिन् । यसै नै बाईकको सिट मोडिफाई गरेर सिट उठाएको, उनी करिव मेरो सिटको चार भागको एक भागमै अगाडी सरेर आईन । यसो गर्दा उनको दुध मेरो ढाढमा अझै माढियो भने तल

पुति मेरो पछाडीको चाकमा डाम्नेगरी आईपुग्यो । साँझको झिसमिस भएको थियो । त्यसैले कसैले प्रष्ट देखिने पनि भएर । अगाडी सर्दै उनको एउटा हात मेरो पाईन्टमाथिको लाँडोमै पुर्‍याईसकेकी थिईन । सननन भएर आयो “ निक्कै भयो”, मैले भनें । मेरो ढाढमा उनको दुधको पोकोको घोचाई, पछाडी उनको पुतिको डमाई र उनको हातको औंला नै लाँडोमा परेपछि मेरो लाँडोको सनसनाई झन् बढयो । “निकै पो भयो नि मोबिल नफेरेको ? आज त जति सकिन्छ त्यति पटक कुना कुनादेखि मोबिल फेर्नुपर्छ है”, मैले भनें । अँध्यारोको फाईदा उठाउँदै लाँडोमाथि सुमसुम्याउँदै पाईन्टमाथि नै भएपनि हल्का थिच्दै भनि, “अनि आफै त मन नगर्ने । हुन त घरमा भईसकेपछि हामलाई बानी पारेर तड्पाउने त हो नि” । सनसनाईरहेको लाँडोमा पाईन्टमाथि नै खेलाउँदै भनिन् । “तीन महिना जति पो भएछ नी”, मैले भनें । “हो त । तीन महिना पनि कटिसक्यो । बानी परेपछि त कस्तो छटपट हुँदो रहेछ भने” । “त्यतिकै अफिसदेखि निस्कने कुरा पनि त भएन । मन त नभएको कहाँ हो र” ? उनले टाउको मेरा पछाडीको कुममा राखिन् । यसो हुँदा झन् नजिक भईन् । उनको पुति र दुध झन् मेरो चाक र ढाढ माडियो । उनको हात चाहीँ मेरो लाँडोमा खेलिरहेकै थियो । मलाई पनि एक हातले बाईकको हयान्डिल समाएर अर्को हात पछाडी पुरयाएर उनको पुति लेगिज बाहिरभएपनि छुन मन लाग्यो । अलिक सजिलो बाटोमा आएपनि देब्रे हात हयाण्डलबाट हटाएर उनको पुति भएको खुट्टाको खापमा पुरयाएँ । टाईट लेगिज बाहिरै भएपनि उनको पुति सुमसुम्याएँ । उफ … भुक्क … उठेको ….

नरम मासु नै मासुको पुति …. कति खेर काम सकेर होटेल दौडौं भयो । त्यति नै बेला पछाडीबाट मेरो गर्दनमा किस गरेर हल्का दाँत गाडिन् । उनलाई पनि हतारो रहेछ । ऋण समूहमा पुगेर आधा घण्टासम्म छलफल गरयौं । फर्कंदा झन् अँध्यारो भईसकेको थियो । उहीँ अघिकै जस्तो उनको दुध र पुति मेरो ढाढ र पछाडी बेस्सरी माढिने गरी बसिन् र एउटा हात मेरो लाँडोमा राखिन । अर्को हात मेरो छातीमा थियो । उनको तातो शास मेरो गर्धनमा पर्नेगरी चिउडो काँधमा राखिन् । घरी घरी उनको ओंठ मेरो गर्धनमा रगडिएको मैले राम्रै थाहा पाईरहेको थिएँ । “आज माछा नखाउँ । भोलिमात्रै खाउँ, हुन्न” ? मैले विस्तारै प्रस्ताव राखें । “अबुई, भोलिपनि यतै बस्ने हो र” ? “यतै त बस्ने । बाटो सजिलो ठाउँमा परेकोले मैले टाउको अलिक घुमाएर उनको ओंठ मेरो गालामा पुरयाएँ र भनें, “ हतार भयो क्या ।” उनी बोलिनन् । सायद मलाईजस्तै उनलाई पनि हतार थियो । “कोठा पुगेर नुवाई धुवाई पनि गर्नै पर्छ”, मैले भने । “ल ठीक छ नि त ”, उनले मेरो लाँडोमा थप खेलाउँदै भनिन् । मोटरसाईकल चाहीँ गुढिरहेकै थियो । होटेल पुगेर हतार हतार आ–आफ्नो कोठामा पस्यौं । नुहाई धुवाई गरेर १५ मिनेटपछि इन्टरकममा कुरा गर्ने सल्लाह भयो । १५ मिनेटपछि मैले इन्टरकममा कल गरें । उनले उनको कोठामा आउन भनिन् । म उनको कोठामा गएँ । कोठामा छिर्नासाथ “कता खाना खाने भनेर सोधिन् ।” “पहिला शरिरको भोक मेटाउँ, अनि पेटको खाना त भईहाल्छ नी हुन्न ?” मैले भनें । उनी कोठाको सोफामा वन पिस लाएर बसेकी थिइन् । म पनि सोफामै

