“जङ्गलमा मंगल” धनयुद्दका चिकाइ काहानी । Junglema mangal Dhanayuddakaa chikaai kathaa । Nepali Best sex Story

म सीता। उमेर barely बीस पुगेको थियो जब पार्टीमा लागेँ। गाउँमा रातभरि सुन्ने गरेको थिएँ—अन्याय, शोषण, भेदभाव अन्त्य गर्न हामीले क्रान्ति गर्नैपर्छ। त्यसबेला म आमाको आँखाभरि आँसु र बाबुको पसिनाले भिजेको निधार मात्र देख्थेँ। त्यसैले बन्दुक उठाएँ। तर सायद मलाई थाहा थिएन—बन्दुकभन्दा गहिरो एउटा कथा मेरो जीवनमा लेखिँदै थियो। २०५८ सालको जाडो। रुकुमको हरियो जंगलमा पहिलो पटक मैले अर्जुनलाई देखेँ। उनले त्यो बेलामा खाना पकाउने जिम्मा लिएका थिए। आगोको धुवाँभित्र उनको अनुहार हल्का रातो थियो। मलाई देख्दा मुस्कुराए, अनि भने, “पानी ल्याउन तिम्रो साहस, युद्ध जित्न पर्याप्त हुन्छ।” उनको त्यो वाक्य सुन्दा हृदय अनौठो धड्कियो। म हाँसेँ मात्र। तर मनमा के भएछ—त्यो म आफैँलाई पनि थाहा थिएन। जंगल सजिलो थिएन। बिहानदेखि बेलुकासम्म पैदल हिँड्नुपर्थ्यो। कहिले खाना हुँदैनथ्यो, कहिले टिनको गिलासमा मात्र चिया। तर कठिनाइमा पनि अर्जुनसँग भएको कुरा फरक थियो। राति चौकीमा बस्दा उनी कविता गुनगुनाउँथे। ताराहरूलाई देखाउँदै भन्थे, “यी तारामध्ये एउटा हाम्रो भविष्य हो। कुनै दिन हामी त्यहाँ पुग्छौँ।” उनको कुरा सुन्ने बित्तिकै मलाई लाग्थ्यो—यो मान्छे केवल लडाकु मात्र होइन, कवि पनि हो। अनि म बिस्तारै उनलाई साथीभन्दा बढी आँखाले हेर्न थालेँ। 


२०६० सालतिर सल्यानमा भिडन्त भयो। मसँगै अर्जुन पनि थिए। अचानक गोली वर्षियो, धुवाँ मात्र देखिन्थ्यो। अर्जुन मेरो अगाडि घाइते भएर लडे। मैले काँधमा बोकेर उनलाई सुरक्षित ठाउँमा पुर्याएँ। उनी कमजोर स्वरमा भने, “यदि आज म बाँचिनँ भने… जान्नु, म तिमीलाई माया गर्छु।” त्यो सुन्दा मेरो आँसु रोकिएन। म चिच्याएँ, “त्यस्तो कुरा नगर्नु अर्जुन। हामी दुबै बाँच्नुपर्छ। तिमी र म—भविष्यका लागि।” त्यस क्षणदेखि, हाम्रो सम्बन्ध केवल लुकाएर हाँस्ने वा चिठी दिने मात्र रहेन। त्यो जीवन-मरणको वाचा बनेको थियो। धेरै ठाउमा बचेँको र मर्ने बाच्ने ठेगाना नभएको स्थितिमा पनि आफ्नो प्रेमलाई अमरअत्व दिन हामीले अब शारिरिक सम्बन्ध पनि राख्ने प्लान बनायौ । एक दिन हामी दुई नयाँ योजनाको तयारी गर्न बाटोको योजना बनाउन केही माथि डाडामा जादै थियौ जहाँ बाट हाम्रो गन्तब्यको निरिक्षण गर्न सकिन्थ्यो। जादा जादै डाडामा पुग्नु अगावै एउटा पुरानो गोठ देख्यौ । शायद त्यो गोठ पहिलानै छोडिसकेको पुरानो जस्तो देखियो । हामी फटाफट गोठ भित्र छिरेर आफ्नो प्रेमा अमर बनाउने तरखरमा लाग्यौ केही स्याउला बिछ्याएर । अर्जुन ले धेरै कुरा नगरि म सँग अन्गालो मा बढीन सुरु गर्‍यो। आहा अर्जुन ले मलाई च्याप समात्दा नै मेरो शरीर को कडा फुलेर आएको थ्यो। उस्ले हल्का मेरो ओठमा किस गर्‍यो। ओहो मेरो ओठ नै फर्फराउन थालयो। उस्ले मेरो स्तन पनि कपडा बाहिर बाट नै माड्न सुरु गरेको थ्यो। कता कता कुत्कुती लागेको हो कि के के भये जस्तो हुँदै थ्यो मलाई । मेरो ओठ चुस्दै उस्ले मेरो माथि तिरको कपडा खोल्न सुरु गर्‍यो। बिस्तारै म नाङो छाती मा उत्रिय। उस्ले मेरो १ स्तन च्याप्प समात्यो ।।।।। 


