ज्योतिलाई नगरकोटमा चिकेको कथा । Jyotilaai NagarakoTamaa chikeko katha.

काठमाडौँको व्यस्त जीवन, गाडीहरूको हतारो र मानिसहरूको घुइँचमाझ मेरो जीवन भने आफ्नै सुरमा एउटा साधारण लयमा बगिरहेको थियो। तर, भाग्यले मेरो जीवनको कथामा कस्तो सुन्दर मोड़ ल्याउनेछ भन्ने कुराको मलाई पत्तै थिएन। त्यो वसन्त ऋतुको समय थियो। म बसन्तपुर दरबार स्क्वायरको एउटा पाटीमा बसेर चिया पिउँदै पुराना दरबारहरू नियालिरहेको थिएँ। मौसममा अर्कै रौनक थियो। त्यत्तिकैमा, हावाको एउटा मिठो झोंकासँगै मेरो नजर नजिकैको एउटा मन्दिरको सिँढीतिर पर्यो। त्यहाँ एउटी केटी उभिएकी थिई। उसले सेतो कुर्था र हल्का निलो सल ओढेकी थिई। उसले हावाले उडाएको आफ्नो कपाललाई बिस्तारै कानको पछाडि सिउरिन र अनुहारमा एउटा मिठो मुस्कान ल्याई। त्यो एक पलको दृश्य मेरो मुटुमा सधैँका लागि कोरियो। न त म उसलाई चिन्थिएँ, न उसले मलाई नै देखेकी थिई। तर, त्यो अनजान अनुहार मेरो मस्तिष्कमा यसरी बस्यो कि म दिनभरि उसकै मुस्कानको बारेमा मात्र सोचिरहेँ। त्यस घटनाको केही हप्तापछि, म साथीहरूसँग पोखरा घुम्न गएको थिएँ। फेवातालको किनारमा साँझपख हावा खाँदै टहलिँदै गर्दा मेरो नजर फेरि उसैमा पर्यो! म त एकछिन स्तब्ध नै भएँ। काठमाडौँको त्यो घुइँचमा देखेको अनुहार आज पोखराको शान्त तालकिनारमा मेरो अगाडि उभिरहेको थियो। यसपटक मैले अवसर गुमाउन चाहिनँ। म अलि हिम्मत गरेर उनीतर्फ बढेँ र सामान्य कुराकानी सुरु गरेँ। थाहा भयो, उसको नाम ज्योति रहेछ। हामीले फेवातालको किनारमा बसेर निकै बेर कुरा गर्यौँ। कुराकानीकै क्रममा हामीले फोन नम्बर र सोसल मिडिया ह्यान्डलहरू साटासाट गर्यौँ। त्यसपछि हाम्रो यात्रा अर्कै दिशातिर मोडियो। काठमाडौँ फर्किएपछि हाम्रो अनलाइन कुराकानी दिनप्रतिदिन बढ्दै गयो। ढिलो रातिसम्म फोनमा कुरा गर्नु, साना-साना कुराहरू सेयर गर्नु र मेसेन्जरमा घण्टौँ हराउनु हाम्रो दिनचर्या बन्यो। बिस्तारै त्यो सामान्य कुराकानी गहिरो मायामा परिणत

भयो। हामी दुवैलाई एक-अर्काको लत बसिसकेको थियो, तर कसैले पनि औपचारिक रूपमा आफ्नो भावना पोखेका थिएनौँ। हाम्रो तेस्रो भेट नगरकोटको सुन्दर डाँडामा भयो। झुल्के घामको झुल्कासँगै उपत्यका नियाल्दै गर्दा मैले ज्योतिको हात समातेँ र आफ्नो मुटुको सबै कुरा पोखिदिएँ। उसले मलाई हेरेर लाजले नजर झुक्याई र आफ्नो सहमति जनाई। त्यो दिन हामीले सधैँ एक-अर्काको साथ निभाउने प्रतिबद्धता गर्यौँ। तर, प्रतिबद्धतापछि कामको सिलसिलामा म केही समयका लागि टाढा जानुपर्ने भयो। त्यो बिछोडको समयमा हाम्रो प्रेम र माया अझ प्रगाढ बन्यो। एक-अर्काको यादमा बिताएका ती दिनहरूले हाम्रो भावनालाई शिखरमा पुर्याइदियो। दिनरात केवल उसकै याद र भेट्ने तीव्र चाहनाले मेरो मुटु पोलिरहन्थ्यो। अन्ततः, लामो पर्खाइपछि हामी फेरि भेट्ने भयौँ। नगरकोटकै एउटा एकान्त र रोमाञ्चक रिसोर्टमा हाम्रो भेट भयो। साँझको चिसो हावा चलिरहेको थियो, अनि वातावरण एकदमै शान्त र रोमान्टिक थियो। धेरै समयपछिको भेटले गर्दा हाम्रा मुटुका धडकनहरू तीव्र भइरहेका थिए। हामीले एक-अर्कालाई हेरिरह्यौँ। शब्दहरू मौन थिए, तर आँखाहरूले मायाको भाषा बोलिरहेका थिए। मैले बिस्तारै उसको नजिक गएर उसको अनुहार आफ्नो हातमा लिएँ। उसको धड्कनको गति प्रस्टै सुन्न सकिन्थ्यो। मैले उसलाई अँगालोमा कसेँ, र उसले पनि आफ्नो सम्पूर्ण अस्तित्व ममा सुम्पिदिएझैँ मलाई बलियो गरी अँगाली। त्यसपछि हाम्रा ओठहरू एक-अर्कासँग जोडिए—एउटा लामो, न्यानो र मायाले भरिएको चुम्बन। हामी सोफामा बस्यौँ, म बिस्तारै उसको कपाल सुम्सुम्याउँदै, उसको काँध र ढाडमा हल्का मसाज गर्दै उसलाई आरामको अनुभूति गराउन थालेँ। मेरो न्यानो स्पर्शले उसको शरीरमा एउटा अलौकिक तरङ्ग ल्याइदियो। दिनभरिको थकान र लामो समयको बिछोडको पीडा त्यो न्यानो अँगालो, मिठो स्पर्श र मायालु सामीप्यमा पग्लिएर हरायो। त्यसपछि ज्योतिसँग लपक्क टाँस्सिएर उसको मुखमा आफ्नो मुख लगेर जोडेँ। उसले एउटा