बसेर अंगालोमा बेरिहालें । मुखमा मुख जोडिहाल्यो । हामी ४ महिनादेखि तिर्खा मेटाउन पाएका थिएनौं । हाम्रो यौन सम्पर्क शुरु भएको ९ महिना जति हुँदै थियो । मुखमा मुख जोडिएपछि हातहरु स्वचालित भईहाल्यो । हातहरुलाई भन्नै नपर्ने । मेरो एउटा हात उसको दुधमा, अर्को हात दुई खुट्टाको कापमा पुगिसकेको थियो । ब्रा लाएकी थिइनन् । त्यसैले सजिलो भयो । उनको चाहीँ एउटा हात मेरो लाँडो र अर्को हात मेरो टाउको र कपाल खेलाउनमा तल्लिन । सजिलो होस् भनेर मैले इलास्टिकवाला हाफ पाईन्ट लाएको थिएँ र अन्डरवेयर लाएको थिइन । त्यसैले उनले हाफ पेन्ट नै नफुकाली हात घुसारेर लाँडोलाई खेलाउन थालिन् । उनमा शुरुमा अनुभव नभएपनि यो भन्दा अगाडी निकै पटक भ्याएका थियौं । त्यहीँ माथि यस अघि ल्यापटपमा ब्लु हेर्दै गरेका थियौं । उनले ति क्लिपहरु मोबाईलको मेमोरीमा त्यहीँ नराख्नेगरी समेत राखेकी थिइन् । यसैले अनुभवी भई सकेकी थिइन् । उनको वन पिसको फ्रक सुर्केर कम्मरसम्म पुगिसकेको थियो । सानो गुलावी रंगको पेन्टी लाएकी रहिछ । पेन्टी सारिदिएँ । उनले पनि फुकालीन् । एक छिन भनेर वन पिस पनि पनि उभिएर निकालिन् । अब उनी पूर्ण नग्न भएर मेरो अगाडी उभिएकी थिईन् । म चाहिँ सोफामा बसेको थिएँ । उभि उभि मेरो टाउकोमा हात पुरयाएर उनको पुति नजिक मेरो नाक मुख पुरयाइन् । पुति धोएर हल्का सेन्ट पनि छर्किछिन् । हल्का बासना आयो । अब मैले कुरा बुझ्नु पर्ने भयो । अर्थात उनले उनको पुतिमा मेरो जिब्रो जोड्न खोजेकी थिइन् । मैले पनि केही नसोची एउटा हातले उनको चाखमा समाएर तानें । उनी झन नजिक भईन् । यति नजिक कि