आहा।।।।।।।।। मेरो यो स्तन मा त्यो दिन कसैको हात पहिलो पटक लाग्दै थियो मेरो शरीरऐ जिङ्रिङ्ग हुने गरी कडा फुल्न थालयो अनी स्तन पनि ततो सर्हो हुँदै बल्किन थ्ल्यो। मेरो १ स्तन १ हातले मुसार्दै अर्को स्तन चुस्न थालदा त मेरो स्तन सनक्क सनक्क सन्किन थालयो अनी मलाई कता कता पिसाब आउँला जस्तो अनी आको जस्तो हुन थालयो। मेरो ज्यान नै एक्दम ज्वरो आको जस्तो तातो हुन थालयो। केही बेर उस्ले मेरो दुबइ स्तन पालो पालो खेले पछी उस्ले मेरो तल तिरका कपडा पनि बिस्तारई खोल्न थालयो। मेरो तातो थाई किस गर्दै मेरो नाईटो खेलाउदै उस्ले मेरो योनिमा हात लगयो। ।।।।। ओहो मेरो त अब दिमाग ले नै काम गर्न छोडेको जस्तो भएको थियो। उस्ले धेरै ढीला नगरि मेरो योनी चाटन थालयो। आहा म स्वोर्ग मा पुगेको अनुभुती गर्न थाले मेरो लग्भग होस हराएको थ्यो। जत्ती जती उस्ले मेरो योनी चाट्थ्यो उती उती मैले मेरो योनाङ माथि माथि उथाउदै लगेको थिए। भने मेरो योनी बाट पानी बगेको जस्तो गरी तिरिक्क तिरिक्क हुँदै पानी आउँदै थ्यो। म अब खप्न नै न सक्ने भयको थिए भने मेरो हात ले अर्जुन को टाउको मा मुसार्दै आफु तिर तान्दै थिए। अब अर्जुन उठेर फटा फ्याट लुगा खोल्योन र आफ्नी हात ले ठ नक्क्क ठ न्केको आफ्नो लिङग मुसार्दै म माथि चाडह्यो। उस्ले मेरो ओठ मा किस खाँदै उस्को लिङ मेरो योनिको मुख तोर दल्न थालयो। आहा दुबइ जनाको तातो योनङ जोडीदा त पगल नै हुला जस्तो भाई रह्को थियो। मेरो सास बढेर स्या स्या गर्दै थिए अनी कहिले कहिले बेसुर मा मेरो अनेक आवाज आउँदै थ्यो। यतिकै मा अर्जुन ले आफ्नो लिङ मेरो योनी मा छिराउन थालयो बिस्तारै टुप्पो अगाडि पछाडि गर्दै उस्ले आफ्नो लिङ ठेल्न थालयो यता मेरो भन्ले योनी बाट लगतार पनि तुरुक्क तुरुक्क गर्दै निक्लिरह्को थ्यो। योनी पनि तातो हुँदै बल्की रहेको थ्यो। यतिकै मा उस्ले आफ्नो लिङ पुरै ल्वात्त मेरो योनिमा हुल्यो यो बेला भने मलाई धेरै नि पिडा हुँदै थियो भने आनन्द पनि महसुस हुँदै थियो। अब भने उस्ले आफ्नो लिङ लाई लगतार रुपले अगाडि पछाडि गर्न थालयो। 


