मेरी गर्लफ्रेन्ड शर्मिलालाई चिकेको। Mero Girlfriend sharmilalai chieko katha

त्यो दिन काठमाडौंको न्यूरोडको भीडले मलाई थिच्दै थियो। असारको पानीले सडकलाई चिप्लो बनाएको थियो। म दरबारमार्गतिर हिँडिरहेको थिएँ, जब अचानक एउटी केटी मसँग ठोक्किइन्। उनको हातबाट फोन खस्‍यो। म झसङ्गिएँ। त्यो पल मैले उनको आँखा देखेँ – गहिरा, काला, र झैं झैं लाग्ने। “माफ गर्नुहोस्,” उनले सितारा झैं चम्किलो आवाजमा भनिन्। “होइन, मेरै गल्ती हो,” मैले भनेँ, उनको फोन उठाइदिँदै। उनले मुस्कुराउँदै फोन लिइन् र भीडमा हराइन्। तर त्यो मुस्कान, त्यो आँखा – मेरो मनमा खोदिएर बस्यो। मैले उनलाई चिन्दिनँ, तर मेरो मुटुले चिनिसकेको थियो। तीन महिना बितिसकेका थिए। म पोखराको फेवा तालको किनारमा बसेर एउटा पुस्तक पढिरहेको थिएँ। शरद ऋतुको साँझ थियो। अन्नपूर्ण हिमालको काखमा घाम डुब्दै थियो। “यो ठाउँ साँच्चै राम्रो छ, हैन?” म पछाडि फर्केँ। त्यही आँखा, त्यही मुस्कान। मेरो मुटु चुकेको जस्तो भयो। “तपाईं… न्यूरोडमा…?” मैले अवाक हुँदै सोधेँ। “अहो! तपाईं त्यो…?” उनले पनि चिनिन्। “हो, म त्यही हुँ। म अनमोल,” मैले हात अगाडि बढाएँ। “म शर्मिला,” उनले हात मिलाइन्। “काठमाडौंबाट यहाँ कसरी?” “कामले। तपाईं?” “मेरो दिदी यही बस्छिन्। घुम्न आएकी हुँ।” त्यो साँझ हामीले घण्टौं कुराकानी गर्यौं। तालको छेउमा हिँड्दै, रातो परेला झैं बदलिएको आकाश हेर्दै। उनको हाँसो सुन्दा मलाई लाग्थ्यो – संसार रोकिएको छ। “मलाई तपाईंको नम्बर दिनुहुन्छ?” मैले हिम्मत गरेँ। उनले मुस्कुराउँदै आफ्नो फोन निकालिन्। “इन्स्टाग्राम पनि छ?” “छ,” मैले QR कोड देखाएँ। त्यो रातदेखि हाम्रो जीवन जोडियो। रातका १२ बजे हुन्थ्यो। म ललितपुरको मेरो कोठामा बसेर उसँग म्यासेन्जरमा कुरा गर्ने गर्थें। “तिमीलाई थाहा छ शर्मिला, म तिमीलाई पहिलो देखिनै मन पराएको थिएँ,” मैले एक रात टाइप गरेँ। “साँच्चै?” उसले रिप्लाइ गर्यो। “त्यो

भीडमा तिम्रो आँखाले मलाई बोलायो।” “म पनि… तिम्रो त्यो झुक्याएर माफी माग्ने तरिका…” हामी बिहान ३ बजेसम्म कुरा गर्थ्यौं। उसको हरेक म्यासेज मेरो लागि अमृत हुन्थ्यो। भक्तपुरको दरबार क्षेत्रको फोटो पठाउँथी, म चाँगुनारायण मन्दिरको कथा सुनाउँथें। “अनमोल, मलाई तिम्रो कुरा गर्ने तरिका मन पर्छ,” एक दिन उसले भन्यो। “मलाई त तिम्रो सबै कुरा मन पर्छ शर्मिला। तिम्रो आवाज, तिम्रो हाँसो, तिम्रो सपनाहरू…” “हामी कहिले भेट्छौं फेरि?” “म आउँछु काठमाडौं। भोलि नै।” म भोलिपल्टै काठमाडौं आएँ। हामी नागार्कोटको हिलस्टेसनमा भेट्यौं। बिहान ५ बजेको हल्का कुहिरो। हिमालको दर्शन हुने ठाउँ। “शर्मिला, म तिमीलाई केही भन्न चाहन्छु,” मैले उसको हात समातेँ। “के हो?” “म तिमीलाई माया गर्छु। यो भीडमा तिमीलाई खोजिरहेँ। अब तिमीबिना म बाँच्न सक्दिनँ।” उसका आँखा रसाए। “म पनि अनमोल… म पनि तिमीलाई माया गर्छु।” हामीले एक अर्कालाई हेर्यौं। त्यो कुहिरोमा, त्यो हिमालको साक्षीमा, हामीले प्रतिज्ञा गर्यौं – जीवनभर साथ दिने। “म तिम्रो हुन्छु शर्मिला। सधैं।” “म पनि तिम्रै हुँ अनमोल।” तर जीवनले हामीलाई परीक्षा लियो। उसको परिवार अमेरिका बसाइँ सर्‍यो। म काठमाडौंमै रहेँ। त्यो विमानस्थलको अन्तिम भेट… मेरो मुटु च्यातिएको जस्तो भयो। “अनमोल…” उसले रुँदै भनिन्। “जाऊ शर्मिला। तर माया कहिल्यै कम हुँदैन।” “म फर्कन्छु। पर्खनुहोस् मलाई।” “सधैं पर्खिनेछु।” त्यसपछिका दिनहरू अँध्यारा भए। रातभर फोनमा कुरा, भिडियो कलमा एक अर्काको आँसु पुछ्ने। समय झन् झन् लामो लाग्थ्यो। मायाको पीडा झन् गहिरो हुँदै गयो। “तिमीबिना यो काठमाडौंको रात अँध्यारो छ शर्मिला,” मैले एक पत्रमा लेखेँ। “तिम्रो यादले मलाई बचाइरहेको छ अनमोल,” उसले भनिन्। ६ महिनापछि। ऊ फर्किइन्। ललितपुरको एउटा सानो रिसोर्टमा हामी भेट्यौं। बैशाखको रात। जुनको उज्यालो। काठमाडौं उपत्यकाको दीपहरू टाढा