उनको पुति मेरो मुखमा ठयाक्कै । मैले केही नसोची जिब्रो निकालेर लपक्क पुतिमा चाटिदिएँ । “उइइइइइइ ….” उनको मुखबाट निस्क्यो । अलि अलि पानी पनि रसाउन थालिहाल्यो । मेरो जिब्रो उनको पुतिमा लपक लपक गरिरहयो । तलदेखि माथि सम्म लपक लपक …. उनी चाही, “उहहह… मरें …. आम्मा…..” भनेर उभी उभी खुट्टा अझै फारिदिईन । फारिमात्रै दिईनन् एउटा खुट्टा कहिले मेरो टाउकोमा राखिन् त कहिले काँधमा, “अहहह ….. उहहह…..” भन्दै राख्थिन् । मैले जिब्रोलाई पुतिको तल्लो भागमा जिब्रोलाई निकै पसाएँ । “उइइइइ….” भन्दै एउटा हात टिसीमा ल्याएर टिसीमा दबाब दिन थालिन् । मेरो जिब्रो टिसीभन्दा तलै थियो । “अलिक माथि टिसीमा गर्नु न …. अअअ…” भनिन् । मैले वास्तवमा जिस्काईमात्रै रहेको थिएँ । उनले त्यसो भनेपछि मैले टिसीमा जिब्रोलाई खेलाउन थालें । टिसीमा जिब्रोले खेलाउन थालेपछि त उनले चिकाचिक गरेजस्तै चाक हल्लाउन थालिन् । एउटा खुट्टा मेरा काँधमा राखेर तिघ्रा फ्याँ गरिदिएकोले पुतिको मुखपनि मज्जैले उघ्रेको थियो । मैले चाहीँ टिसीलाई दुई ओंठले च्यापेर तानें र जिब्रोको टुप्पोले टिसीलाई खेलाईदिएँ । “उहहहहहह…… मरें ………….. आम्मा………….. हुहुहुकक…….” भन्दै उभिरहेकी उनी सोफामा बसिन् । मैले उसको आँखामा हेरेर सोधें, “के भो ?” सोफामा बसि बसि तिघ्रा फटाउँदै एउटा हातको औंलाले टिसी खेलाउँदै, “भित्रैदेखि के के केके खलास भयो जस्तो भयो नि त ।” म भुईंको कार्पेटमा बसें । यसैले उनको एउटा खुट्टा तानेर काँधमा राखें । वास्तवमा मलाई पनि केटीको फुसीको स्वाद लिने बानी भईसकेको थियो । त्यसैले उनको झरेको फुसी हेर्न र स्वाद लिन पुति नजिकै मुख लगें । अलिक बाक्लो पानी … साबुदाना मिसिएको जस्तो सानो सानो सेतो …..

केटी फुसी देखें । पुतिको माथिल्लो डिललाई एउटा हातको दुईटा औंलाले हल्का च्यापें । मेरो अर्को हात चाहीँ पछाडी चाकमा पुगेको थियो । उनको एउटा हात मेरो पछाडीको घाँटी र टाउको र अर्को हात आफैंले आफ्नो दुध माडिरहेको । “उइइइइ माँ ….” उनको मुखबाट । त्यसरी औंलाले च्येप्दा झन् फुसी (योनी रस) झरयो । मैले जिब्रो निकालेर लपक्क चाटें । ओह क्या स्वादिलो .. अलि अलि नुनिलो । अलि अलि गर्मीमा आधा दिन राखेको मासुको गन्धजस्तो …. ओहह …. “मरें नी माँ …… छिटो न प्लिज ……. त्यो रन्केको मासुको फलामले छिटो चिसो बनाउनु न ….. उइइइइइ ….” उनको आवाज । अनि मैले मेरो मुखलाई उनको मुखमा जोडें । यसो गर्दा उनको आफ्नै फुसी (योनी रस) को स्वाद तिनलेपनि चाख्ने छिन् । उनले पनि हतार हतार मेरो मुखमा मुख जोडेर आफ्नै पुतिदेखि निस्केको झोलको स्वाद लिइन् । केही बेरको मुख जोडाईपछि म सोफामा बसें । मैले पालो फेर्न त्यसो गरेको थिएँ । लाँडो त रन्केर रनक्कै नै थियो । साथै टुप्पोमा ल्यासेदार पानी पनि आईरहेको थियो । मेरो ठाडो लाँडोलाई हेर्दै उनले हातले समाईन् । अनि छोलेको जस्तो तलमाथि तलमाथि गरिदिईन् । त्यसपछि कपाल मिलाउँदै हल्का घोप्टेर लाँडोको टुप्पोमा जिब्रोले हल्का टच गरिन् । यसो गर्दा मलाइ सिरिङ भयो भने मेरो ल्यासीदार रसको पनि मज्जैले स्वाद पाईन् । अनि लाडौंलाई मुखमा च्वाप्पै राखिन् । एकछिन् केही नगरी मुखमामात्र राखिरहिन् । मुखको तातोपनले लाँडालाई पनि तातो भयो । अनि मुखमा तलमाथि तलमाथि गर्दै मुखले लाँडो खेलाईन् । लाँडोको टुप्पोदेखि फेदसम्म दुई ओंठले तलमाथि तलमाथि गरिन् । सोफामा बस्दा अप्ठारो भएछ कि