रोक्दै नरोकी उस्ले प्यात प्यात आवाज निकाल्दै धेरै बेर सँग स्पीड ले योन गरी रह्यो। उता उस्ले लगतार स्पिडा बढाउदै थ्यो भने यता मेरो पुरै शरीर नै कक्रेर अैरहेको थ्यो बिस्तारइ म बेहोस जस्ताइ हुँदै थिए उस्ले कहिले काही अली धेरै जोडले धक्का मार्दा मेरो शरीर बाट के पग्लेर निस्केको जस्तो हुँदै थ्यो। मेरो योनिले ३-४ पटक यस्तै अचम्म को झडका तथा आनन्द महसुस गर्‍यो। र मेरो शरीर अली हल्का जस्तो भो अनी मलाई थकाई लगेको जस्तो भो। साथै मेरो शरीर बाट भुत नै हटेको जस्तो हल्का अनी ज्यान फुरुङग भो। उस्ले पनि सके सम्म को स्पिडा र जोड लगएर क्वाछ हुने गरी लिङ योनी भित्रै रोक्यो र भित्र बाट पिच्कारी हने जस्तो गरी निकल्यो। मेरो योनी भित्र तातो तातो पिच्कारी ले हने जस्तो भाई राखेको थ्यो। अब यू आफ्नो लिन्ङग अगाडि पछाडि गर्न छोडि म माथि नै लम्पसार सुत्यो मैले पनि समती राखे। केही बेर पछी उठेर हेर्दा त मेरो योनी बाट रगत अनी सेतो पदार्थ निक्लदै त्यो। सबै पुछेर उठे पछी मेरो शरीर नै हल्का भाई राखेको थियो। बर्षाउ देखिको मेरो योउन प्यास शान्ता भये पछी त म स्वोर्ग म नाई गएको महसुस गरी रहेको थिए। नयाँ जिन्दगी पएको जस्तो मैले मलाई यक्दमै नौलो फिलिङ गरी राखेको थिए। कुनै ठुलो बोझ बिसएको जस्तो भाई राखेको थियो। युद्दबिराम होस नहोस हाम्रो मायाको काहानी लेखी सकेको थियो । त्यसपछि हामी हरेक मौकामा यस्तै समपर्का गर्दै थियौ २०६२ तिर युद्दबिराम हुने कुरा सुनियो । 


त्यसप्छी हामी झनै भूमिगत दिनहरु त्यगेर घरअबार गरी बसेको कल्पनामा दुबिसकेक ठियौ । वर्ष बिते। कहिले बुटवल, कहिले रोल्पा, कहिले गोरखा—हामी घुम्दै लड्दै गयौँ। साथीहरू गुमाउँदा मन चिथोरिन्थ्यो। तर अर्जुनसँग भेट हुँदा मन फेरि सबल हुन्थ्यो। हामी कहिलेकाहीँ कानेखुसी सपनाबारे कुरा गर्थ्यौँ। मैले भन्थेँ, “क्रान्ति सफल भएपछि म त बन्दुक होइन, तिम्रो हात समातेर गाउँ फर्किन चाहन्छु।” उनी मुस्कुराउँदै जवाफ दिन्थे, “त्यो दिन पक्का आउँछ।” तर त्यो दिन कहिले आउँछ, कसरी आउँछ—त्यो अनिश्चित थियो।  ६३ सालको चौथो महिना तिर म रोल्पा तिर पुगे भने अर्जुन तराइ चुरे तिर बाडियो । हाम्रो कुराकानी हुँदै थियो तर युद्द्बिराम हुनुभन्दा ३ महिना पाहिला खबर सुनियो अर्जुनले पार्टिको निर्देशन बमोजिम बारा तिरको एक ठुलो मल्टिनेसनल कम्पनिमा चन्दा उठाएर फर्कने क्रममा कम्पनिले दिएको कारीब पचास लाख चन्दा सहित उनी रक्सौल भागे भन्ने खबर सुनियो । पार्टिले देह्रै पटक म सङ्ग पनि सोधपुछ गर्‍यो । न त यू मसङ्ग सम्पर्कमा थियो न त पार्टिलेनै उनलाई पत्ता लगायो । युद्दबिरामको धेरै बर्ष सम्म उनको कुनै खबर थिएन । ६८ साला तिर उनी नेपालकै एक ठुला ब्यापारि बनेका छन रे भन्ने सुन्नमा आयो । त्यसपछी सबैका कुरा खुल्दै गयो । जन आन्दोलन नै खासमा टाठाबाढाको धनयुद्ध थियो भन्ने जाने पछी मैले बिगतलाई भुलेर आफ्नै रिवाज अनुसार गाउतिर गुलमिल भए ।