टिम्टिमाइरहेका थिए। “अनमोल…” उसले मेरो नाम फुस्फुसाएर बोलाइन्। म उसको अगाडि उभिएँ। हाम्रा आँखा भेटिए। त्यो पल… समय रोकिएको जस्तो। “म तिमीलाई छुने चाहन्छु शर्मिला,” मैले भनेँ, मेरो आवाज काँपिरहेको थियो। उसले मुस्कुराइन्। त्यो मुस्कानमा सबै अनुमति थियो। म बिस्तारै नजिक गएँ। उसको हात समातेँ। तातो, नरम। “तिमी मेरो जिन्दगी हौ,” मैले उसको कानमा फुस्फुसाएँ। “अनमोल… म तिम्रो… सधैं…” मैले उसलाई आफूतिर ताने। हाम्रो सास मिसियो। मुटुको धड्कन एकै रित्ममा बज्न थाल्यो। “माया गर्छु शर्मिला… धेरै…” “म पनि… धेरै धेरै…” मैले बिस्तारै उसको अनुहारमा हात राखेँ। त्यो नरम गाला, त्यो चुम्बनको लागि तड्पिरहेका ओठ… हामी एक अर्कामा लीन भयौं। पहिलो चुम्बन… त्यो मधुर, त्यो आत्मा मिसिने पल। हाम्रो शरीर एक भयो, मन अझ गहिरो भयो। “म तिमीलाई कहिल्यै छोड्दिनँ,” मैले उसको कपालमा चुम्दै भनेँ। “तिमी मेरो हौ अनमोल… सधैं…” त्यस पछि मैले पनि उनलाई अङ्गालो हाले र उनको ढाँडमा हात ले सुमसुम्याउन थाले । केहि बेरमा मलाई पनि असह्य भयो र उनको ओठमा चुम्बन गर्न थाले । उनी पनि मलाई चुम्बन गर्न थाली । उनको ओँठ बिस्तारै चुस्न थाले र मेरो जिब्रो ले उनको जिब्रो खेलाईदिन थाले । उनी स्वाँ – स्वाँ गर्दै लामो लामो सास फेर्न थाली । बिस्तारै बिस्तारै उनको शरीर शिथील हुँदै गयो । त्यस पछि मैले बिस्तारै मेरो हात उनको दुधको पोका तिर सार्न थाले । टि-शर्ट बाहिर बाटै दुधको पोका र मुण्टा माड्न थालेँ । शुरुमा त डर लागि रहेको थियो , रिसाउने पो हो कि भनेर , तर मेरो कामको कुनै प्रतिकार नगरेको हुनाले मैले पनि साहस गरेर बिस्तारै उनको टि-शर्ट खोल्न खोजे ।

तर पनि केहि भनिनन् र मैले उनको पुरै टि-शर्ट खोलि दिए । अब उनको दुधको पोकालाई केवल रातो ब्रा ले मात्रै छोपेको थियो । ब्रा बाहिर बाटै मैले उनको दुधको पोका माड्न थाले । त्यस पछि बिस्तारै ब्रा को हुक पनि खोलिदए र टेबल तिर फ्याँकिदए । अब उनको छाति को भाग पुरै नाङ्गो थियो । मैले बिस्तारै उनी तिर हेरे , उनि आँखा बन्द गरेर चुपचाप बसीरहेकी थिईन । अब शर्मिलाको दुईटै दुधको पोका मेरो हाथमा थियो । मैले बिस्तारै बिस्तारै दुधको मुण्टा माड्न थाले । उनि सुस्केरा लिन थालिन । एकछिन हातले खेलाए पछि उनको मुण्टो चुस्न थाले , बिस्तारै टोकिदिए । “आईय्या , दुख्यो ।” भनेर कराउन थालि । फेरि हातैले खेलाउन थाल्यो । यता मेरो लाडो पनि ठन्किसकेको थियो । जीवनमा पहिलो पटक मैले यस्तो अनुभव गरेको थिए । जे होस साथीहरूसँग कहिले काँहि BLUE FILM हेर्ने गरेकोले अलि अलि आईडिया थियो । त्यस पछि मैले शर्मिलाको पाईन्ट तिर हात लगे र उनको पुती खेलाउन खोजे । तर जिन्सको पाईन्ट भएकोले राम्ररी छुन सकिन । अनि बिस्तारै पाईन्टको बटन खोल्न थाले । तर शर्मिलाले “नाई ! पाईन्ट नखोल्नु न ” भनि । तैपनि म मानिन र जबरजस्ती खोल्न थाले । “केहि पनि हुन्न क्या , एक छिन त हो नि । नत्र भए म तिमी सँग बोल्दिन नि !” मैले भने । त्यस पछि शर्मिला केहि बोलिनन् । बिस्तारै पाईन्टको बटन र चेन खोलिदिएँ र पाईन्ट फुकालिदिए । शर्मिलाले रातो पेन्टी लाएको रहेछ । यसो पुती तिर हात लगेको त हातनै चिसो भयो । अनि मैले