के हो, सोफाबाट ओर्लेर कार्पेटमा बसिन् । अनि घुँडा टेकेर फेरि लाँडो मुखमा हालिन् । मेरो एउटा हात उनको दुधमा थियो भने अर्को उनको टाउकोमा । मैले पनि तलदेखि हल्का उचालिँदै उनको टाउकोलाई लाँडोमा दवाब पर्नेगरी हल्लाईदिएँ । उनले मुखभित्र लाँडोलाई राखेर जिब्रो लाँडोको टुप्पो वरिपरी यसरी घुमाईन् म, आहहहह ….. ओह …..” भनें । “मुखभित्रै नझार्नु है । अझै कहिलेकाही गिदीक गिदीक हुन्छ”, लाँडो मुखबाट निकाल्दै भनिन् । “हो र ? अनि अस्ति त अब त स्वाद लाग्न थाल्यो भनेको होइन ?” मैले भनें । थुक जम्मा गरेर लाँडोमा लाउँदै थिइन् । “अब त हो नी । र पनि ….. उमममम………” लाँडोको फेदसम्म मुख हुने गरी सबै मुखमा छिराईन् । “ओह माई गड …. अँअँअँ ….”, मेरो मुखबाट निस्क्यो । “आह … वाक् ?” मुखको भित्रीसम्म लाँडो पुगेकोले सर्किन । लाँडो मुखबाट निकालेर जुरुक्क उठेर म माथि बसिन् । म त सोफामै नै थिएँ । उनी मेरो काखमा बस्न आउँदा उनको पुतिको मुखमै लाँडो जोडियो । उनले नै एउटा हातले लाँडो समाएर हल्का मिलाएर थचक्क मेरो काखमाथि बसिन् । लाँडो पुतिमा स्वात्त पस्यो । लाँडो र पुति पुरै भिजीसकेको थियो । त्यसैले कुनै रोकावट बिना सुलुत्तै भित्र पस्यो । उनी चाहीँ “आहहहह ….” आत्तिएकी स्वरमा हल्का कराईन् । “के भो ?” मैले भनें । “दुख्यो ।” “हो र ?” “निकै दिनपछि पहिलो चोटी गर्दा दुख्छ हो ?” “खोइ । त्यसो नभए नगरौं त ?” मैले मन चालें । किनभने मलाई थाहा थियो, अब उनी आफै मच्चिने छिन् । मैले फेरि भनें, “त्यसो भए एकछिन यसरी ननिकाली नै बसिरहौं ।”

उनी केही नबोलि मलाई अंगालोमा बेरिन् । कपाल खेलाईन् । ढाँढमा मसाज गरेजस्तो गरिन् । मैले पनि उनको दुध चुसें । निप्पललाई जिब्रोले खेलाईदिएँ । मेरो अर्को हात चाहीँ उनको चाकमा थियो । हातले चाक हल्का उचालें । छाडें । उचालें । छाडें । वास्तवमा उनलाई हल्लिने बनाउन यसो गरेको थिएँ । उनले चाहीँ आँखा चिम्म गरेर यी सब मज्जा लिईरहेकी थिइन् ।”सम्भोग र समाधी भनेको यहीँ होला नी ?” उनले मेरो काननिर फुसफुसाईन् । “सायद ।” पुतिभित्रको लाँडो तातो त थियो नै झन् तातो, रनक्क भएर आयो । उनी नै पहिला सक्रिय होस् भनेर म मुनिदेखि नहल्लि थिएँ । उनी भुईँमा टेकी टेकी माथि थिइन् । अब उनलाई थप चाहिएको होला । माथि देखि, “आह …. आह ….. हुतुतुतु ……” भन्दै हल्का मच्चिन थालिन् । मैले पनि तलदेखि हल्का उचाल्न थालें । यसरी खुब रिदम मिलाएर कहिले विस्तारै र कहिले अलिक छिट छिटो भयो । उनलाई पोजिसन फेर्न मन लागेछ । पुतिबाट लाँडो निकालेर उभी उभी मेरो विपरीत उभिइन् । म तिर चाक पारेर विस्तारै पुतिमा लाँडो समाएर दुलोमा राखिन् । चिप्लो भएकोले फेरि स्वात्तै पस्यो । “उहहह….. आहहह….” यस्तै आवाज आएर मच्चिन थालिन् । मैले पनि तलदेखि नै बसि बसि दे दनादन दिएँ । जीउ चाहीँ अलिक परै थियो । जेहोस् मैले दुबै हात उनको चाखमा समाईरहेको थिएँ । एकछिन पछि त्यहीँ पोजिसनमा जीउ नजिक ल्याईन् । यसो गर्दा मेरो छातीमा उसको ढाढ भयो । एउटा हात उनको दुध र अर्को हात पुतिमा पुग्यो । पुति पुरै भिजीसकेको थियो । पानी नै पानी । “उफ ……” त्यहीँ हातको