हात मेरो लिङ्गतिर लगेपछि थाहा भयो, उसलाई पनि निद्रा लागेको रहेनछ भन्ने। बिस्तारै मैले पनि आफ्नो हात जाङतिर लगेँ र खेलाउन र सुम्सुम्याउन थालेँ। अब हामी दुवैको थकाइ बेपत्ता भइसकेको थियो। त्यसपछि मैले बिस्तारै आफ्नो लिङ्गलाई उसको कापेतिर ल्यान्डिङ गर्न थालेँ। भित्र नहुल्नुस् है, एक पटक पस्न मात्र गाह्रो हो, पसिसकेपछि कति मज्जा हुन्छ भन्ने तिमीलाई के थाहा – मैले पनि उसको स्वरमा भनेँ। ‘जति मज्जा भए पनि के गर्नु, तपाईंको त्यति लामो र मोटो छ। मैले कहिल्यै हालेकी पनि छैन। अघि दिउँसो अलिकति पस्दा त मरुँलै जस्तो भयो’- ज्योतिले आफ्नो स्थिति बताई। तिमीलाई साह्रो नपर्ने गरी बिस्तार-बिस्तार हाल्छु भनेर मैले आफ्नो नाललाई ज्योतिको तीनकुनेतिर सोझ्याएर जबर्जस्ती धक्का दिएँ। ज्योति ऐय्या भनेर छट्पटाई तर मैले त्यसको कुनै प्रवाह पनि गरिनँ र उसलाई आफ्नो ठाउँ पनि छाड्न दिइनँ। एकछिन त उसको छट्पटाइमा कुनै कमी आएन तर केही बेरपछि उसको छट्पटाइ उत्तेजनामा बद्लिन थाल्यो। तैपनि मेरो आधाभन्दा पसेन। एकैचोटि गर्दा अर्को आपत आर्इपर्छ भनेर मैले आधामा नै आज चित्त बुझाउने विचार गरी धक्का दिन थालेँ। १५ मिनेटपछि ऊ पनि शान्त भई, म पनि शान्त भएँ। ‘कस्तो निष्ठुरी त्यसरी मर्ने गरेर पनि गर्नुहुन्छ ?’- ज्योतिले बिस्तारै भनी। ‘एक पटक न एक पटक छिराउन परिहाल्यो। आज नभए भोलि, मैले नभए अरू कोहीले धक्का दिइहाल्थ्यो, त्यसमा पनि मैले त आधा मात्र छिराएको छु’- मैले स्पष्टीकरण दिएँ। आधा छिराउँदा त आफ्नो ढाड झन्डै भाँच्चिएन, पूरै छिराएको भए त मेरो के गति हुन्थ्यो होला – भन्दै ज्योतिले कस्तोसँग टट्याउन पनि थाल्यो, के गर्ने होला भनी। त्यसो भए म एकछिन हातले सुम्सुम्याइदिन्छु भनेर ज्योतिको कापेमा बिस्तारै सुम्सुम्याइदिन थालेँ।

मेरो सुम्सुम्याइबाट ज्योतिको दर्द मात्र हटेनछ कि उसमा उत्तेजना पनि बढ्न थालेछ। ‘यही मोराले हो मलाई दुःख दिएको’ भनेर च्याँठ्ठिदै मेरो कान्छो खेलाउन थाली। एकछिनपछि मेरो कान्छो लौरोजस्तो ठाडो भयो र मेरो मनमा पनि पाँच हजार भोल्टको उत्तेजना दौडिन थाल्यो। फलामले फलामलाई काट्छ भन्ने उक्ति सम्झेरै लिङ्गले पारेको घाउ लिङ्गले नै निको पार्छ भन्ने सम्झिएर म मेरी ज्योतिमाथि चढेँ। ‘आम्मै कस्तो पापी, फेरि गर्न थालेको ?’- ज्योतिले भनी। यसले बनाएको घाउ यसैले निको पार्छ, तिमी र मलाई मज्जा हुन्छ भन्दै मैले आफ्नो कान्छो भाइलाई ज्योतिको कालो गुफामा धकेलिदिएँ। एकछिन छट्पटाएपछि ज्योतिको दर्द बेपत्ता भएछ। अब त ऊ तलबाट पनि धक्का दिएर आफ्नो जवानीको जोश देखाउन थाली। ज्योतिको जोश देखेर मैले पनि मेरो लिङ्गलाई पूरै हुलेँ र धक्का दिएँ। ज्योतिको टाइट पुतीमा चिक्न पाउँदा मलाई पनि एकदम मजा आएको थियो । एकछिन फेरि ऊ छट्पटाई तर मैले आफ्नो काम निर्वाधरूपमा जारी राखेँ। केही छिनपछि मेरो लिङ्ग निर्वाधरूपमा भित्र-बाहिर गर्न थाल्यो। ज्योति पनि तलबाट मच्चिन थाली।