सोधे , “पेन्टीमा मुतेको हो ?” उनि लजाउँदै भनिन , “कहाँ हुनु , आफै पानी झरेको नि । केटीहरूको त पानी झर्छ नि , थाहा छैन ? ” “ए हो र !” मैले भने । अनि पेन्टी पनि खोलिदिएँ । जिन्दगीमा पहिलो पटक मैले कसैको पुती यसरी हेर्न पाएको थिए । कालो भुत्ला वरिपरि अनि बिचमा रसाएको सानो पुती , कति लोभ लाग्दो थियो । BLUE FILM को सिन सम्झन थाले र उनको पुती भित्र औला हालिदिए । “आह!!! – आह!!!” भन्दै शर्मिला कराउन थालि । मलाई पनि खपि नस्क्नु भएर आयो । मैले पनि मेरो पाईन्ट र कट्टु खोले र उनको हात मेरो लाडोमा राखिदिए । “ओहो ! कस्तो कडा भएको ? कति मोटो ?” शर्मिलाले भनिन । अनि मैले सोधे “तिमीले अरुको पनि लाडो देखेको थियौ पहिला ?” “केटा केटीहरूको त सानो हुन्छ त ।” शर्मिलाले भनिन । “त्यो त हो नि , तर उमेर बढ्दै गए पछि लाडो पनि त ठुलो हुँदै जान्छ नि त । ” मैले भने । त्यस पछि म शर्मिलाको माथि चढे र उनको पुतीमा मेरो लाडो छिराउन खोजे । शायद पहिलो पटक भएकोले होला , घरि यता – घरि उता चिप्लिन थाल्यो । पुतीमा छिरे-नछिरेको थाहा नै पाउन सकिन । अनि सोधेँ ,”भित्र छिर्यो ?” “छैन ।” शर्मिलाले भनिन् । त्यस पछि मैले उनको खुट्टा फाट्न लगाए अनि हातले मेरो लाडो उसको पुतीको मुखमा राखे र बिस्तारै छिराउन खोजे । अहिले चाँहि छिरेछ , “आईय्या ! दुख्यो ! पोल्यो ! निकाल्नु न ।” भनेर शर्मिला कराउन थालि । मलाई पनि डर लाग्यो

र लाडो बाहिर निकाले । BLUE FILM मा थुक लगाएको देखेको थिए , अनि लाडोमा थुक दले र फेरि बिस्तारै छिराउन थाले । लाडो अलि चिप्लो भएछ क्यार सजिलै सित शर्मिलाको पुतीमा छिर्यो । शर्मिला बिस्तारै बिस्तारै कराउन छाडी , अनि मैले पनि बिस्तारै बिस्तारै मेरो लाडोलाई भित्र बाहिर गर्न थाले । अब त सजिलै सँग छिर्न थाल्यो । यसो पुतीमा हेरेको त अलि अलि रगत पनि आई रहेको देखे र सेतो पानी पनि झरेको देखे । शायद शर्मिलाको पुतीबाट पानी झरेकोले गर्दा होला , मेरो लाडो सजिलै पुतीमा छिर्न थाल्यो । पहिलो पटक कुनै केटीलाई मैले यसरी चिक्दै थिए । करिब ३-४ मिनेट चिके पछि म छाँगाबाट झरे जस्तो भए र मेरो लाडोबाट माल झर्यो । म शिथील भए र मेरो लाडो पनि नरम हुन थाल्यो । अनि म फेरि शर्मिलाको दुध चुस्न थाले र सोधे , “शर्मिला , कस्तो महसुस भयो ?” शर्मिलाले भनिन , “रमाईलो भयो , तर अलि अलि पुती पोलिरहेको छ । मजा आयो ।” मैले भने , “पहिलो पटक यस्तै हो , फेरि गर्दा दुख्दैन । अब फेरि भोलि पनि गर्ने ल ! ” उनले “हुन्छ” भनि र “रात धेरै बितेछ , अब सुतौ ल !” मैले भने र उनलाई एकपटक ओठमा चुम्बन गरि म सुते।