माझी औंलाले पुतिको टीसीमा हल्का दवाब दिंदै तलदेखि ठेल्न थालें । के भयो कुन्नी उनी त झन् मच्चिन थालिन् । “एैया …. मारयो …….” भन्दै …. “झन् साह्रो चिक … अझ साह्रो ….” पो भन्न थालिन् । हात टिसी खेलाउँदै पुतिमै थियो । उफ ह्वालह्वाली पानी पो फेरि फालिन् । “ऐया …. गयो … गयो …. पुग्यो” पो भनेर थालिन् । एकछिन सबै जीउको भार छाडेर मेरो जीउमाथि परिरहिन् । मेरो हात उही एउटा दुध र अर्को पुतिको टिसीमा । उनले पनि आफ्नो एउटा हात पुतिमा लगिन् । टिसी खेलाईन् । पानी पानी भएकोले हाम्रो दुबै हात चिप्लो पानी पानी भएको थियो । मेरो हात समाएर पुतिमा अझ दवाब पो दिइन्, “उहह उहह …..” भन्दै । अनि त औंलाहरुले पुतिको बाक्लो ल्यास्सीदार पानी पुछेर त आफ्नै मुखमा लगेर दुईवटा औंला चाटिन् पो । एकछिन् पछि त अर्को दुईटा औंला अगाडीदेखि नै हात घुमाएर मेरो मुखमा पो ल्याईदिइन् । मैले पनि उनको औंलाहरु चाटिदिएँ । चुसिदिएँ । उनी झरिरहँदा मेरो पनि फुसी झर्नै लागेको थियो । उनी झरिहालिन् । त्यसैले मेरो कडा लाँडो पुतिभित्रै थियो । मैले पनि पछाडीबाटै दे दनादन दिएँ । चार पाँच धक्कामै ….. “ओहह….. गयो …. गयो …….” भन्दै मैले भनिरहँदा उनी फुत्त मेरो माथिबाट हटिन् । हतार हतार पिच्कारी छाडीरहेको लाँडोलाई भुईमा बसेर जिब्रोको टुप्पोले हल्का र मिठो टच गरिन् । “आह ह ह ….” आवाज निकाल्ने अब मेरो पालो थियो । पिचिक पिचिक फुसी गयो । अलिकति उनको मुखभित्रै … अलिकति गाला, नाकतिर लाग्यो । अलिकति आफैले छातितिर लगेर झारिदिईन् । मलाई भने राम्ररी पाँच

मिनेटपनि धक्का नदिई झरिहाल्दा अलिक मज्जा भईरहेको थिईन । मनमनै रातभरी बाँकी छ नि भनेर मन बुझाएँ । अनि लाँडोको टुप्पोलाई मात्रै मुखमा क्वाप्प हालिन् र टुप्पोमा जिब्रो लपक्क घुमाईन् । पिचिक्क पिचिक्क गर्दै अन्तिम पिच्कारी उनको मुखमा गयो । मेरो जीउ चाहीँ तनक्क तनक्क भयो । “ओह …… ” उनी उठिन् र फेरि अघिजस्तै मेरो काखमा बसिन् । लाँडो सिथिल हुन थालिसकेको थियो । उनको पुति पनि पानी नै पानी थियो । अलिली पानी मेरो तिघ्रा र फिलामा पनि लागेको थियो । म माथि बसेर लामो टंग किस गरिन् । उनको मुखको फुसी र रयाल मेरो मुखमा पोखिदिईन् । मैले पनि जिब्रो उनको जिब्रो वरिपरी खेलाईदिएँ । एउटा हात उनको पुतिमा थियो । “कति धेरै पानी झरेछ” भने … सायद अहिलेसम्म यति धेरै पानी झरेको याद गरेको थिइन । अर्को हात चाहीँ उनको दुधमै सलबलाईरहेको थियो । उनको चाहीँ एउटा हात मेरो ढाढमा मिठो तरिकाले मसाज गरिरहेकी थिइन् भने अर्को हात कपालभित्र मसाज गरिरहेकी थिइन् । मुखचाहीँ जोडिरहेकै थियो । जिब्रोमा जिब्रो खेलिरहेको थियो । मेरो मुखबाट मुख हटाएर मेरो गर्दन, घाँटी चुमिन् । त्यसपछि कस्तो अचम्म मेरो पनि छातीको दुधको टुप्पामा पो जिब्रोले खेलाईदिइन् । मैले, काउकुति लाग्यो भन्दै हाँसे । “हाम्रोमा जिब्रोले खेलाउँदा चाहीँ हुने …..” भन्दै उनले जिब्रोले खेलाईरहिन् । ओह कति काउकुति लाग्दो रहेछ । “अनि आज कस्तो लाग्यो त ?” मैले सोधें । “चार महिनामा गरेर हो कि के हो ?

धेरै पटक र धेरै झरेको जस्तो लाग्यो ।” मेरो छातीमा टाउको राख्दै भनिन् । “मलाई पनि तेस्तै लाग्यो । आज धेरै पानी (फुसी) बग्यो, मैले भनें । मेरो त छिटो झरयो ।” “मलाई किन हो ? त्यो गरेको भन्दा तपाईंले चाटेको बेला झरेको थाहा हुन्छ । गरेको बेला त अस्ति त्यति दिन गर्दा पनि अलि अलि मात्र थाहा हुन थालेको थियो । आज पनि पछिमात्रै थाहा भयो ।” लुत्रुक्क परेको लाँडोलाई समाएर तलमाथि गर्दै भनिन् । “हि..हि… यो त कति सानो भयो ?” टुप्पोमा हल्का औंलाले स्पर्श गर्दै भनिन् । टुप्पोको फुसी र पानी अझै थियो । औंलाले दलेर औंला त आफ्नो मुखमा पो लाईन् । “विस्तारै थाहा हुन्छ । गरेको मज्जा लाग्छ कि चाटेको ?” मैले फेरि सोधें । “दुइटै मज्जा हुन्छ । झरेको बेला चाहीँ स्वर्गीय आनन्द नै हुने रहेछ । गर्दा शुरुमा हल्का दुख्छ तर त्यो नै आनन्दको दुखाई हुँदो रहेछ ।” उनी काखमै भएकोले एउटा हात गर्धनतिर र अर्को हात फिलादेखि चाखतिर बेरेर बोक्नलाई तैयार गरें । सानो र स्लिम जीउ भएकोले बोक्न गाह्रो थिएन । उनले पनि मेरो गर्धनमा दुबै हातले बेरेर बोकाउनलाई तैयार भईन् । दुबै सर्वाङ्ग नांगो थियौं । जुरुक्क बोकेर खाटमा राखें । लम्पसार पारें । घोप्टिएर मुखमा किस गरें । एकछिन जिब्रो नै लपक लपक चाटाचाट भयो । उनले दुबै हातले मेरो टाउको बेरिन् । त्यसपछि दुबै दुधमा पालै पालो घोप्टेरै जिब्रोले खेलाएँ । यसबेला चाहीँ मेरो कपालमा उनको हात थियो । अनि अन्तिममा पुतिमा किस गरें । अझै पानी पानी थियो । टिसीमा जिब्रोले हल्का टच गरेर लपक लपक लपक

चाटें । उनले तलदेखि बुरुक्क जीउ उठाईन् । अनि टिसीलाई दुई ओंठले विचमा राखेर हल्का तानें । “उइइइइइ …” उनको मुखबाट निस्क्यो । उनले सुति सुति मेरो लाँडो समाउन खोज्दै थिइन् ।